0

دیابت+4

 اگر بیماری از طریق آزمایش خون یا ادرار یا از علائم آن مورد شک و گمان واقع شود، در چنین صورتی یک یا بیش از یک مورد آزمایش خون برای تشخیص و تصدیق (تأیید) این بیماری خواهید داشت. پزشک همچنین سابقه ی دارویی (پزشکی) را از طریق معاینات جسمی انجام خواهد داد و چندین آزمایش آزمایشگاهی انجام می دهد.

تشخیص

 قند خون و قند ادرار: زمانی که قند در آزمایش ادرار ظاهر می شود. بیماری دیابت مورد ظنین واقع شده، معمولاً به عنوان بخشی از آزمایش فیزیکی (جسمی) مورد بررسی قرار می گیرد. با وجود اینریال قند اضافی در ادرار صرفاً یک تلقین است که گاهی اوقات ممکن است با سوخت و ساز بدن غلطت باشد. اطلاعات مهم بیشتری از مقدار قند پخش شده ی غیر قابل استفاده در رگهای خونی بدست می آید. که به طور کلی تصویر روشن و واضحی از کنترل گلوکز ارائه می دهد، یعنی چگونه قند خون استعمال می شود و چقدر باقی مانده است. بنابراین ، تشخیص دیابت بر اساس قند در ادرار مورد ظنین واقع می شود که از مقدار قند در خون ساخته شده است.

آزمایش قند خون

اکثر پزشکان گلوکز را بعد از این که شخصی چیزی نخورده یا نیاشامیده، به مدت ۱۰ تا ۱۴ ساعت اندازه گیری می کنند که به آن آزمایش قند خون ناشتا (بدون غذا) می گویند. آزمایش معمولاً هنگام صبح در مطب پزشک یا آزمایشگاه صورت می گیرد. مقدار کمی خون از انگشت یا سیاهرگ از بازو کشیده شده و برای گلوکز تجزیه می شود. میزان گلوکز به طور طبیعی معمولاً زیر ۱۱۰ درصد میلی گرم است. دیابت سطح ۱۴۰ درصد میلی گرم یا بیشتر پیشنهاد می شود. اندازه های مابین ۱۱۰ و ۱۴۰ درصد میلی گرم مورد تردید هستند. به طور کلی اگر قند خون در سطح بالا و یا مورد تردید باشد، آزمایش در روز دیگری برای تأیید تشخیص بیماری دیابت تکرار می شود. قند خون نیز به دنبال پیروی از عادات غذایی که از نظر کربوهیدرات ها در سطح بالایی قرار دارد اندازه گیری می شود.

روش آزمایش قند خون به منظور (Postprandial) همانند روشی است که در بالا گفته شد، به جز مواردی که خود در زمان به خصوصی پس از غذا کشیده می شود. پزشکتان برای آماده سازی آزمایش به شما خواهد گفت چه چیزی میل نمایید. بلافاصله بعد از غذا، گلوکز خون بالا می آید، در حدود ۳۰ تا ۶۰ دقیقه ی بعد به حداکثر می رسد. در این موقع، قند خون طبیعی باید کمتر از ۲۰۰ درصد میلی گرم باشد. در حدود ۲ تا ۳ ساعت قند خون معمولاً به کمتر از ۱۴۰ درصد میلی گرم است و سپس به سرعت به سطح پایدار (ثابت) بر می گردد. در طول ۲ ساعت اولیه بیماری دیالیز احتمالاً تشخیص داده م شود اگر به میزان ۲۰۰ درصد میلی گرم یا بیشتر برسد. در اکثر موارد، بیماری دیابت به وسیله ی یکی از این دو آزمایش تشخیص داده می شود. برای تأیید، یک آزمایش قدرت تحمل نسبت به داروی خوراکی گلوکز داده می شود. این آزمایش حساس تر از سایر آزمایش ها است. آزمایش های فوری و Postprandial به شما می گویند در آن زمانها میزان قند خونتان چقدر است. آزمایش قدرت تحمل نسبت به داروی خوراکی گلوکز، میزان استاندارد گلوکز بدنتان را که می تواند در دوره ای از زمان استعمال شود مورد اندازه گیری قرار می دهد. ممکن است به شما گفته شود برای چند روزی غذاهایی را که حاوی کربوهیدرات زیاد است میل نمایید. سپس برای آزمایش قدرت تحمل به داروی خوراکی گلوکز، در مدت شب باید بدون غذا یا مایعات (به جز آب) سپری کنید. در آزمایش به شما محلول قندی شربت مانند خواهند داد. نمونه ی خون قبل از نوشیدن آن (محلول شربتی) و سپس در زمان به خصوصی ۴ ساعت بعد گرفته خواهد شد. چون میزان قند خونتان به سرعت تغییر می یابد، پزشکتان می خواهد بداند چقدر سریع گلوکز، توسط بدنتان در زمان های مختلف استعمال می شود. به طور کلی، اگر بعد از ۲ ساعت قند خون بیش از ۲۰۰ درصد میلی گرم شود، تشخیص بیماری دیابت ممکن است تأیید شود.

