نوشته‌ها

دیابت و تشنگی

post_image

کم آب شدن بدن زمانی رخ می دهد که آب دفع شده از بدن بیشتر از مقدار جذب آب باشد. باید بدانیم که بدن ما همواره در حال تغییر است.

آب به طور معمول به دلیل تنفس، تعریق، ادرار و مدفوع از دست می رود.

نوشیدن آب کافی و فراوان بسیار اهمیت دارد، اما تشنگی مکرر و دائمی ممکن است علامتی از یک مشکل پزشکی باشد.

در افراد مبتلا به دیابت نیز افزایش میزان قند خون می تواند منجر به افزایش ادرار و در نتیجه کم آبی شود. به همین دلیل است که ادرار مکرر و تشنگی بیش از حد از جمله علائم بیماری دیابت هستند.

منبع: تبیان



دکتر سید حسین دهقان منشادی
فوق تخصص غدد و متابولیسم-رشد کودکان
آدرس : تهران خ شریعتی، متروی شریعتی، جنب حسینیه ارشاد، کوچه ارشاد، پلاک ۱، طبقه ۳، واحد ۲۱







روش های افزایش قد

درمان کوتاهی قد

تشخیص و درمان دیابت بی مزه

post_image

تست های تشخیصی دیابت بی مزه

۱- آنالیز ادراری

۲- سنجش میزان ادرار پس از تجویز هورمون ضد ادراری :که در نوع مرکزی ادرار کاهش پیدا می کند ولی در نوع کلیوی کاهش پیدا نمی کند.

۳- انجام MRI از سر

درمان دیابت بی مزه

اگر بیمار به نوع مرکزی مبتلا باشد می توان با تجویز دسموپرسین وی را درمان کرد.وازوپرسین به صورت اسپری بینی هم وجود دارد. وازوپرسین برای افرادی که به دیابت بی مزۀ کلیوی مبتلا هستند مفید نیست.
در این حالت اگر عامل بیماری مصرف دارو های ذکر شده بود-با قطع دارو می توان بیماری را برطرف کرد.ولی در نوع ارثی می توان از داروهائی مثل:ایندومتاسین-هیدروکلروتیازید-آمیلوراید کلروپروپامید-استفاده کرد.

در صورت عدم درمان دیابت بی مزه ممکن است بیمار به عوارض زیر دچار شود:

۱-کاهش آب بدن:
خشکی پوست و سایر غشاهای مخاطی-چروکیدگی چشمها و ملاج در کودکان-تب-افزایش ضربان قلب- کاهش وزن

۲-بهم ریختگی تعادل الکترولیت های خون:
خستگی و خواب آلودگی-سردرد-تحریک پذیری-دردهای عضلانی-تشنج

منبع: تبیان



دکتر سید حسین دهقان منشادی
فوق تخصص غدد و متابولیسم-رشد کودکان
آدرس : تهران خ شریعتی، متروی شریعتی، جنب حسینیه ارشاد، کوچه ارشاد، پلاک ۱، طبقه ۳، واحد ۲۱







روش های افزایش قد

درمان کوتاهی قد

علل ابتلا به دیابت بی مزه

post_image

بطور کلی می توان گفت که دیابت بی‌مزه هم علل ژنتیک دارد و هم علل غیرژنتیک.

اشکال در ترشح هورمون ممکن است علت ژنتیک داشته باشد یا از تغییرات سیستم ایمنی بدن علیه غده هیپوفیز خلفی ناشی شود.

مشکلات کلیه هم امکان دارد منشاء ژنتیک یا اکتسابی داشته باشد.

یکی از علل ابتلا به بیماری دیابت بی مزه، کاهش ترشح هورمون تغلیظ کننده ادرار از غده هیپوفیز خلفی است. این هورمون، آنتی دیورتیک (ضد ادرار) یا ADH نام دارد.

علل کاهش ترشح هورمون تغلیظ کننده ادرار

کاهش ترشح این هورمون می‌تواند به علل زیر رخ دهد:

  • صدمه به سر که منجر به آسیب غده هیپوفیز شود.
  • تومور غده هیپوفیز
  • تومورهای مغزی که به غده هیپوفیز فشار وارد آورند.
  • عفونت مغز مثل آنسفالیت یا مننژیت
  • پس از جراحی هیپوفیز
  • خونریزی درون جمجمه
  • آنوریسم (بیرون‌زدن دیواره رگ‌ها)

هورمون آنتی دیورتیک به علت ابتلا به برخی بیماری‌های کلیوی، تاثیر لازم را بر بدن نمی‌گذارد مثلا در دیابت نوروژنیک، کلیه به هورمون ADH پاسخ نمی دهد.

