دیابت و بیماری های کلیوی

7d1da002c9eee7dc1684a611e17b93ce

 دیابت یکی از مهم‌ترین عوامل صدمه زننده به کلیه‌ها و نارسایی آن‌ها است.

قند بالای خون کار اضافی را به کلیه‌ها تحمیل می‌کند.  اگر گرفتاری کلیه‌ها زودهنگام تشخیص داده شود؛ قابل درمان است و از پیشرفت سریع گرفتاری، جلوگیری می‌شود.

اگر گرفتاری کلیه‌ها دیرهنگام تشخیص داده شود قابل درمان نیست و به نارسایی کلیه منجر می‌شود.

اگر کلیه‌ها نارسا شود درمان آن دیالیز و یا پیوند کلیه است. کلیه‌ها ارگان‌های مهم و قابل توجهی است. در داخل آن‌ها میلیون‌ها رگ کوچک وجود دارد که به عنوان فیلتر و جداکننده عمل می‌کند. کار کلیه، جدا کردن مواد زاید از خون و دفع آن‌ها از بدن است.

گاهی ممکن است این سیستم جداکننده دچار اختلال در عملکرد شود. دیابت یکی از مهم‌ترین عوامل صدمه زننده به کلیه‌ها و نارسایی آن‌ها است.

دیابت چگونه به کلیه‌ها صدمه می‌زند؟

هنگامی که شما مواد پروتئینی می‌خورید و بدنتان آن‌ها را هضم می‌کند، در طی فرایند هضم، مواد زاید تولید می‌شود. در کلیه‌های شما میلیون‌ها عروق کوچک (که به آن‌ها مویرگ می‌گویند) وجود دارد که در دیواره‌ی آن‌ها سوراخ‌های بسیار ریزی قرار دارد. این سوراخ‌ها به عنوان فیلتر عمل می‌کند و مواد زاید را از خون شما جدا می‌کند. خون شما هنگامی که از این مویرگ‌ها عبور می‌کند؛ مولکول‌های کوچک مواد زاید از سورا‌خ‌ها عبور می‌کند و وارد لوله‌های دفعی می‌شود. مواد مفید مانند پروتئین‌ها و گلبول‌های قرمز به علت اندازه‌ی بزرگ به عبور از این سوراخ‌ها قادر نیست و در جریان خون باقی می‌ماند.

دیابت به این سیستم جداکننده صدمه می‌زند. قند بالای خون موجب تحمیل کار اضافی به کلیه‌ها می‌شود و کلیه‌ها مجبور است مقدار بیش‌تری از خون را فیلتر کند. این کار اضافی در طی سالیان دراز سبب صدمه به مویرگ‌ها می‌شود و در نتیجه شروع به فیلتر کردن و عبور دادن مواد مفید مانند پروتئین‌ها از خود می‌شود. این پروتئین‌های مفید از راه ادرار از بدن شما دفع می‌شود. وجود مقدار کمی پروتئین در ادرار «میکروالبومینوری» نام دارد.

اگر گرفتاری کلیه‌ها در این مرحله (میکروالبومینوری) تشخیص داده شود؛ با درمان‌های خاص می‌توان از پیشرفت آن جلوگیری کرد. دفع بیش‌تر پروتئین که به آن ماکروآلبومینوری می‌گویند به راحتی قابل درمان نیست و در نهایت به نارسایی مزمن کلیه منجر می‌شود.

در فرد مبتلا به نارسایی مزمن کلیه، کلیه‌ها به دفع مواد زاید قادر نیست و در نتیجه این مواد در بدن انباشته می‌شود. درمان نارسایی مزمن کلیه، انجام دیالیز منظم و یا پیوند کلیه است.

بیماری کلیه در چه کسانی به وجود می‌آید؟

همه‌پ مبتلایان به دیابت، به بیماری کلیه‌ها دچار نمی‌شوند. عوامل مؤثر در گرفتاری کلیه‌ها عبارت است از عوامل ژنتیکی، میزان کنترل قند خون و میزان کنترل فشار خون.

هرچه قند خون بیمار و فشار خون بهتر کنترل شود؛ شانس گرفتار شدن کلیه‌ها کاهش می‌یابد.

علائم و نشانه ها

تا زمانی که تقریباً تمام عملکرد کلیه‌ها از بین نرود؛ هیچ علامتی ایجاد نمی‌کند. گاهی علایم مربوط به نارسایی کلیه‌ها اختصاصی نیست و در شرایط دیگری نیز دیده می‌شود. اولین علامت گرفتاری کلیه‌ها تجمع آب در بدن است. علایم دیگر عبارت است از اختلال خواب، کاهش اشتها، نفخ شکم، ضعف بدن و اختلال حواس.

آنچه بسیار حایز اهمیت است مراجعه‌ی منظم فرد مبتلا به پزشک است. پزشک در هر ویزیت، فشار خون شما را اندازه می‌گیرد، ادرارتان را از نظر وجود میزان پروتئین‌ آزمایش می‌کند، خون شما را از نظر میزان تجمّع مواد زاید آزمایش می‌کند و بدن شما را از نظر عوارض احتمالی دیگر دیابت معاینه می‌کند.

راه ها و روش های درمان

مراقبت از خود

درمآن‌های مؤثّر گرفتاری کلیه‌ها عبارت است از کنترل شدید قند خون و فشار خون. فشار خون بالا تأثیر بسیار چشم‌گیری در پیشرفت گرفتاری کلیه‌ها دارد. حتی افزایش خفیف فشار خون می‌تواند وضعیت کلیه‌ها را بدتر کند. چهار روش کنترل فشار خون بالا عبارت است از: کاهش وزن، پرهیز از الکل و دخانیات و ورزش منظم.

داروها

اگر روش‌های بالا نتواند فشار خون شما را کنترل کند؛ باید دارو مصرف کنید. داروهای گوناگونی برای کنترل فشار خون وجود دارد امّا همه‌ی آن‌ها برای بیمارن دیابتی مناسب نیست. بعضی از این داروها ممکن است سبب افزایش قند خون شود و یا علایم کاهش و افت قند خون را از بین ببرد. پزشکان بیش‌تر برای درمان فشار خون بالا در بیماران دیابتی، از داروهای گروه مهارکننده‌های آنزیم تبدیل کننده آنژیوتائسینوژن به آنژیوتانسین (مهارکننده‌های ACE) استفاده می‌کنند.

مطالعات نشان داده است داروهای این گروه مانند کاپتوپریل و آنالا پریل علاوه بر کنترل فشار خون، از پیشرفت گرفتاری کلیه‌ها جلوگیری می‌کند. در حقیقت استفاده از این داروها در بیماران دیابتی که به فشار خون بالا نیز مبتلا نیستند مفید است.

رعایت رژیم غذایی

رعایت رژیم غذایی کم پروتئین در درمان میکروالبومینوری توصیه می‌شود. مصرف پروتئین بالا موجب تحمیل کار زیاد به کلیه‌ها می‌شود. رژیم غذایی کم پروتئین سبب کاهش پروتئین دفعی ادرار و افزایش پروتئین خون می‌شود.

نارسایی کلیه‌ها

در صورت نارسایی کلیه‌ها، انجام دیالیز ضروری است. فرد بیمار باید بین ادامه‌ی زندگی با دیالیز و یا پیوند کلیه یکی را انتخاب کند. نقش گروه درمانی در انتخاب یکی از این دو روش بسیار حائز اهمیت است. گروه درمانی بیمار مبتلا به نارسایی کلیه عبارت است: از دکتر کلیه (نفرولوژیست)، جراح متخصص پیوند، مددکار اجتماعی و روانپزشک.

پیشگیری

باید قند خونتان را در محدوده‌ی طبیعی حفظ نمایید. کنترل دقیق و شدید قند خون، ۳۰ درصد شانس گرفتار شدن کلیه‌ها را کاهش می‌دهد. همچنین در کنترل شدید قند خون، در کسانی که پیش‌تر به میکروالبومینوری دچار شده‌اند از  پیشرفت بیماری به ماکروالبومینوری در ۵۰ درصد موارد جلوگیری می‌شود. حتی مطالعاتی نشان داده است که کنترل شدید قند خون، می‌تواند سبب بهبودی کامل میکروالبومینوری شود.

منبع : دکتر اسدالله حبیب



دکتر سید حسین دهقان منشادی
فوق تخصص غدد و متابولیسم-رشد کودکان
آدرس : تهران خ شریعتی، متروی شریعتی، جنب حسینیه ارشاد، کوچه ارشاد، پلاک ۱، طبقه ۳، واحد ۲۱







روش های افزایش قد

درمان کوتاهی قد

اختلالات شنوایی در بیماران مبتلا به دیابت

article1410763382_7104

 شنوایی طبیعی به عملکرد عروق خونی کوچک و اعصاب کوچک داخلی شما بستگی دارد. پژوهشگران معتقدند که به مرور زمان قند خون بالا، سبب صدمه به این عروق و اعصاب می‌شود. در نتیجه قدرت شنوایی کاهش می‌یابد و بیمار به کم شنوایی دچار می گردد.

بر اساس یافته‌های انستیتو بهداشت ملّی (NIH) امریکا، اختلال شنوایی در بیماران دیابتی، ۲ برابر نسبت به غیر دیابتی‌ها شیوع دارد.