اگرچه به تعدادی از عوامل به خصوص اشاره کردیم، با وجود این، این عوامل ثابت و قطعی نیست. تشخیص واقعی بر اساس نوع آزمایش، نمونه ی خون و سطح بررسی های آزمایش پزشکتان بستگی خواهد داشت. علاوه بر سنتان توانایی تان در استعمال گلوکز بستگی به عواملی نظیر رژیم غذایی متداول، سطح فعالیت و حضور سایر بیماری ها یا شرایط است تمامی این عوامل در تشخیص بیماری برایتان مطرح خواهد شد. یک یا چند مورد آزمایش خون در تشخیص و شناخت بیماری دیابت استفاده می شود. آزمایش های قند خود در طول درمان نیز مورد استفاده قرار خواهد گرفت، تا به بیمار از چگونگی کنترل دیابتی آگاهی دهد. در طول مراحل اولیه ی درمان یا هنگامی که بیماری دیابت تحت کنترل نیست، پزشکتان احتمالاً آزمایشهای مکرر انجام می دهد. حتی زمانی که تحت کنترل هستید، احتمالاً نیاز به آزمایش خون خواهید داشت. یک آزمایش قند خون فقط میزان قند خون در حال حاضر را نشان می دهد. اگرچه، آزمایش های هموگلوبین احتمالاً اطلاعاتی درباره ی چند هفته ی گذشته می دهد یکی از آنها، آزمایش هموگلوبین A1C به عنوان تشخیص دهنده ی بیماری دیابت مؤثر است. قند خون بالا، متمایل به چشبیدن سلول های قرمز خون دارد. آخرین سلول های قرمز خون در حدود ۱۰۰ روز در رگهای گردش خون هستند. بنابراین به وسیله ی اندازه گیری مقدار چسبیده شده سلول های قرمز می توانیم از چگونگیقند خون بالا در طول هفته های گذشته آگاه شویم، که این مورد اطلاعاتی درباره ی چگونگی درمان مؤثر در دوره های طولانی تر را ارائه می دهد.

معاینه در مطب

 علاوه بر آزمایش های خون، پزشک مربوطه پرونده ی پزشکی تان را خواهد خواست. به عنوان مثال پزشک درباره ی علائم بیماری دیابت که قبلاً تشخیص داده شده یا معالجه ای صورت گرفته می خواهد اطلاعاتی کسب نماید. درباره ی اینکه آیا داروی هورمونی (از قبیل داروی ضد بارداری در زنان) و داروهایی که بدون نسخه می خرید، سؤالاتی خواهد پرسید. پزشکتان تصویر کلی از تندرستی تان در طول مدت زندگی، همچنین اطلاعاتی از تندرستی اعضای خانواده تان نیاز خواهد داشت. چنانکه می دانید، سابقه ی خانوادگی تان مهم است چون بیماری دیابت ممکن است ارثی باشد. به دلیل اینکه دیابت ممکن است شدیداً به روش زندگی تان تأثیر کند و چون پزشکتان با شما سر و کار خواهد داشت، سایر سؤالات در ارتباط با سبک زندگی، شغلتان، روابط شما با اعضاء خانواده، عادات سالم و غیره خواهد بود. همچنین یک معاینه ی بدنی کامل شامل وزن و آزمایش خون و ادرار خواهید داشت.