اگر هورمون آنتی دیورتیک کم ترشح شود یا به خوبی عمل نکند، بیشتر پلاسمای وارد شده به کلیه‌ها، دفع می‌شود و به جریان خون باز نمی‌گردد، در نتیجه غلظت سدیم خون افزایش می‌یابد. بیمار در این شرایط به شدت احساس تشنگی می‌کند به گونه‌ای که شب‌ها به عللی مانند تشنگی یا احساس دفع ادرار از خواب بلند می‌شود. علاوه برآن حجم خون او کاهش می‌یابد.

منبع: تبیان



دکتر سید حسین دهقان منشادی
فوق تخصص غدد و متابولیسم-رشد کودکان
آدرس : تهران خ شریعتی، متروی شریعتی، جنب حسینیه ارشاد، کوچه ارشاد، پلاک ۱، طبقه ۳، واحد ۲۱







روش های افزایش قد

درمان کوتاهی قد

دیابت بی مزه؛ علل، علائم و درمان

post_image

نوعی دیابت بی مزه وجود دارد که به آن دیابت مزه کلیوی (ژنتیکی) می‌گویند و این بیماری معمولا در پسران خانواده بیشتر خود را نشان می دهد.

علت دیابت بی مزه

این بیماری به دلیل از دست دادن آب بدن غلظت املاح و افزایش سدیم را در پی دارد که سبب احساس تشنگی و خشکی در دهان می شود.

علائم دیابت بی مزه

پرنوشی و ادرار زیاد از مهمترین علائم و نشانه های دیابت بی مزه هستند و روند ابتلا به دیابت بی مزه را باید در غده هیپوفیز جستجو کنیم غده کوچکی که به اندازه آلبالو در کف مغز قرار دارد و به دو بخش جلویی و پشتی تقسیم بندی می شود. بیماران به دلیل تشنگی زیاد تمایل شدیدی به نوشیدن آب سرد مخصوصا در شب ها دارند و حتی شب ها هم برای خوردن آب از خواب بیدار می شوند.

میزان دفع ادرار در این بیماران به قدری زیاد است که برای تخلیه ادرار ناچارند مدام به دستشویی بروند.

در دیابت بی مزه ماده انرژی زایی از بدن دفع نمی شود و فقط بدن آب از دست می‌دهد و بدن لاغر نمی شود اما در برخی موارد شدیدتر آنقدر احساس عطش و تشنگی زیاد است که به قدری آب نوشیده می شود که دیگر تمایل به خوردن غذا نیست و بدن دچار کاهش وزن می شود.

پیشگیری و درمان دیابت بی مزه

هیچ راهی برای پیشگیری از ابتلا به این بیماری وجود ندارد و بیمار باید تا آخر عمر دارو مصرف کند اما این بیماری مانند بیماران مبتلا به دیابت شیرین مجبور به تزریق انسولین نیستند. اما باید هورمون ضد ادرار مصرف کنند و از قرص های خوراکی هم که در بازار وجود دارد مصرف کنند.

منبع: اقتصاد ایران آنلاین



دکتر سید حسین دهقان منشادی
فوق تخصص غدد و متابولیسم-رشد کودکان
آدرس : تهران خ شریعتی، متروی شریعتی، جنب حسینیه ارشاد، کوچه ارشاد، پلاک ۱، طبقه ۳، واحد ۲۱







روش های افزایش قد

درمان کوتاهی قد

دیابت بی مزه؛ علائم، تشخیص و درمان

post_image

علایم دیابت بی مزه

علائم دیابت «بی مزه» مشابه دیابت «شیرین» است، چرا که مبتلایان به دیابت بی‌مزه عطش زیادی دارند، بویژه آب سرد به مقدار فراوان می‌نوشند و دفع ادرار آنان زیاد است.
افراد مبتلا به دیابت شیرین نیز همین علایم را دارند با این تفاوت که قند در خون و ادرار مبتلایان به دیابت بی‌مزه افزایش نمی‌یابد. از دیگر علائم دیابت بی مزه می توان به موارد زیر اشاره کرد:

– تشنگی زیاد

– دفع مقدار زیادی ادرار رقیق و بدون رنگ (تا ۱۵ لیتر در روز)

– خشکی دست‌ها

– یبوست

– زیاد نوشیدن آب و مایعات

تشخیص دیابت بی مزه

اقدامات آزمایشگاهی تشخیصی مثل آزمایش محرومیت از آب برای تعیین سطح هورمون ضد ادراری انجام می شود.
در این بیماری، یا مقدار هورمون ADH در خون کم می شود (و در شرایط تشنگی نیز افزایش نمی یابد) یا پاسخ کلیوی به این هورمون وجود ندارد.