همچنین اختلال شنوایی در ۷۹ میلیون امریکایی مبتلا به پیش دیابت ۳۰ درصد نسبت به افراد با قند خون طبیعی، شیوع بیش‌تری دارد.

چگونه دیابت باعث اختلالات شنوایی می‌شود؟

شنوایی طبیعی به عملکرد عروق خونی کوچک و اعصاب کوچک داخلی شما بستگی دارد. پژوهشگران معتقدند که به مرور زمان قند خون بالا، سبب صدمه به این عروق و اعصاب می‌شود. در نتیجه قدرت شنوایی کاهش می‌یابد.فکر نمی‌کنم که هیچ‌گونه مشکل شنوایی داشته باشم.

شما مطمئن هستید؟ در بیش‌تر مردم کاهش شنوایی به آهستگی و به مرور زمان به وجود می‌آید؛ بنابراین شخص متوجه آن نمی‌شود. در بیش‌تر وقت‌ها اعضای خانواده و دوستان هستند که متوجه این مسئله می‌شوند.

معمولاً پزشکان معالج در ویزیت‌های روتین، شما را برای ارزیابی شنوایی آزمایش نمی‌کنند،  و حتی اگر آزمایش کنند نیز به راحتی از پس آن‌ها بر می‌آیید!

علائم و نشانه های کاهش شنوایی

درخواست تکرارکردن سخن از افراد برای تکرار آن‌چه گفته‌اند.

اختلال در شنیدن محاوراتی که بیش از ۲ نفر در آن شرکت دارند.

توهم این‌که دیگران زیر لب سخن می‌گویند (مِن مِن می‌کنند).

اختلال در شنوایی صداهای اطفال و خانم‌ها.

بلند کردن بیش از اندازه صدای رادیو و یا تلویزیون که موجب آزار دیگران می‌شود.

پرسش های متداول

کم‌تر از ۶۵ سال دارم چگونه ممکن است اختلال شنوایی پیدا کنم؟

بیش‌تر افراد دچار اختلال شنوایی، کم‌تر از ۶۵ سال سن دارند. اما اختلال شنوایی با سن ارتباط اساسی ندارد و حتی در کودکان نیز ممکن است به وجود آید.

اگر در داشتن اختلال شنوایی تردید داشته باشم، بهتر است چه کار کنم؟

با پزشک خانواده‌ خود مشورت کنید. او شما را به متخصص شنوایی‌سنجی و یا پزشک متخصص گوش معرفی میکند.

چه درمان‌هایی برای مبتلایان به کاهش شنوایی وجود دارد؟

گاهی اختلال شنوایی به علت وجود واکس گوش در کانال گوش خارجی است. به راحتی با خارج کردن واکس، اختلال شنوایی برطرف می‌شود. در موارد دیگر درمان به نوع کاهش شنوایی بستگی دارد. شایع‌ترین نوع کاهش شنوایی، کاهش شنوایی از نوع عصبی حسی است. در دیابتی‌ها بیش‌تر این نوع کاهش شنوایی دیده می‌شود. قابل درمان نیست امّا در بیش‌تر موارد می‌توان از ابزارهای کمکی برای بهبود شنوایی کمک گرفت.

چگونه می‌توانم مطمئن شوم که ابزارهای کمکی می‌تواند شنوایی مرا بهبود دهد؟

در سال‌های اخیر ابزارهای کمکی بسیار پیشرفت کرده‌ است. بر خلاف وسایل کمکی قدیمی که موجب بلندتر شدن صدا می‌شود و وسایل امروزی سبب نزدیک‌تر شدن صدا می‌شود؛ این وسایل می‌تواند بلندی صدا را به صورت اتوماتیک کنترل کند و از صداهای محیطی نیز بکاهد.

امّا از نصب این وسایل روی گوش خود متنفرم!

وسایل کمکی امروزه کوچک و کوچک‌تر شده‌ است و بیش‌تر افراد متوجه وجود آن‌ها روی یا داخل گوش شما نمی‌شوند. امّا در صورت عدم استفاده، کری شما را به راحتی متوجه می‌شوند.

افراد مبتلا به کاهش شنوایی، ممکن است افسرده شوند و از دوستان خود دوری کنند. به عبارت دیگر مطالعات نشان داده است که افرادی که از وسایل کمک شنوایی استفاده می‌کنند نسبت به دیگران از کیفیت بالاتری برخوردارند.

منبع : دکتر اسدالله حبیب



دکتر سید حسین دهقان منشادی
فوق تخصص غدد و متابولیسم-رشد کودکان
آدرس : تهران خ شریعتی، متروی شریعتی، جنب حسینیه ارشاد، کوچه ارشاد، پلاک ۱، طبقه ۳، واحد ۲۱







روش های افزایش قد

درمان کوتاهی قد

دیابت و مشکلات دهان و دندان

37638a49b4b306c3bf54d999107f4aa7

 تحقیقات نشان داده است که شیوع بیماری‌ های لثه و بیماری های دهان و دندان در دیابتی‌ ها شایع‌ تر است و بنابراین بیماری‌ های لثه نیز باید در لیست عوارض دیابت همانند بیماری‌های قلبی، سکته‌های مغزی، بیماری‌های کلیوی و بیماری‌های چشمی قرار گیرد.

شدیدترین بیماری لثه، پری اودونیت نام دارد.

در این مرحله لثه‌های شما شروع به جدا شدن از دندان می‌کند و بین لثه‌ها و دندان، فضاهای خالی به وجود می‌آید. این فضاهای خالی توسط میکروب‌ها و چرک پر می‌شود و این میکروب‌ها سبب عمیق‌تر شدن فضاها می‌شود. در این مرحله ممکن است برای حفظ دندان‌های خود به عمل جراحی نیاز پیدا کنید. اگر پری اودونیت درمان نشود؛ عفونت به قسمت‌های عمقی نفوذ می‌کند و موجب تخریب اطراف استخوان‌ های فک دندان‌های شما می‌شود و در نتیجه دندان‌هایتان لق می‌شود.

ممکن است این دندان‌ها خود به خود بیافتد و یا توسط دندان پزشک کشیده شود.

 ارتباط بین بیماری‌های لثه و دیابت

تحقیقات نشان داده است که شیوع بیماری‌های دهان و دندان و لثه در دیابتی‌ها شایع‌تر است و بنابراین بیماری‌های لثه نیز باید در لیست عوارض دیابت همانند بیماری‌های قلبی، سکته‌های مغزی، بیماری‌های کلیوی و بیماری‌های چشمی قرار گیرد.

تحقیقات نشان داده است ارتباط بین دیابت و بیماری‌های لثه دوطرفه است. نه تنها بیماران دیابتی مستعد بیماری‌های لثه هستند، بلکّه بیماری‌های لثه نیز اثر تخریبی روی کنترل قند خون دارد و سبب بدتر شدن دیابت می‌شود. هم‌چنین ثابت شده است که مبتلایان به دیابت، ریسک بالایی برای مشکلات دهانی مانند ژنژویت (مرحله‌ی اول بیماری‌های لثه) و پری اودونتیت (بیماری لثه در مرحله‌ پیشرفته) دارند. علت شیوع بیماری‌های لثه در دیابتی‌ها، استعداد زیاد این بیماران به انواع عفونت‌ها و ناتوانی در مبارزه با میکروب‌ها است.

بهداشت دهان جزیی از بهداشت عمومی است. بنابراین به طور مرتّب از مسواک و نخ دندان استفاده کنید و به صورت سالانه جهت چکاپ به دندانپزشک مراجعه کنید.

یکی دیگر از بیماری‌ های دهان که در دیابتی‌ ها شیوع بیشتری دارد، برفک دهان است. برفک یک عفونت قارچی است که در آن قارچ‌ها روی مخاط دهان رشد می‌کند.

یکی دیگر از مشکلات دهان خشکی دهان است که مخاط دهان را مستعد به زخم و درد می‌کند.

پیشگیری از بیماری‌ های دهان به علت دیابت

اولین و مهم‌ترین عامل، کنترل قند خون است. در مرحله بعد مراقبت از لثه‌ها و دندان همراه با چکاپ‌های منظم، به فاصله‌ هر شش ماه است. برای جلوگیری از عفونت قارچی برفک، قند خونتان را در محدوده‌ طبیعی حفظ کنید. سیگار نکشید و اگر دندان مصنوعی دارید؛ هر روز آن‌ها را بیرون آورید و تمیز کنید. حفظ قند خون در محدوده‌ی طبیعی موجب جلوگیری از خشک شدن دندان می‌شود.

بیماران دیابتی هنگام مراجعه به دندانپزشک

بیماران مبتلا به دیابت، به مراقبت خاص نیاز دارند بنابراین همیشه اطلاعات لازم در ارتباط با دیابت خود را در اختیار دندان‌ پزشک قرار دهید.
اعمال دندان‌پزشکی خود را تا کنترل مناسب قند خون به عقب بیاندازید مگر در موارد اورژانس.

در مراجعه به دندان‌پزشک نکته‌ها زیر را مدنظر قرار دهید:

به دندانپزشک بگویید به دیابت مبتلا هستید و هرگونه مشکلی با عفونت و یا کنترل قند خون دارید با او در میان بگذارید.

