[sbu_post_image]
بیماری التهاب لگن با انواع مختلفی از باکتری ها ایجاد می شود اما شایع ترین آنها ارگانیسم هایی هستند که عفونت های سوزاک یا قارچ کلایمیدیا را ایجاد می کنند که هر دو از گروه بیماری های مقاربتی هستند. در ادامه شما را با درمان بیماری های التهابی لگن آشنا می سازیم، با ما همراه باشید.
بیماری التهاب لگن می تواند از لوازم جراحی نیز انتقال پیدا کند. عفونت زمانی آغاز می شود که ارگانیسم ها از واژن، میز راه یا گردن رحم به سمت اعضای تناسلی داخلی حرکت کرده، سبب عفونی شدن بافت، ایجاد التهاب و زخم شود. زخم شدن می تواند منجر به انسداد لوله های فالوپ شود که به ناباروری می انجامد. اگر در اثر زخم شدن بافت یکی از لوله های فالوپ تنها به میزان جزیی مسدود شود، تخمک ممکن است به رحم نرسیده، در لوله باقی بماند و در صورت بارور شدن، یک حاملگی خارج رحمی رخ دهد. حاملگی های خارج رحمی اغلب منجر به پارگی و خونریزی می شود که می تواند تهدید کننده جان بیمار باشند.
یکی دیگر از عوامل خطرزای ابتلا به بیماری التهاب لگن شامل ابتلا به یکی از بیماری های مقاربتی است. شواهدی وجود دارد که کاربرد یک وسیله ضد بارداری داخل رحمی یا کاربرد مکرر دوش های واژینال (بیش از یک بار در ماه) می تواند خطر ابتلا به بیماری التهابی لگن را در زنان افزایش دهد. لازم به ذکر است که هیچ آزمون خاصی وجود ندارد که مشخص کند یک زن به بیماری التهاب لگن مبتلا است. دانشمندان هم اکنون مشغول فعالیت بر روی آزمایش های سریع و ساده ای هستند که کلایمیدیا و سوزاک یعنی دو عامل اصلی ایجاد کننده بیماری التهابی لگن را شناسایی کند. اگر زنی علایم بیماری التهاب لگن را داشته باشد باید به منظور آزمایش این دو عامل آزمایش شود. آزمایشات بیشتر ممکن است در صورت یافت نشدن این عوامل لازم باشد چون عفونت هایی با شیوع کمتر نیز وجود دارند که منجر به ایجاد بیماری التهابی لگن می شوند. در برخی از بیماران، اولتراسوند لگن می تواند به نمایان کردن بزرگ شدگی لوله های فالوپ یا تشخیص آبسه (ناحیه بزرگی از عفونت) کمک کند. در برخی موارد، به منظور تشخیص عفونت، لاپاراسکوپی انجام می شود. لاپاراسکوپی از طریق وارد کردن یک لوله نازک انعطاف پذیر با یک پایانه نوری (لاپروسکوپ) به شکاف کوچکی در شکم به منظور مشاهده اعضاء تناسلی و نمونه های بافتی به دست آمده انجام می شود.
عوارض بیماری التهابی لگن
درمان مناسب و سریع بیماری التهابی لگن میتواند از عوارض این بیماری جلوگیری کند، که از جمله آسیبهای دائمی به دستگاه تولید مثل خانمها میباشد. باکتریهای عامل عفونت میتوانند به آرامی به لولههای رحمی حمله کرده و در دراز مدت سبب آسیب به آنها و بسته شدن لولههای رحمی شوند. این موضوع منجر به عدم توانایی تخمکها برای رسیدن به رحم و ناباروری در خانمها میشود. تا 10-15 درصد از خانمهای مبتلا به بیماری التهابی لگن، نابارور میشوند و با هر حمله جدید، خطر ناباروری افزایش مییابد. گاهی لولههای رحمی نسبتاً مسدود میشوند و تخمک در داخل لولههای رحمی بارور میشود که به آن حاملگی خارج رحمی میگویند. با رشد جنین، اندازه آن افزایش پیدا کرده و به مرحلهای میرسد که میتواند سبب پارگی لولههای رحمی، خونریزی شدید داخلی و حتی مرگ شود. بنابراین، عدم تشخیص به موقع حاملگی خارج رحمی در بیماری التهابی لگن میتواند عوارض جدی و خطرناک داشته باشد. عفونت لولههای رحمی و بافتهای داخل لگن میتواند منجر به درد مزمن لگنی شود.