پزشک کل سیستم، بویژه اعضایی که بیشتر تحت تأثیر دیابت واقع می شوند از قبیل چشم ها، کلیه ها، اعصاب، قلب یا رگ های خونی را مورد ارزیابی قرار خواهد داد. در واقع از سر تا نوک پا مورد معاینه و بررسی قرار خواهید گرفت. سایر آزمایشات معمولاً به عنوان بخشی از این قاعده ی منظم انجام می گیرد. یک آزمایش تجزیه ی شیمیایی ادرار، یعنی بررسی و مطالعه ی ادرار به منظور جستجوی علائم عفونت و یا آسیب کلیه است که به تفصیل شرح داده می شود. نمونه های خونه تجزیه می شوند تا میزان کلسترول و سایر چربی ها را اندازه گیری کند، چون دیابت ممکن است به چربی هایی که در حال سوخت و ساز هستند اثر کند. از شما احتمالاً نوار قلب خواهند گرفت تا ببینند قلبتان چگونه عمل می کند. عکسبرداری با اشعه ی ایکس نیز توصیه می شود. بنابراین در طول معاینه، پزشکتان احتمالاً سؤالات زیادی درباره ی شما و قلبتان از شما خواهد پرسید. این اطلاعات مهم است در نتیجه برنامه درمانی شما می تواند متناسب با نیازهای فردی و شرایط زندگی طرح ریزی شود. علاوه بر پاسخ داده به سؤالات پزشک، این برایتان فرصت مناسبی است تا سؤالاتی مطرح کنید و به آنچه به آن آگاهی یافتید اهمیت بدهید. هر چقدر بیشتر بتوانید درباره ی بیماری دیابت، کسب اطلاع کنید، بهتر می توانید از عهده ی این بیماری برآیید.

درمان

با وجودیکه بیش از ۱۰ میلیون آمریکایی ممکن است گرفتار این بیماری باشند، اما اکثرشان واقعاً اطلاعات کافی در این باره ندارند. این باور و عقیده اشتباه است، اینکه دیابت «بیماری قند» است که بوسیله ی خوردن شکر زیاد (مواد قندی) عارض شود، یا در صورت عدم مصرف مواد قندی دچار این بیماری نمی شوید. اکثر مردم در دردیابت غیر وابسته به انسولین نیازی به انسولین ندراند. انسولین دیابت را درمان نمی کند. علاجی برای دیابت وجود ندارد. در دیابت غیر وابسته به انسولین ممکن است از طریق رژیم غذایی و کم کردن وزن به تنهایی کنترل شود و در ضمن در مواقع ضروری هنگامی که درمان از طریق رژیم غذایی با شکست مواجه شده است، به وسیله ی تجویز داروبه همراه کنترل وزن و رژیم غذایی است.

دلایل درمان دیابت

 مسلماً، اگر دیابت باعث بوجود آمدن احساس پوچی در شما شده است، دلیلش برای درمان فرونشاندن علائم آن است. از طریق کنترل کردن قند خون به وسیله ی معالجه، احساس خوبی به شما دست می دهد. از سوی دیگر، این بیماری غالباً علائمی ندارد، در نتیجه بیشتر افراد ضرورتاً احساس بیماری نمی کنند و اگر حالتان خوب باشد یا سابقاً علائمی از بیماری داشته باشید ممکن است تعجب کنید که چرا درمان ضروری است، افزایش قند خون چیست؟

چنانکه اشاره کردیم دیابت یک مسئله سوخت و ساز است که در سطح بالایی  از پخش گلوکز در رگ های خونی منتهی می شود. بنابراین، گلوکز به داخل سلول های بدنتان نمی رسد و در نتیجه بدنتان از فرآورده ی انرژی محروم می شود. مقداری از قند اضافی به بعضی از سلول های بدن، از قبیل چشم ها، کلیه ها و اعصاب تأثیر می کند. قند اضافی می تواند به این قسمت های بدن و سایر ارگانها و بافت ها آسیب برساند در همان موقع میزان چربی ها و پروتئین ها در رگهای خونی بالا می رود. پروتئین ها و چربی های خون بیش از اندازه، می تواند به دیواره های رگ های خونی اثر کند و منتهی به مسئله ی جدی شود. سرانجام، تقریباً تمام ارگانها و بافت های بدن مستقیم یا غیر مستقیم، می تواند به وسیله ی قند خون اضافی صدمه ببنید. در فصل ۷ درباره ی تعدادی از نتایج دراز مدت اشاره کردیم. دانستن آن مطالب کمکی به شما خواهد بود که بدانید چرا درمان و کنترل دیابت مهم است، حتی اگر هیچ گونه علائمی نداشته باشید، شواهدی وجود دارد مبنی بر اینکه به وسیله ی پایین آوردن قند خون از طریق درمان مناسب، بیشتر تغییر و تحوالت که دیابت علت آن است در مویرگهای خونی چشمها و کلیه می تواند پیشگیری یا به تعویق انداخته  شود. دلیل عمده ی دیگر بریا درمان دیابت این است که بیماری به سیستم قلب و رگ های خونی اثر کند.