پیش از مراجعه به دندان‌ پزشک غذا بخورید.

بهترین زمان برای اعمال دندان‌پزشکی زمانی است که قند خون شما در محدوده‌ی طبیعی باشد.

اگر انسولین می‌زنید بهترین زمان مراجعه، پس از خوردن صبحانه است.

پیش از مراجعه داروهای خود را طبق برنامه‌ قبلی مصرف کنید مگر آن‌که پزشک و یا دندان‌پزشک توصیه‌ خاصّی کرده باشد. دندان‌پزشک شما باید با پزشک شما درباره‌ی تغییر در داروها و یا استفاده از آنتی‌بیوتیک مشورت کند.

بعد از اعمال دندان‌پزشکی برنامه‌ غذایی روزانه را دنبال کنید و اگر به جویدن قادر نیستید از غذاهای مناسب که به جویدن نیاز نداشته باشد؛ استفاده کنید. حتی گاهی ممکن است به رعایت «برنامه روزهای بیماری» نیاز باشد که در جای خود پیش‌تر توضیح دادیم

تا زمان کنترل شدن قند خون خود، جراحی دندان را به عقب بیاندازید. اگر قند شما کنترل نباشد و به عمل جراحی دهان نیاز پیدا کردید؛ ممکن است برای کنترل قند خون به بستر شدن در بیمارستان نیاز باشد.

پلاک‌های دندانی

اگر به بیماری لثه مبتلا باشید میکروب‌ها موجب تخریب لثه (ژنژویت) و استخوان اطراف دندانتان می‌شود. شروع این تخریب با تشکیل پلاک است. پلاک عبارت از یک لایه‌ چسبناک متشکّل از خون، بزاق و میکروب‌ها است. پلاک‌ها تمایل دارد در قاعده‌ دندان‌های شما، در مجاورت خط بین لثه و دندان تشکیل شود در این‌جا میکروب‌های موجود در پلاک، موجب قرمزی، دردناکی و خون‌ریزی لثه‌های شما می‌شود.

هدف از مسواک کردن و استفاده از نخ دندان، از بین بردن این پلاک‌ها است.

در صورت عدم استفاده از مسواک و نخ دندان، پلاک‌ها سفت شده به صورت رسوب در می‌آید و این رسوب‌ها رشد می‌کند و اطراف دندان شما را فرا می‌گیرد. هر چقدر رسوبات بیش‌تر شود پلاک بیش‌تری روی آن‌ها تشکیل می‌شود. در این مرحله فقط دندان‌پزشکان قادرند رسوبات را از اطراف دندان شما پاک کنند. اگر پلاک‌ها و رسوبات تمیز نشود حتّی مسواک زدن نرم نیز موجب خونریزی لثه‌ها می‌شود.

به این حالت ژنژویت می‌گویند. ژنژویت اولین مرحله از بیماری‌های لثه است.

شما می‌توانید بر علیه ژنژویت به صورت زیر مبارزه کنید:

 روزانه دندان‌هایتان را مسواک بزنید و نخ دندان را فراموش نکنید و حداقل سالی دو بار به دندانپزشک مراجعه کنید.

 اگر ژنژویت مورد درمان قرار نگیرد بیماری لثه شدیدتر می‌شود. شدیدترین مرحله‌ی بیماری لثه، پری اودونتیت نام دارد. در این زمان لثه‌های شما از روی دندان‌هایتان بلند می‌شود و فضاهایی بین دندان و لثه به وجود می‌آید. این فضاها توسط میکروب‌ها و چرک پر و عمیق‌تر میشود.اگر به این مرحله رسیدید ممکن است برای حفظ دندان‌هایتان به عمل جراحی نیاز داشته باشید. اگر پری اودونتیت درمان نشود؛ عفونت به قسمت‌های عمقی‌تر نفوذ میکند و موجب تخریب استخوان‌ های اطراف دندان‌هایتان می‌شود. سپس دندان‌ها شروع به لق شدن می کند ممکن است خود به خود بیافتد و یا به کشیدن آن‌ها توسط دندان‌پزشک نیاز باشد.

مسواک و نخ دندان

سه مرحله‌ مهم در مبارزه با بیماری‌های لثه عبارت است از: مسواک زدن، استفاده از نخ دندان و مراجعه منظم به دندان‌پزشک. حداقل روزانه دو بار دندان‌هایتان را مسواک بزنید و حداقل یک بار در روز از نخ دندان استفاده کنید. در مورد روش صحیح مسواک زدن و استفاده از نخ دندان با دندان‌پزشک مشورت کنید.

مسواک زدن

برای تمیز شدن دندآن‌هایتان حداقل در هر بار ۳ دقیقه مسواک بزنید.

 از مسواک‌های با ریشه‌های نرم و انتهای صاف استفاده کنید. ریشه‌های نرم به لثه‌ها آسیب نمی‌رساند.

مسواک را طوری بگیرید که نوک ریشه‌ها به سمت خط حایل بین لثه و دندان باشد.

علاوه بر مسواک زدن قسمت بیرونی دندان، قسمت‌های داخل و سطح بالای دندان‌ها را نیز مسواک بزنید.

سطح زبانتان را جهت برطرف کردن میکروب‌ها و در نتیجه بهتر شدن بوی دهان مسواک بزنید.

هم‌چنین مسواک زدن لثه فراموش نشود.

اگر ریشه‌های مسواک شما دچار پارگی و یا خمیدگی شده آن را دور بیندازید و از مسواک نو استفاده کنید. معمولاً بعد از سه یا چهار ماه به تعویض مسواک نیاز است.

استفاده از نخ دندان

تعداد کمی از مردم از نخ دندان استفاده می‌کنند. باید بدانید اگر شما از نخ دندان استفاده نمی‌کنید فقط نیمی از وظیفه‌ تمیز کردن دندان و لثه را انجام می‌دهید.

نخ دندان موجب برطرف کردن پلاک‌ها می‌شود و غذای باقی‌مانده بین دندان‌ها و بین دندان و لثه‌ها را تمیز می‌کند. نخ دندان محل‌هایی از دندان‌ها را تمیز می‌کند که مسواک قادر به رسیدن به آن‌جا نمی‌باشد.

حداقل روزی یک بار از نخ دندان استفاده کنید.

روش استفاده از نخ دندان

۱٫ cm 45 نخ دندان را بردارید بیش‌تر آن را اطراف انگشت وسط یک دست و بقیه را اطراف همان انگشت در سمتی دیگر بپیچید.

۲٫ نخ را محکم بین انگشت اشاره و شصت خود بگیرید. طول نخ بین دو دست حدود cm 2.5 باشد.

۳٫ نخ را با حرکات اره مانند جلو و عقب ببرید و بین دندآن‌های خود نفوذ کنید. هرگز نخ را به صورت سریع و ضربه‌ای بین دندآن‌های خود وارد نکنید زیرا باعث صدمه به لثه می‌شود.

۴٫ زمانی که نخ روی خط میان بین لثه و دندان قرار گرفت آن را به شکل حرف (C) اطراف دندان خود خم کنید و آن را به بالا و پایین حرکت دهید تا پلاک‌های دندان شما برطرف شود.

۵٫ تمیز کردن پشت دندآن‌های خلفی و آخری خود را فراموش نکنید

۶٫ بعد از خاتمه مسواک زدن و نخ کشیدن دهان خود را با آب بشویید.

اگر در گذشته بیماری‌های روماتیسمی انگشتان داشته اید، در نتیجه از انگشتان خود به خوبی نمی توانید استفاده کنید و یا اگر در دهانتان سیم‌های ارتودنسی قرار گرفته است؛ می‌توانید از ابزاری به نام نگهدارنده نخ استفاده کنید. در این زمینه با دندان‌پزشک خود مشورت کنید.
علائم هشداردهنده

علایم هشداردهنده‌ی وجود بیماری‌های لثه عبارت است از:

    خون‌ریزی از لثه‌ها در زمان مسواک زدن یا نخ کشیدن
    لثه‌های قرمز ورم‌کرده و دردناک
    لثه‌های جدا شده از دندآن‌ها در این حالت قسمتی از ریشه‌ی دندآن‌های شما پیداست. دندآن‌ها بلندتر به نظر می‌رسد.
    تجمّع چرک بین لثه و دندآن‌ها که باعث بوی بد دهان می‌شود. (زمانی که لثه را روی دندان  فشار می‌دهید چرک خارج می‌شود.)
    لق شدن یا کنده شدن دندان‌های دایمی
    اختلال در جفت شدن دندان‌های بالایی و پایینی. این اختلال را حس می‌کنید.

اگر هر یک از اختلالات بالا را دارید با دندان‌پزشک مشورت کنید

منبع : دکتر اسدالله حبیب



دکتر سید حسین دهقان منشادی
فوق تخصص غدد و متابولیسم-رشد کودکان
آدرس : تهران خ شریعتی، متروی شریعتی، جنب حسینیه ارشاد، کوچه ارشاد، پلاک ۱، طبقه ۳، واحد ۲۱







روش های افزایش قد

درمان کوتاهی قد

عوارض چشمی در بیماران دیابتی

10

 بیماران مبتلا به دیابت در معرض عوارض چشمی مختلف هستند. بیش‌تر بیماران مبتلا به دیابت، درجاتی از گرفتاری شبکیه‌ ی چشم را پیدا می‌کنند که به آن رتینوپاتی می‌گویند. گام‌های بلندی در درمان رتینوپاتی دیابتی برداشته شده است. هرچه زودتر عوارض چشمی دیابت تشخیص داده شود درمان آسان‌تر و موفق‌تر خواهد بود.