درمان دیابت بی مزه

در واقع درمان دیابت بی مزه شامل کنترل تعادل آب و الکترولیت و پیشگیری از کم‌آبی بدن و نیز شناسایی و رفع علت دیابت بی مزه است‌.
هورمون آنتی دیورتیک در بدن این بیماران ساخته نمی‌شود. در نتیجه مبتلایان به دیابت بی‌مزه می‌توانند این هورمون را به صورت قرص و اسپری، روزانه ۲ تا ۳ بار مصرف کنند تا بیماریشان کنترل شود.
دسموپرسین که آنالوگ شیمیایی وازوپرسین (ADH) می‌باشد، برای درمان استفاده می‌شود.
کاربامازپین نیز مفید است.
اگر مشکل از کلیه باشد، مثل دیابت بی مزه نوروژنیک، دسموپرسین بی فایده است و از دیورتیک ها مانند هیدروکلروتیازید باید استفاده کرد.

منبع: عرش نیوز



دکتر سید حسین دهقان منشادی
فوق تخصص غدد و متابولیسم-رشد کودکان
آدرس : تهران خ شریعتی، متروی شریعتی، جنب حسینیه ارشاد، کوچه ارشاد، پلاک ۱، طبقه ۳، واحد ۲۱







روش های افزایش قد

درمان کوتاهی قد

علل دیابت بی مزه

post_image

از علل دیابت بی مزه می توان به موارد زیر اشاده کرد:

۱- کاهش ترشح هورمون تغلیظ کننده ادرار از غده هیپوفیز خلفی. این هورمون، آنتی دیورتیک (ضد ادرار) یا ADH نام دارد.
کاهش ترشح این هورمون می‌تواند به علل زیر رخ دهد:

– صدمه به سر که منجر به آسیب غده هیپوفیز شود

– تومور غده هیپوفیز

– تومورهای مغزی که به غده هیپوفیز فشار وارد آورند

– عفونت مغز مثل آنسفالیت یا مننژیت

– پس از جراحی هیپوفیز

– خونریزی درون جمجمه

– آنوریسم (بیرون‌زدن دیواره رگ‌ها)

۲- هورمون آنتی دیورتیک به علت ابتلا به برخی بیماری‌های کلیوی، تاثیر لازم را بر بدن نمی‌گذارد مثلا در دیابت نوروژنیک، کلیه به هورمون ADH پاسخ نمی دهد.
همچنین می توان گفت دیابت بی‌مزه هم علل ژنتیک و هم غیرژنتیک دارد.

اشکال در ترشح هورمون ممکن است علت ژنتیک داشته باشد یا از تغییرات سیستم ایمنی بدن علیه غده هیپوفیز خلفی ناشی شود. مشکلات کلیه هم امکان دارد منشاء ژنتیک یا اکتسابی داشته باشد.
بیمار مبتلا به دیابت بی مزه به شدت احساس تشنگی می‌کند به گونه‌ای که شب‌ها به عللی مانند تشنگی یا احساس دفع ادرار از خواب بلند می‌شود.

به طور طبیعی پلاسما در کلیه در جریان است و به نفرون‌های کلیوی وارد و مقدار زیادی از آن بازجذب و مقدار کمی از آن به صورت ادرار دفع می‌شود.
اگر هورمون آنتی دیورتیک کم ترشح شود یا به خوبی عمل نکند، بیشتر پلاسمای وارد شده به کلیه‌ها، دفع می‌شود و به جریان خون باز نمی‌گردد، در نتیجه غلظت سدیم خون افزایش می‌یابد.
بیمار در این شرایط به شدت احساس تشنگی می‌کند به گونه‌ای که شب‌ها به عللی مانند تشنگی یا احساس دفع ادرار از خواب بلند می‌شود. علاوه برآن حجم خون او کاهش می‌یابد.

منبع: عرش نیوز



دکتر سید حسین دهقان منشادی
فوق تخصص غدد و متابولیسم-رشد کودکان
آدرس : تهران خ شریعتی، متروی شریعتی، جنب حسینیه ارشاد، کوچه ارشاد، پلاک ۱، طبقه ۳، واحد ۲۱







روش های افزایش قد

درمان کوتاهی قد

دیابت بی مزه، تشخیص و درمان آن

post_image

دیابت بی مزه با منشا مرکزی (نوروژنیک) هنگامی ایجاد می شود لوب خلفی هیپوفیز نتواند مقدار کافی ADH ترشح کند و در نوع نفروژنیک علت اختلال ، عدم پاسخ کافی به مقادیر کافی ADH در جریان خون است. صرف نظر از علت ایجاد کننده ، بیماران دارای ادرار با حجم های زیاد و رقیق می باشند. این امر تشنگی را تحریک می کند و سبب پرنوشی می شود. علل دیابت بی مزه مرکزی کاملا از علل دیابت بی مزه کلیوی جداست.