اکثر آمریکایی ها در خطر پیشروی حمله ی قلبی یا ضربه های قلبی هستند اما وجود بیماری دیابت این خطر را بیشتر می کند. سایر عوامل خطر شامل فشار خون بالا، کشیدن سیگار، میزان بالای برخی چربی ها (کلسترول) در خون، وزن اضافی، اضطراب و فشارهای روحی است. عادات دیگر، از قبیل عدم تحرک (ورزش نکردن) ممکن است این خطرها را افزایش دهد. همچنین این خطرات با افزایش سن زیاد می شود. وجود عامل خطر بدان معنا نیست که خطرات جدی از قبیل حمله ی قلبی اتفاق خواهد افتاد، اما اگر بعضی یا تعدادی از عوامل خطر روی دهد، خطرات زیادتر شما را تهدید می کند. و مسئله هر چقدر عمیق باشد خطرات بیشتری خواهد بود. در بیماری دیابت احتمال یک خطر وجود دارد و اگر بالای ۴۰ سال و اضافه وزن داشته باشید این خطر بیشتر می شود. با درمان دیابت، چنانکه در فصل های بعدی خواهید دید تعدادی از سایر خطرات را به طور همزان می توانید کاهش دهید. سابقاً بیماری دیابت قابل تشخیص بود و علائم بیماری به وسیله ی درمان برطرف می شد، بایستی در نظر داشته باشید که پرهیز غذایی یا علائم دیگر ممکن است تکرار شود. در نتیجه باید توجه و دقت دائمی شود.

انواع درمان ها

اگر دیابت قابل درمان نباشد می تواند از طریق روش های گوناگون کنترل شود. هر کس دارای سوخت و ساز مربوط به خود است، بنابراین درمان برای انواع مختلف آن گسترده است. همچنانکه با پزشکتان مشورت می کنید، هر دو اهدافی را طرح ریزی خواهید کرد فقط قند خونتان تحت کنترل و تثبیت می شود، علائم بیماری (در صورت داشتن) باید ناپدید شود. چنانکه قبلاً اشاره کردیم، در معالجه ی افراد غیر وابسته به انسولین، هدف در کنترل میزان قند خون به وسیله ی کاهش نیازهای بدن به انسولین از طریق رژیم غذایی وبرنامه های کم کردن وزن است. اگر این موارد کافی نباشد دارو ممکن است تجویز شود. نقش رژیم غذایی به تفصیل بحث خواهد شد، که به وسیله ی نمونه و فهرست های غذایی دنبال شده است. تمرینات ورزشی در کم کردن تقاضای بدن به انسولین از طریق بهبودی یافتن مصرف و استعمال بدن به انسولین موجود، نقش دارد. البته، یک برنامه ی ورزشی مناسب ممکن است کمکی به از دست دادن وزن باشد اما برای آن دسته از افرادی که دارای وزن طبیعی هستند نیز مفید است چون ورزش ممکن است باعث بهبودی واکنش سلول ها به انسولین شود، در نتیجه قند خون پایین می آید.

اگر چه رژیم غذایی و کم کردن وزن معمولاً اولین مراحل درمان هستند، اکثر افراد روش های دیگری را برای درمان تقاضا می کنند، تعدادی ممکن است نیاز به تزریق انسولین داشته باشند، احتمالاً فقط به مدت کوتاه، سایرین ممکن است نیاز به خوردن دارو داشته باشند، تمام این عناصر درمان در دو فصل دیگر بحث خواهد شد. برای پایین آمدن میزان قند خونتان، پزشکتان برنامه ای که برایتان مناسب است ارائه خواهد داد. برنامه ی شخصی تان بستگی به نیازهای ویژه، آنچه که می خواهید و می توانید انجام دهید، میزان سطح قند خون، سن، جنس و حضور علائم بیماری یا سایر شرایط پزشکی است. برنامه تان مجزا خواهد شد. چون درمان دیابت یک پروژه ی مادام العمر است برنامه و روش درمان هر چقد راحت باشد مهم است. داشتن دیابت بدان معنا نیست که تا آخر عمر جزء گروه خاصی هستید. شما مجبورید تغییراتی در زندگی بدهید، اما این تغییرات عواملی هستند که می تواند سلامتی و تندرستی تان را در روش های متعددی بهبود دهند.



دکتر سید حسین دهقان منشادی
فوق تخصص غدد و متابولیسم-رشد کودکان
آدرس : تهران خ شریعتی، متروی شریعتی، جنب حسینیه ارشاد، کوچه ارشاد، پلاک ۱، طبقه ۳، واحد ۲۱







روش های افزایش قد

درمان کوتاهی قد

Print Friendly
Share →