بیماران مبتلا به دیابت در معرض عوارض چشمی مختلف هستند.

بیش‌تر بیماران مبتلا به دیابت، درجاتی از گرفتاری شبکیه‌ چشم را پیدا می‌کنند که به آن رتینوپاتی می‌گویند.

گام‌های بلندی در درمان رتینوپاتی دیابتی برداشته شده است.

هرچه زودتر عوارض چشمی دیابت تشخیص داده شود درمان آسان‌تر و موفق‌تر خواهد بود.

ممکن است شنیده باشید که دیابت می‌تواند به نابینایی و کوری کامل کشیده شود. بیماران دیابتی شانس نابینا شدن بیش‌تری نسبت به غیر دیابتی‌ها دارند. امّا بیش‌تر بیماران دیابتی به جز اختلالات جزیی در شبکیه،مشکل دیگری ندارند. با معاینات منظم می‌توانید این اختلالات جزیی را جزیی نگه دارید و از پیشرفت آن‌ ها جلوگیری کنید. حتی اگر مشکل اساسی در چشم شما به وجود آمده باشد؛ درمان‌های مؤثّری برای آن وجود دارد به شرط آن‌ که اکنون برای انجام آن‌ها اقدام نمایید.

چشم چگونه کار می‌کند؟

برای تفهیم عوارض چشمی، نخست باید بدانید چشم چگونه کار می‌کند. چشم‌ها کروی شکل است و در قسمت خارج، توسط یک غشاء سخت و محکم محافظت می‌شود (لایه‌ی صلبیه) این لایه در جلو شفاف می‌شود (قرنیه) و اجازه می‌دهد نور از آن عبور کند و در ناحیه‌ی غشاء داخلی (شبکیه) تصویر تشکیل دهد.

نور بعد از عبور از قرنیه، از یک فضا عبور می‌کند که به آن فضای قدامی می‌گویند. این فضا از مایعی پر شده که به آن زلالیه می‌گویند. نور پس از فضای قدامی، از مردمک عبور می‌کند. مردمک سوراخی است که در وسط عنبیه ایجاد شده است. عنبیه‌ همان قسمت رنگی چشم است و رنگ چشم، به رنگ عنبیه بستگی دارد. بعد از مردمک با عدسی برخورد می‌کند و سپس بعد از عبور از آن، وارد فضای خلفی می‌شود. فضای خلفی پر از مایع شفاف و مخصوصی است که به آن زجاجیه می‌گویند.سرانجام نور به شبکیه برخورد می‌کند و روی آن تصویر اجسام تشکیل می‌شود. شبکیه مانند یک فیلم عکاسی عمل می‌کند و تصاویر را ثبت می‌کند؛ امّا بر خلاف فیلم عکاسی، شبیکه این توانایی را دارد که تصویر را به سیگنال‌های الکتریکی تبدیل کند و آن‌ها را به مغز بفرستد. مغز بعد از دریافت این سیگنال‌ها، بار دیگر آن‌ها را به تصاویر تبدیل می‌کند.

قسمتی در شبکیه وجود دارد که مخصوص دیدن جزئیات است. به این قسمت شبکیه، ماکولا یا لکّه‌ی زرد می‌گویند.

عروق در غشایی که بین شبکیه و صلبیه قرار دارد و به آن مشیمیه می‌گویند وجود دارد. مویرگ‌های حاصل از این عروق سبب تغذیه‌ی شبکیه و لکّه‌ی زرد می‌شود.

آب سیاه (گلوکوم)

بیماران دیابتی نسبت به افراد سالم، ۴۰ درصد شانس بیش‌تری دارند که به آب سیاه مبتلا شوند. هرچه طول دوره‌ی ابتلا بیش‌تر باشد؛ شانس آب سیاه بالاتر است. همچنین با افزایش سن نیز خطر ابتلا به آب سیاه افزش می‌یابد.

آب سیاه زمانی به وجود می‌آید که فشار داخل چشم افزایش یابد. در بیش‌تر وقت‌ها جذب مایع زلالیه در فضای قدامی اشکال دارد و در نتیجه مایع انباشته می‌شود و فشار داخل چشم را بالا می‌برد. این فشار بالا به عروقی که شبکیه و لکّه‌ی زرد را تغذیه می‌کند انتقال می‌یابد و آن‌ها را تحت فشار قرار می‌دهد. در نتیجه خون‌رسانی به قسمت‌های حساس چشم مختل می‌شود و بینایی شروع به کاهش می‌کند. درمان‌های مختلف برای آب سیاه وجود دارد. در برخی بیماران دارو تجویز می‌شود و برخی دیگر مورد عمل جراحی قرار می‌گیرند.

آب مروارید (کاتاراکت)

بیماران دیابتی نسبت به افراد سالم، ۶۰ درصد شانس بیش‌تری دارند که به آب مروارید مبتلا شوند. همچنین سن ابتلا به آب مروارید در دیابتی‌ها کم‌تر و پیشرفت آن نیز سریع‌تر است.

در این بیماری عدسی چشم که در حالت عادی شفاف است، کدر می‌شود و اجازه‌ی عبور نور را نمی‌دهد.

در موارد خفیف آب مروارید، بیمار باید در بیش‌تر اوقات از عینک آفتابی استفاده کند. در موارد شدید که بینایی بیمار مختل شده باشد؛ بر روی چشم عمل جراحی می‌شود و عدسی کدر خارج می‌گردد و در بیش‌تر موارد یک عدسی مصنوعی جای آن قرار داده می‌شود. به دنبال عمل جراحی آب مروارید، رتینوپاتی تشدید می‌شود و ممکن است آب سیاه شروع شود.

گرفتاری شبکیه (رتینوپاتی)

به کلیه‌ی اختلالات شبکیه ناشی از دیابت، رتینوپاتی دیابتی می‌گویند. دو نوع اصلی رتینوپاتی وجود دارد: غیر تکثیری و تکثیری  رتینوپاتی غیر تکثیری
در این نوع رتینوپاتیف عروق پشت شبکیه گشاد می‌شود و در دیواره‌ی آن‌ها فضاهای اضافی به وجود می‌آید. رتینوپاتی غیر تکثیری به سه مرحله تقسیم می‌شودش: خفیف، متوسط و شدید.

اگرچه در این مرحله رتینوپاتی سبب از بین رفتن بینایی نمی‌شود؛ امّا به دلیل از بین رفتن لایه‌ی محافظ عروق، مایعات و مواد می‌تواند از مویرگ‌ها خارج شود و بین مویرگ‌ها و شبکیه قرار بگیرد.

اگر این پیشامد در مویرگ‌های اطراف لکّه‌ی زرد روی بدهد و مایعات و مواد در این محل انباشته شود؛ سبب ورم لکّه‌ی زرد می‌گردد که ممکن است اختلال بینایی و یا حتی نابینایی را به وجود آورد.

اگرچه رتینوپاتی غیر تکثیری به درمان خاص غیر از کنترل قند خون نیاز ندارد امّا باید ورم لکّه‌ی زرد درمان شود. خوشبختانه درمآن‌های بسیار مؤثری برای جلوگیری از پیشرفت و یا حتّی بازیابی دوباره‌ی بینایی وجود دارد.

رتینوپاتی تکثیری

با گذشت زمان برخی بیماران، رتینوپاتی غیر تکثیری به تکثیری تبدیل می‌شود. در این حالت عروق خونی بسیار صدمه دیده و حتی مسدود شده‌اند. در پاسخ به این انسداد، عروق جدید روی شبکیه به وجود می‌آید. این عروق بسیار ضعیف و شکننده است و می‌تواند به خون‌ریزی شبکیه و از بین رفتن بینایی منجر شود. به دنبال این خونریزی‌ها، بافت‌های همبند جدید روی شبکیه و داخل فضای زجاجیه به وجود می‌آید که جمع شدن این بافت‌ها، سبب کنده شدن شبکیه می‌شود که به آن دکلمان شبکیه می‌گویند.

هنگامی که شما متوجّه اختلال بینایی می‌شوید، شبکه‌ی شما صدمه جدّی دیده است. بیش‌تر بیماران با رتینوپاتی غیر تکثیری هیچ اختلال بینایی ندارند. حتّی مبتلایان به رتینوپاتی تکثیری در بیش‌تر مواقع شکایتی ندارند. هنگامی که بیمار از اختلال بینایی شکایت می‌کند برای درمان او بسیار دیر شده است. بنابراین باید چشمان شما به طور منظم توسط چشم‌پزشک متخصص معاینه شود.