تشخیص دیابت بی مزه

دیابت بی مزه را باید از پرنوشی اولیه افتراق داد که یک اختلال وسواسی با علامت تشنگی است و بیماران در روز بیش از ۵ تا ۱۰ لیتر آب می نوشند. در نتیجه ترشح ADH کاهش می یابد و به دنبال آن دیورز ایجاد می شود. به منظور تشخیص دیابت بی مزه از پرنوشی اولیه آزمایشات متعددی انجام می شود. ابتدا نمونه اتفاقی هم زمان پلاسما و ادرار گرفته و سدیم و اسمولاریته آن محاسبه می شود. در دیابت بی مزه ، دیور، نامتناسب سبب می شود اسمولاریته ادرار کمتر از از اسمولاریته پلاسما گردد. بر اساس هیدراسیون بیمار اسمولاریته پلاسما ممکن است افزایش یابد. اما در پرنوشی اولیه هم پلاسما و هم ادرار رقیق هستند.
اولین آزمایش که برای افتراق علل پرادراری استفاده می شود تست محرومیت از آب است . ۱۲ تا ۱۸ ساعت بیمار از آب محروم می شود و وزن ، فشار خون ، حجم ادرار ، وزن مخصوص ادرار و اسمولاریته پلاسما و ادرار هر دو ساعت اندازه گیری می گردد. در هنگام انجام این تست کنترل دقیق بیمار ضرورت دارد زیرا بیماران مبتلا به دیابت بی مزه در صورت عدم دسترسی به آب ممکن است سریعا دهیدراته شده و فشار خون کاهش یابد. در این حالت آزمایش متوقف می گردد. پاسخ طبیعی به صورت کاهش دفع ادراری به حدود ۰٫۵ ml/min مشخص می شود و همچنین غلطت ادرار بیش از پلاسما افزایش می یابد. مبتلایان به دیابت بی مزه دفع ادراری زیاد دارند که علی رغم محرومیت از آب همچنان رقیق باقی می ماند( وزن مخصوص کمتر ز ۱٫۰۰۵ ) در مبتلایان به پرنوشی اولیه اسمولاریته ادرار به مقادیری بالاتر از اسمولاریته پلاسما افزایش می یابد.محرومیت از آب تا زمانی ادامه می یابد که اسمولاریته ادرار به سطح پایداری برسد( یعنی افزایش کمتر از ۳۰mosm/kg در هر ساعت که ۳ ساعت متوالی اندازه گیری می شود.)در این زمان ۵ میکرگرم ADH به صورت زیر جلدی تزریق می شود و اسملاریته ادرار یک ساعت بعد اندازه گیری می شود. در بیماران مبتلا به دیابت بی مزه مرکزی کامل، اسمولاریته ادرار به حد بلاتر از اسمولاریته پلاسما افزایش می یابد در حالی که در دیابت بی مزه کلیوی افزایش اسمولاریته ادرار در پاسخ به ADH کمتر از ۵۰% است. در حالی که مبتلایان به پرنوشی اولیه افزایش کمتر از ۱۰% دارند.

درمان دیابت بی مزه

دیابت بی مزه مرکزی: در درمان دیابت بی مزه معولا داروی دسموپرسین استات (DDAVP) که آنالوگ صناعی ADH است از راه بینی یا خوراکی مورد استفاده قرار می گیرد. تعداد دفعات تجویز دارو متناسب با شدت بیماری تعیین می شود. کفایت درمان با اندازه گیری منظم اسمولاریته و سدیم سرم ارزیابی می شود.
دیابت بی مزه نفروژنیک: تا حد ممکن باید فرایند بیماری زمینه ای به حالت طیعی باز گردانده شود . هدف از درمان اختصاصی این نوع دیابت حفظ حالت کاهش خفیف سدیم با کاستن از بار مواد محلول بر کلیه ها است که در نتیجه بازجذب توبل پروگزیمال افزایش پیدا می کند. برای رسیدن به این هدف می توان از دیورتیک ها و محدودیت های نمک رژیم غذایی بهره گرفت.

منبع: آزمایشگاه فارسی



دکتر سید حسین دهقان منشادی
فوق تخصص غدد و متابولیسم-رشد کودکان
آدرس : تهران خ شریعتی، متروی شریعتی، جنب حسینیه ارشاد، کوچه ارشاد، پلاک ۱، طبقه ۳، واحد ۲۱







روش های افزایش قد

درمان کوتاهی قد