تشخیص و درمان بیماری التهابی لگن
تشخیص بیماری التهابی لگن چالشبرانگیز است زیرا علائم آن معمولاً خفیف و جزئی هستند. بسیاری از موارد التهابی لگن تشخیص داده نمیشوند؛ یا به دلیل اینکه علائم آن به اندازه کافی مهم نیستند و یا به این دلیل که پزشک این علائم را به دلایل دیگری نسبت میدهد. از آنجا که برای بیماری التهابی لگن تست تشخیصی خاصی وجود ندارد، تشخیص بر اساس علائم بالینی انجام میشود. اگر خانم دچار درد در قسمت تحتانی شکم باشد، باید سایر علائم بیماری التهابی لگن نیز بررسی شود. در صورت تایید وجود بیماری التهابی لگن، درمان آن ضروری است. اگر خانم دچار ترشح چرکی باشد، میتوان نمونه ترشح را برای آزمایش آزمایشگاهی جهت تعیین نوع میکروب ارسال کرد. انجام سونوگرافی از لگن در تشخیص بیماری التهابی لگن بسیار مفید است، زیرا میتواند بزرگ شدن لولههای رحمی و آبسه داخل لگن را نشان دهد.
درمان بیماری التهابی لگن اساساً شامل تجویز آنتیبیوتیک مناسب میباشد. باید به یاد داشت که درمان بیماری التهابی لگن بهبود آسیبهای ایجاد شده را فراهم نمیکند، بلکه از ایجاد آسیب بیشتر جلوگیری میکند. در صورت داشتن درد لگن یا سایر علائم بیماری التهابی لگن، باید بلافاصله به پزشک مراجعه شود.
درمان فوری بیماریهای التهابی لگن با استفاده از آنتیبیوتیک، از آسیب جدی به دستگاه تولید مثل جلوگیری میکند. هر چه زودتر درمان بیماریهای التهابی لگن انجام شود، احتمال ناباروری یا حاملگی خارج از رحم بیشتر میشود. عامل اصلی این مشکل، آسیب به لولههای رحمی است. به دلیل مشکل در تشخیص عامل میکروبی ایجاد کننده بیماری، درمان بیماریهای التهابی لگن حداقل با دو نوع آنتیبیوتیک صورت میگیرد. این آنتیبیوتیکها باید انتخاب شوند تا تمامی میکروبهای مهم را پوشش دهند. درمان ممکن است به صورت خوراکی یا وریدی انجام شود و بیمار باید تا پایان درمان خود را تکمیل کند تا احتمال عود بیماری کاهش یابد. همچنین، شریک جنسی باید نیز بررسی و درمان شود حتی اگر علائمی نداشته باشد. بیمارانی که شرایط زیر را دارند، نیاز به بستری و درمان در بیمارستان دارند: بد حالی شدید، تب، تهوع و استفراغ، حاملگی، نیاز به آنتیبیوتیک وریدی، آبسه لولههای رحمی یا لگنی، و عدم پاسخ به درمان خوراکی. خانمها باید اقدامات لازم را انجام دهند تا به بیماریهای آمیزشی مبتلا نشوند و در صورت مبتلا شدن، به سرعت و مناسب به درمان بپردازند. هرگونه علائم تناسلی نیاز به بررسی و درمان دارد.
برای آشنایی با ” درمان ناباروری ” بر روی لینک کلیک کنید.
منبع: دانشنامه پزشکی. آفتاب