آیا به رتینوپاتی دیابتی مبتلا می‌شوم؟

عوامل زیر در میزان ابتلا به رتینوپاتی مؤثر است:

    درجه‌ی کنترل قند خون
    میزان فشار خون
    طول مدتی که شما دیابت داشته‌اید.
    عوامل ژنتیک

هرچه طول مدّتی که شما به دیابت مبتلا بوده‌اید بیش‌تر باشد؛ شانس ابتلا به رتینوپاتی بیش‌تر است.
تقریباً همه‌ی مبتلایان به دیابت نوع ۱ و بیش‌تر مبتلایان به دیابت نوع ۲، دست کم به رتینوپاتی غیر تکثیری مبتلا خواهند شد امّا رتینوپاتی تکثیری که بینایی را در مخاطره قرار می‌دهد به مراتب شیوع کم‌تری دارد.
بیمارانی که قند خون خود را نزدیک به طبیعی حفظ می‌کنند؛ به مراتب احتمال کم‌تری برای رتینوپاتی دارند و یا اگر رتینوپاتی پیدا کنند؛ بسیار خفیف خواهد بود.

چگونگی درمان رتینوپاتی

در درمان رتینوپاتی دیابتی پیشرفت‌های زیادی شده است. درمآن‌هایی مانند استفاده از لیزر برای از بین بردن مویرگ‌های شکننده و یا ویترکتومی در بسیاری از موارد، از نابینایی جلوگیری می‌کند. هر چه قدر رتینوپاتی زودتر تشخیص داده شود، درمان موفقیت آمیز‌تر خواهد بود. بالاترین میزان موفقیت زمانی به دست می‌آید که قبل از درمان، بینایی صدمه ندیده باشد.

در درمان با لیزر، عروق مستعد خونریزی، سوزانده می‌شود.

عوارض درمان با لیزر بسیار نادر است. این عوارض عبارت است از:

  کدورت موقّت دید به مدّت چند روز

به احتمال بسیار کم از بین رفتن دید محیطی.

درمان با لیزر

دو نوع درمان با لیزر وجود دارد: گسترده و موضعی.

در روش گسترده متخصّصان صدها نقطه‌ی روی شبکیه را در یک یا دو جلسه می‌سوزانند. این درمان با کاهش احتمال خونریزی و دکلمان شبکیه از نابینایی جلوگیری می‌کند.

در روش موضعی لیزر به صورت موضعی و اختصاصی روی عروق ناحیه‌ی لکّه‌ی زرد عمل می‌کند. این روش سبب بهبودی کدورت دید ناشی از ورم نقطه‌ی زرد نمی‌شود؛ امّا حداقل از بدتر شدن آن جلوگیری می‌کند.

اگر شبکیه پیش‌تر دچار کندگی (دکلمان) شده و یا داخل زجاجیه خونریزی به وجود آمده باشد، درمان با لیزر مفید نخواهد بود. در این هنگام جراحی چشم و خارج کردن بافت‌های همبند غیرطبیعی و زجاجیه‌ی مکدّر لازم است. جراحی هرچه زودتر انجام شود موفقیت بیش‌تری خواهد داشت. اگر هدف جراحی فقط خارج کردن خون از چشم باشد؛ بیش‌تر موفقیت‌آمیز است امّا اگر هدف چسباندن شبکیه باشد؛ فقط در ۵ درصد موارد موفق خواهد بود.

منبع : دکتر اسدالله حبیب



دکتر سید حسین دهقان منشادی
فوق تخصص غدد و متابولیسم-رشد کودکان
آدرس : تهران خ شریعتی، متروی شریعتی، جنب حسینیه ارشاد، کوچه ارشاد، پلاک ۱، طبقه ۳، واحد ۲۱







روش های افزایش قد

درمان کوتاهی قد

شیردهی در بیماران دیابتی

hmby_1

شیردهی برای مادران دیابتی مفید است. اما ممکن است کنترل قند خونتان را قدری مشکل کند. برای جلوگیری از افت قند خون تا هنگام شیردهی به نکته‌های زیر توجه کنید:

پیش و یا در طی دوران شیردهی یک میان‌وعده بخورید.

به اندازه‌ کافی مایعات بنوشید. (یک لیوان آب و یا یک لیوان نوشیدنی فاقد کافئین بخورید)

همیشه در کنارتان چیزی برای درمان افت قند خون وجود داشته باشد. بنابراین مجبور نیستید برای درمان افت قند خون شیردهی را متوقف کنید.

شیردهی در کاهش وزن شما پس از زایمان مفید است. اگرچه سعی نکنید وزن خود را سریع کاهش دهید. در زمان شیردهی به مقدار لازم مایعات، پروتئین، ویتامین و مواد معدنی مصرف کنید. با همکاری یک متخصص تغذیه، برنامه‌ی منظم غذایی برای کاهش تدریجی وزن تهیه کنید و شیردهی را نیز ادامه بدهید.

اگر به دیابت نوع ۱ و ۲ مبتلا بوده‌ و از انسولین یا داروهای خوراکی ضد دیابت استفاده می‌کرده‌اید، درباره‌ سلامتی استفاده از آن‌ها در زمان شیردهی اطمینان حاصل کنید. بیش‌تر داروهای مورد استفاده در درمان دیابت می‌تواند در دوران شیردهی ادامه یابد.

منبع : دکتر اسدالله حبیب



دکتر سید حسین دهقان منشادی
فوق تخصص غدد و متابولیسم-رشد کودکان
آدرس : تهران خ شریعتی، متروی شریعتی، جنب حسینیه ارشاد، کوچه ارشاد، پلاک ۱، طبقه ۳، واحد ۲۱







روش های افزایش قد

درمان کوتاهی قد

دیابت پس از زایمان

ppp
پس از تولد نوزادتان، بدن شما شروع به بازیابی انرژی از دست رفته در دوران حاملگی و زایمان می‌کند. در برخی از مادران، کنترل قند خون در هفته‌های اول پس از زایمان آسان‌تر می‌شود ولی در برخی از آن‌ ها تغییرات قند خون غیر قابل پیش‌بینی خواهد بود. در این دوران بهتر است قند خونتان را به صورت مکرر اندازه بگیرید تا از افزایش و یا کاهش‌ های غیر قابل پیش‌ بینی آگاهی یابید و این کار را تا زمان پایدار شدن قندها ادامه بدهید.

اگر به دیابت نوع ۲ مبتلا هستید، پزشک درباره داورهای مصرفی پس از زایمان تصمیم می‌گیرد. معمولاً می‌توان مصرف داروهای پیش از حاملگی را دوباره آغاز کرد و تا هنگامی که قندتان کنترل می‌‌گردد آن‌ها را ادامه داد. در مادرانی که تمایل به شیردهی نوزاد خود دارند باید انسولین ادامه پیدا کند و نمی‌توان از داروهای خوراکی برای درمان دیابت استفاده نمود.

اگر به دیابت حاملگی مبتلا بوده‌اید شانس بالایی دارید که دیابت شما بی درنگ پس از زایمان از بین برود. این واقعیت به خصوص هنگامی صورت می‌گیرد که دیابت شما در زمان حاملگی فقط با ورزش و رعایت رژیم غذایی در کنترل بوده است و به انسولین نیاز نداشته‌اید. شما باید آزمایش قند را تا چندین روز پس از زایمان ادامه دهید تا مطمئن شوید که بیماری شما به طور کامل از بین رفته است. زنان با سابقه‌ی دیابت حاملگی، بیش‌تر در سال‌های پس به دیابت نوع ۲ مبتلا می‌شوند. بنابراین قند خود را هر یک تا ۳ سال اندازه بگیرید.

در هفته‌های اول پس از زایمان به علت خستگی ناشی ازمراقبت نوزاد استرس ناشی از خواب ناکافی، کنترل قند شما مشکل می شود. اختلالات خواب شانس چرت زدن در هنگام غذا خوردن و یا میان وعده‌های غذایی را افزایش می‌دهد؛ بنابراین شما در معرض کاهش قند خون قرار می‌گیرید. بنابر همه‌ دلایل بالا، آزمایش مکرر قند خون در روزهای پس از زایمان ضروری است. نتایج را در دفترچه‌ی مخصوص ثبت کنید و آن را با پزشک خود مرور کنید.

با رسیدن نوزاد به خانه، توجه شما از مراقبت از خود معطوف به مراقبت از نوزاد می‌شود. در نظر داشته باشید که مراقبت صحیح از نوزاد نیازمند مراقبت صحیح از خود است. عادت‌هایی را که در دوران حاملگی سبب حفظ قند شما در محدوده‌ی طبیعی می‌شد پس از زایمان ادامه دهید.

نکات کلیدی برای حفظ سلامتی

    مراقب علایم افسردگی باشید و چنانچه این علایم در شما پیدا شد با پزشک خود مشورت کنید.
    غذاهای سالم بخورید.
    قند خون خود را به طور مکرر آزمایش کنید.
    به اندازه کافی بخوابید. سعی کنید در زمان‌هایی که نوزادتان خواب است استراحت کنید و یا مراقبت از او را به دیگران بسپارید.
    حداقل چند دقیقه از روزها را به خود اختصاص دهید: دوش آب گرم بگیرید، مطالعه کنید و یا با دوستان خود قدم بزنید.
    پیشنهاد کمک از سوی دوستان و خانواده را بپذیرید.

منبع : دکتر اسدالله حبیب



دکتر سید حسین دهقان منشادی
فوق تخصص غدد و متابولیسم-رشد کودکان
آدرس : تهران خ شریعتی، متروی شریعتی، جنب حسینیه ارشاد، کوچه ارشاد، پلاک ۱، طبقه ۳، واحد ۲۱







روش های افزایش قد

درمان کوتاهی قد

دیابت بارداری (حاملگی)

2046321422024021535143442431787310823111773

دیابت حاملگی یا بارداری به این معناست که شما پیش از حاملگی به دیابت مبتلا نبوده‌اید و پس از پایان حاملگی نیز، دیابت از بین می‌رود.

دیابت حاملگی (GDM)

در دوران حاملگی یا بارداری (غالباً حدود ۲۲ هفتگی) بسیاری از زنان به دیابت دچار می‌شوند. دیابت حاملگی یا بارداری به این معناست که شما پیش از حاملگی به دیابت مبتلا نبوده‌اید و پس از پایان حاملگی نیز، دیابت از بین می‌رود. آنچه مهم است این است که در طول حاملگی، قند خون خود را به طور منظم آزمایش کنید و آن را در محدوده‌ی توصیه شده توسط پزشک حفظ نمایید.

دیابت حاملگی یا بارداری چیست؟

اگر شما پیش از حاملگی یا بارداری سالم بوده‌اید و در جریان حاملگی، قند خون‌تان بالا برود؛ به دیابت حاملگی یا بارداری مبتلا شده‌اید. بر اساس معیارهای جدید، ۱۸ درصد زنان حامله به دیابت حاملگی  یا بارداری مبتلا می‌شوند. علت اصلی دیابت حاملگی و بارداری مشخص نیست ولی بر اساس شواهد موجود، تغییرات هورمونی دوران حاملگی و بارداری ممکن است دلیل آن باشد. هورمون‌های مترشحه توسط جفت مادر سبب پایدار ماندن حاملگی و بارداری می‌شود؛ ولی این هورمون‌ها اثر ضد انسولینی دارد. به اثر ضد انسولینی این هورمون‌ها «مقاومت به انسولین» گفته می‌شود. مقاومت به انسولین سبب کاهش اثر انسولین مادر و در نتیجه افزایش قند خون او می‌گردد. نیاز مادر حامله به انسولین در شرایط عادی سه برابر شرایط غیر حاملگی است. هنگامی که بدن شما نتواند این سه برابر انسولین را تأمین کند؛ قند خون شما افزایش می‌یابد و به دیابت حاملگی مبتلا می‌شوید. در غیاب انسولین کافی، قند در خون انباشته می‌شود و بدن نمی‌تواند از آن استفاده کند. به افزایش قند خون «هایپرگلیسمی» گفته می‌شود.

چگونگی تاثیر دیابت بر روی جنین

دیابت حاملگی هنگامی به وجود می‌آید که جنین شما به طور کامل شکل گرفته، اندام‌های آن ساخته شده و در حال رشد سریع است. بنابراین دیابت حاملگی همانند دیابت پیش از حاملگی، نمی‌تواند به تغییرات مادرزادی، مانند اختلالات مادرزادی قلب و یا اختلالات سیستم عصبی در جنین منجر شود. ولی عدم کنترل قند خون در زمان حاملگی، می‌تواند صدمات دیگری به جنین شما وارد کند. دیابت حاملگی به افزایش قند خون مادر منجر می‌شود. این قند اضافی از جفت عبور می‌کند و به جنین می‌رسد. پانکراس جنین هنگامی که در معرض این قند بالا قرار گرفت؛ انسولین بیش‌تری تولید می‌کند و این انسولین اضافی سبب تبدیل قند اضافی خون به چربی می‌شود و این چربی‌ها در جاهای گوناگون بدن جنین شما مانند کبد، محوطه‌ی شکم و بافت زیر جلدی ذخیره می‌شود و به «غول‌پیکری» جنین شما منجر می‌شود.

جنین غول‌ پیکر در معرض صدمات زیادی است؛ یکی از این صدمات، صدمات زایمانی مانند صدمه به شانه‌ها و یا شکستگی استخوان ترقوه در زمان زایمان است. یکی دیگر از خطرات این نوزادان، افزایش ریسک افت قند خون (هیپوگلیسمی) پس از تولد است. علت این پدیده، افزایش بیش از حد انسولین توسط پانکراس است که حتی پس از تولد نیز ادامه می‌یابد و به هیپوگلیسمی نوزاد منجر می‌شود. یکی دیگر از خطرات، افزایش احتمالی اختلالات تنفسی نوزاد در روزهای پس از زایمان است. همچنین شانس افزایش زردی خون در این نوازدان، نسبت به نوزادان سالم بالاتر است. از این گذشته این نوزادان در بزرگسالی، در معرض افزایش وزن، چاقی و دیابت نوع ۲ هستند.

راه ها و روش های درمان

به علت این‌که دیابت حاملگی یا دیابت بارداری می‌تواند به شما و جنینتان صدمه بزند، باید هر چه زودتر درمان را آغاز کنید.

هدف از درمان، حفظ قند خون در محدوده‌ی طبیعی، همانند زنان حامله‌ی سالم است. درمان شامل رعایت رژیم غذای خاص، افزایش فعالیت فیزیکی و ورزش و در صورت نیاز تزریق انسولین است.

دیابت حاملگی پس از پایان حاملگی بهبودی می‌یابد ولی در دو سوم موارد، در حاملگی‌های بعدی دوباره باز می‌گردد.

درشمار اندکی از زنان، آنچه در آغاز به نام دیابت حاملگی قلمداد شده، در واقع نخستین بروز دیابت نوع یک و یا دو است. در این‌گونه موارد، دیابت پس از حاملگی بهبودی نمی‌یابد و درمان پس از حاملگی نیز دنبال می‌شود. در بعضی موارد بسیار مشکل می‌توان قضاوت کرد که آیا آنچه در حاملگی به وجود آمده است دیابت حاملگی است و یا دیابت نوع ۱ یا ۲؟

بسیاری از زنان مبتلا به دیابت حاملگی، در سال‌های بعد به دیابت نوع ۲ مبتلا می‌شوند. به نظر می‌رسد ارتباطی بین ابتلا به دیابت حاملگی و دیابت نوع ۲ وجود دارد. در هر دو نوع دیابت (حاملگی و نوع ۲) مقاومت به انسولین عامل اصلی بروز دیابت است. تغییر در شیوه‌ی زندگی در بسیاری از موارد می‌تواند از بروز دیابت نوع ۲ در آینده جلوگیری کند.

کاهش وزن

اگر وزن شما ۲۰ درصد بالاتر از وزن ایده‌آل برای قدتان است کاهش وزن‌ می‌تواند از بروز دیابت نوع ۲ جلوگیری کند.

تنوع غذایی داشته باشید. از میوه‌های تازه و سبزیجات استفاده کنید. مصرف چربی‌ها را به حداقل برسانید و مصرف کالری روزانه را کاهش دهید و به مقدار آنچه می‌خورید دقت کنید.

افزایش فعالیت بدنی و ورزش سبب می‌شود بدون نیاز به انسولین اضافی، قند بیش‌تری بسوزانید و بر مقاومت به انسولین غلبه کنید.

قند خون مناسب برای مبتلایان به دیابت حاملگی و یا  دیابتی‌های باردار چقدر است؟

  ناشتا قبل غذا ۱ ساعت پس غذا ساعت ۲ صبح تا ۶ صبح
قند خون کامل (با استفاده از گلوکومتر) Mg/dL 60-90 Mg/dL 60-105 Mg/dL 100-120 Mg/dL 60-120
پلاسما (آزمایشگاه) mg/dL 69-104 mg/dL 69-121 mg/dL 115-138 mg/dL 69-138
 
منبع : دکتر اسدالله حبیب


دکتر سید حسین دهقان منشادی
فوق تخصص غدد و متابولیسم-رشد کودکان
آدرس : تهران خ شریعتی، متروی شریعتی، جنب حسینیه ارشاد، کوچه ارشاد، پلاک ۱، طبقه ۳، واحد ۲۱







روش های افزایش قد

درمان کوتاهی قد

دیابت نوع دو

a1a79f29a5ccb1fe76aefb6f5f97b697

 در این نوع دیابت، یا بدن به اندازه‌ کافی انسوین تولید نمی‌کند و یا سلول‌های بدن، به انسولین موجود مقاوم است.

دیابت نوع ۲ شایع‌ترین نوع دیابت است.

 برای این‌که سلول‌ها به تولید انرژی از گلوکز موجود قادر باشد، وجود انسولین ضروری است. وقتی شما غذا می‌خورید نشاسته‌ی موجود در آن به گلوکز تبدیل می‌شود که سوخت اصلی سلول‌های بدن را تأمین می‌کند. انسولین گلوکز را از خون به داخل سلول‌ها منتقل می‌کند. وقتی گلوکز به ورود به سلول‌ها قادر نباشد داخل خون انباشته می‌گردد و باعث به وجود آمدن عوارض دیابت می‌شود.

پیش دیابت زمانی رخ می‌دهد که قند خون بالاتر از حد طبیعی باشد، اما میزان آن به‌قدری بالا نیست که جزء علائم دیابت محسوب شود. باگذشت زمان، پیش دیابت می‌تواند خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی و سکته مغزی را افزایش دهد، همچنین خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ را نیز افزایش می‌دهد.

 ابتلا به دیابت نوع دو ، یک تغییر بزرگ است. در مواجهه با دیابت، باید نکات مهمی را در نظر بگیرید که در این‌جا یادآور می‌شویم. عمده درمان به عهده‌ی خودتان است. اگرچه گروه درمان دیابت همیشه در کنار شما است؛ امّا مراقبت روزانه به عهده‌ی خودتان است.

مراقبت روزانه شامل موارد زیر است:

    انتخاب نوع و مقدار غذا و زمان صرف آن
    فعالیت فیزیکی روزانه
    مصرف صحیح داروها
    آزمایش قند خون
    انجام ویزیت‌ها طبق برنامه‌ی پیشنهاد شده توسط پزشک معالج
    آموزش دیابت در حد توان

فعالیت فیزیکی

فعالیت فیزیکی یکی از مهم‌ترین اصول زندگی سالم و درمان دیابت است. هرگونه افزایش فعالیت فیزیکی، سبب کاهش قند خون می‌شود.

فواید دیگر فعالیت فیزیکی عبارت است از:

    احساس انرژی بیش‌تر
    کاهش استرس
    افزایش انعطاف‌پذیری مفاصل
    کاهش ریسک بیماری‌های قلبی و سکته‌های مغزی

اگر در مورد فعالیت فیزیکی مناسب خود سؤالی دارید با پزشک معالج در میان بگذارید.

بعضی فعالیت‌های فیزیکی مناسب عبارت است از:

    ورزش‌های ایروبیک (پیاده‌روی، دوچرخه‌سواری و شنا)
    فعالیت فیزیکی ممتد روزانه (استفاده از پله به جای آسانسور)
    ورزش‌های قدرتی (وزنه‌برداری یا استفاده از فنرهای کششی و یا فشاری)
    ورزش‌های انعطافی (نرمش و یوگا)

کاهش وزن

پزشک معالج شما ممکن است کاهش وزن را به شما توصیه کند. کاهش وزن موجب بهبود قند خون، فشار خون و کلسترول می‌شود.
وزنتان را کم کنید تا نتایج آن را ببینید. فقط کاهش ۵ تا ۷ کیلوگرم سبب یک تغییر بزرگ در کنترل دیابت می‌شود.
اگر در زمینه‌ی کاهش وزن مشکل دارید؛ با متخصص تغذیه مشورت نمایید.

آزمایش قند خون

ممکن است پزشک معالج به شما توصیه کند، قند خود را در منزل آزمایش کنید. دستگاه‌ های اندازه‌گیری قند خون در داروخانه‌ها و فروشگاه‌های لوازم پزشکی در دسترس است. درباره‌ی انتخاب دستگاه مناسب شما، با پزشکی خود مشورت کنید.

چگونگی کارکرد دستگاه ها

این دستگاه‌ها با استفاده از یک قطره‌ خون، قند را اندازه می‌گیرند. بیش‌تر افراد از خون نوک انگشتان استفاده می‌کنند. در مورد امکان استفاده از جاهای دیگر، با پزشک خود مشورت کنید.

به چه دلیل اندازه‌گیری قند خون مهم است؟

قبل از ابتلا به دیابت، قند خون شما علی‌رغم مصرف هرگونه غذا و یا فعالیت بدنی، به صورت اتوماتیک در محدوده‌ی طبیعی تنظیم می‌شد. امّا با ابتلا به دیابت تنظیم اتوماتیک از بین می‌رود.

آزمایش قند خون به شما می‌آموزد که  فعالیت فیزیکی، نوع و مقدار غذا و داروها چگونه قند شما را تغییر می‌دهد.
آزمایش قند خون به شما اطمینان می‌دهد که قند شما خیلی بالا و یا پایین نیست.

نتایج حاصل از آزمایش قند خون در منزل را به طور مرتب با تاریخ و زمان انجام آزمایش در دفترچه‌ی مخصوص یادداشت کنید و نتایج را با پزشک معالج تحلیل کنید. بر اساس این نتایج، ممکن است رژیم غذایی و یا داروهای شما تغییر کند.

با چه فواصلی قند خون را آزمایش کنیم؟

در مورد زمان و فواصل آزمایش قند خون با پزشک معالج مشورت کنید.

در بیش‌تر وقت‌ها آزمایش قند خون پیش و ۲ ساعت پس از غذا به شما توصیه می‌شود.

درباره‌ مقادیر قند خون مناسب خود با پزشک معالج مشورت نمایید.

از حمایت‌های دیگران استفاده کنید.

خانواده و دوستان شما، منبع خوبی برای پشتیبانی از شما هستند. به خاطر داشته باشید آن‌ها زمانی می‌توانند به شما کمک کنند که از بیماری شما اطلاع داشته باشند. افراد مرتبط با شما باید موارد زیر را در نظر داشته باشند:

    تأثیرات دیابت را بر روی بدن و احساسات شما بدانند.
    آن‌ها را با خود در تغییر شیوه زندگی شریک کنید.
    از آن‌ها بخواهید در کلاس‌های ویژه‌ای آموزش دیابت همراه شما باشند.
    در مواقع ضروری بتوانند به شما کمک کنند.

انتخاب نوع، مقدار و زمان خوردن غذا

در گذشته رژیم غذایی خاص بیماران دیابتی، بسیار محدود و انجام آن بسیار مشکل بود امّا امروزه تغییر کرده است. هر بیمار دیابتی به غذای خاص خود نیاز دارد و یک رژیم توصیه شده برای یک بیمار ممکن است مناسب تمام دیابتی‌ها نباشد. در حالی‌که محدودیت در مقدار و نوع چیزی که می‌خورید، وجود دارد امّا منوی غذای شما بسیار متنوّع و قدرت انتخاب زیادی دارید.
با برنامه‌ریزی مناسب می‌توانید غذاهای مورد علاقه‌ی خود را انتخاب کنید.

غذای سالم چیست

    تنوّع غذایی که شامل سبزی‌جات، غلّات کامل، میوه‌ها، لبنیات کم‌چرب، چربی‌های غیر مضر و گوشت و جایگزین‌های آن می‌باشد.
    بیش از حد نیاز غذا نخورید.
    از یک نوع غذا استفاده نکنید.
    غذاها را با فواصل مناسب و منظم بخورید.
    وعده‌ی غذایی را فراموش نکنید.

سعی کنید ظرف و بشقاب غذایی را که تمایل به خوردن آن دارید انتخاب کنید. به ابزار خاصی نیاز ندارید. فقط کافی است آن را با سبزیجات غیر نشاسته‌ای و غذاهای کم نشاسته و کم گوشت پر کنید. روش بسیار مفید و مؤثری است.

داروها

ممکن است پزشک شما، برای حفظ قندتان در محدوده‌ی طبیعی، توصیه به مصرف دارو بکنید. داروهای مختلفی جهت درمان دیابت وجود دارد. ممکن است شما به بیش از یک نوع دارو نیاز داشته باشید. بعضی مبتلایان به دیابت نوع ۲، به مصرف هم‌زمان قرص و انسولین نیاز دارند.
اگر به مصرف داروی جدیدی نیاز دارید، موارد زیر را از پزشک معالج بپرسید:

  ازچند قرص استفاده کنم؟
  چند بار در روز و در چه زمانی آن‌ها را بخورم؟
  قرص‌ها را پیش، همراه غذا و یا پس از غذا بخورم؟
  اگر فراموش کردم که دارو را در زمان توصیه شده بخورم و بعد یادم آمد چه کار کنم ؟
  چه عوارضی در من ممکن است به وجود بیاید؟
  اگر عوارض پیدا شد چه کار کنم ؟ آیا دارو را ادامه بدهم یا خیر؟
   آیا ممکن است این دارو با داروهای قبلی تداخل داشته باشد یا خیر؟

اگر فکر می‌کنید عوارض دارو در شما به وجود آمده است؛ با پزشک و یا داروساز تماس بگیرید و دارو را قطع نکنید مگر این‌که پزشک به شما بگوید.
به خاطر داشته باشید، داروها زمانی تأثیرگذار است که شما رژیم غذایی خاص را رعایت نمایید و فعالیت فیزیکی و ورزش را فراموش نکنید.

منبع : دکتر اسدالله حبیب



دکتر سید حسین دهقان منشادی
فوق تخصص غدد و متابولیسم-رشد کودکان
آدرس : تهران خ شریعتی، متروی شریعتی، جنب حسینیه ارشاد، کوچه ارشاد، پلاک ۱، طبقه ۳، واحد ۲۱







روش های افزایش قد

درمان کوتاهی قد

دیابت نوع یک چیست

Mother is doing glucose level finger blood test to child
دیابت نوع۱  یکی از شایع‌ترین بیماری‌های مزمن کودکان است. علت این بیماری تخریب سلول‌های بتا پانکراس و در نتیجه از بین رفتن تولید انسولین در بدن است. غالباً در کودکان تظاهر می‌کند ولی در ۲۵ درصد موارد شروع بیماری در بالغین است. شایع‌ترین نوع دیابت در کودکان است و در آمریکا ۷۵ درصد موارد دیابت در افراد زیر ۱۹ سال را تشکیل می‌دهد.

میزان بروز این بیماری بر اساس منطقه جغرافیایی، سن، جنس، سابقه‌ی خانوادگی و نژاد متفاوت است.

تنوع جغرافیایی: در اروپا و چین هرچه از خط استوا دورتر شویم میزان بروز افزایش می‌یابد ولی این میزان تفاوت بر اساس دوری از استوا در آمریکا مشاهده نمی‌شود. زمانی که فردی از منطقه‌ی با شیوع کم به منطقه‌ی با شیوع زیاد مهاجرت می‌کند، میزان شیوع بر اساس کشور مقصد افزایش می‌یابد که نشان می‌دهد عوامل محیطی در میزان بروز بیماری دخالت دارند. بیشترین میزان بروز مربوط به کشور فنلاند با بروز ۳۷ به ازای ۱۰۰٫۰۰۰ نفر جمعیت زیر ۱۵ سال و ساردینیا با میزان بروز ۴۵ به ازای هر ۱۰۰٫۰۰۰ نفر جمعیت زیر ۱۵ سال است. این میزان بروز ۴۰۰ برابر میزان بروز در کشورهایی مانند ونزوئلا و بعضی مناطق چین است که برابر ۱ تا ۵ مورد به ازای ۱٫۰۰۰٫۰۰۰ نفر جمعیت زیر ۱۵ سال است.

سن و جنس: بیشترین میزان بروز مربوط به دو گروه سنی ۴ تا ۶ سال و ۱۰ تا ۱۴ سالگی (مراحل اولیه بلوغ) است. ۴۵ درصد موارد بروز مربوط به زیر ۱۰ سال است.

با وجودی که غالب بیماری‌های خودایمنی در دختران شایع‌تر است ولی در مورد دیابت نوع یک تفاوتی بین دختر و پسر نیست.

افزایش بروز: میزان بروز دیابت نوع یک در مقیاس جهانی در حال افزایش است. این میزان افزایش در اروپا، خاورمیانه و استرالیا سالانه ۲ تا ۵ درصد است. علت این افزایش مشخص نیست. این افزایش عمدتاً در کودکان زیر ۵ سال اتفاق می‌افتد. اگر این افزایش بروز به همین ترتیب ادامه یابد، در فاصله‌ی سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۲۰ میزان شیوع این بیماری در اطفال زیر ۵ سال دو برابر خواهد شد.

علائم و نشانه ها

بیماری به سه صورت زیر تظاهر می‌کند:

شروع به صورت کلاسیک
شروع به صورت کتواسیدوز
شروع به صورت بیماری فاقد علامت

نوع کلاسیک: این نوع شایع‌ترین فرم تظاهر بیماری است. علایم بیماری عبارتند از:

. پرنوشی: زمانی که قند خون به ۱۸۰ میلی‌گرم و یا بیشتر برسد به صورت پر ادراری تظاهر می‌کند. دفع قند (گلوکز) در ادرار باعث از دست دادن مقدار زیادی آب و املاح می‌شود و در ابتدا کودکی که شب‌ها برای ادرار بیدار نمی‌شد، بیدارمی شود در مواردی شب ادراری به وجود می‌آید. حتی در مورد شدید کودک در روز هم خود را خیس می‌کند.

. پرنوشی: پر ادراری باعث از دست دادن مقدار زیادی آب و املاح می‌شود و در نتیجه حس تشنگی در فرد تحریک می‌شود و بیمار از دست دادن آب بدن را با خوردن مقدار زیادی آب جبران می‌کند.

. کاهش وزن: به علت از دست رفتن مقدار زیادی از آب بدن و همچنین دفع مقدار زیادی از گلوکز، وزن بیمار پیوسته کاهش می‌یابد. به علت کمبود انسولین مقدار زیادی از چربی‌های بدن و پروتئین‌ها تخریب می‌شود تا در کبد صرف ساخته شدن قند شود. این قندهای اضافی در ادرار دفع خواهد شد. در ابتدا اشتها افزایش می‌یابد و فرد با پرخوری جبران از دست دادن مایعات و گلوکز را می‌کند. ولی با پیشرفت بیماری میزان از دست دادن بسیار بیشتر از میزان خوردن می‌شود و در نتیجه وزن پیوسته کاهش می‌یابد. در موارد دیابت پیشرفته و درمان نشده انباشت مواد کتونی و افزایش اسمولالیتی خون باعث بی‌اشتهایی و حتی تهوع و استفراغ می‌شود که به کاهش وزن بیشتری می‌انجامد.

از تظاهرات دیگر می‌توان به عفونت‌های قارچی تناسلی واطراف مقعد بخصوص در دختران اشاره کرد.

همچنین افزایش قند خون،‌ ممکن است به اختلالات انکساری عدسی چشم منجر شده و اختلال در دید به وجود آورد. این اختلال دید موقتی است و با درمان دیابت بهبود می‌یابد.

کتواسیدوز دیابتی: دومین فرم شایع تظاهر بیماری است. علائم در ابتدا مانند فرم کلاسیک ولی بسیار شدیدتر است. علاوه بر پرنوشی، پرادراری و کاهش وزن علایمی همانند استشمام بوی استون از دهان، خواب‌آلودگی و بی‌حالی شدید نیز دیده می‌شود.

دیابت نوع یک در ۳۵ درصد موارد به صورت کتواسیدوز دیابتی تظاهر می‌کند. در کودکان زیر ۶ سال و در جوامع با وضعیت اقتصادی اجتماعی پایین میزان بروز به صورت کتواسیدوز بیشتر است.

کودکان مبتلا به کتواسیدوز دیابتی حتماً باید در بیمارستان بستری شوند و مورد مداوا قرار بگیرند.

شروع بدون علامت

دیابت نوع یک در شیرخواران نادر است و غالباً دیابت این گروه سنی نوع یک نیست و معمولاً به علت اختلالات ژنتیکی که منجر به کاهش تولید انسولین می‌شود به وجود می‌آید.

کودکان با سن پایین بسیار مستعد از دست رفتن زیادی آب بدن هستند زیرا قادر به  بدست آوردن مایعات برای جبران نیستند. به عبارت دیگر وابسته به مادر خود هستند و چنانچه مادر موضوع پرادراری شیرخوار را زود متوجه نشود و در صدد جبران تشنگی بر نیاید آب زیادی را از دست می‌دهند. در کودکان بزرگ‌تر خودشان قادر به نوشیدن و به دست آوردن مایعات هستند و بنابراین، شانس از دست دادن آب به صورت شدیددر آنها کمتر است. به همین علت دیابت در کودکان زیر ۶ سال بیشتر به صورت کتواسیدوز تظاهر می‌کند. در اطفال زیر ۲ سال عفونت‌های قارچی ناحیه پوشک می‌تواند یکی از علایم بالا بودن قند خون باشد.

عوامل بروز

عوامل ژنتیکی و محیطی در بروز بیماری دیابت نوع یک دخالت دارند.

عوامل ژنتیکی

میزان بروز این بیماری در فامیل درجه یک افراد مبتلا نسبت به دیگران بیشتر است.

    شانس بروز در افراد بدون سابقه‌ی خانوادگی ۴٫۰ درصد است.
    شانس بروز در کودکان مادران مبتلا ۱ تا ۴ درصد است.
    شانس بروز در کودکان پدران مبتلا ۳ تا ۸ درصد است.
    شانس بروز در کودکان پدران و مادران مبتلا ۳۰ درصد است.
    شانس بروز در برادران و خواهران کودک مبتلا ۳ تا ۶ درصد است.
    شانس بروز در کودکان دوقلوی غیر همسان، اگر یکی مبتلا باشد ۸ درصد است.
    شانس بروز در دوقلوهای یکسان، اگر یکی مبتلا باشد ۳۰ تا ۵۰ درصد است.

عوامل محیطی

در افراد مستعد برخورد با یک یا چند عامل محیطی می‌تواند باعث شروع پاسخ‌های ایمنی شود که در نیتجه‌ی آن سلول‌های بتا تخریب شود. اما این عوامل محیطی چه هستند؟ هنوز به طور دقیق نمی‌توان در مورد عوامل محیطی دخیل در بروز دیابت نوع یک اظهارنظر کرد ولی عوامل زیر در مظان اتهام قرار دارند.

    عفونت‌های ویروسی، به خصوص آنترویروس‌ها
    واکسن‌ها
    رژیم غذایی، بخصوص مصرف شیر گاو در ماه‌های اول تولد
    وضعیت اقتصادی و اجتماعی بهتر!
    چاقی
    کمبود ویتامین D
    عوامل مربوط به قبل از تولد مانند سن مادر، سابقه‌ی مسمومیت حاملگی، زردی نوزادی و وزن کم در زمان تولد
    تغییرات فصلی، میزان بروز بیماری در فصل‌های سرد سال نسبت به فصل‌های گرم بیشتر است. در بعضی مطالعات تغییرات فصلی در میزان بروز مشاهده نشده و در بعضی دیگر میزان بروز در فصل گرم بیشتر بوده است.

تشخیص

تشخیص دیابت بر اساس یکی از ۴ مورد زیر است:

. قند پلاسمای ناشتا بیش یا مساوی ۱۲۶ میلی‌گرم  درصد در بیش از ۲ بار آزمایش .ناشتا عبارتست از نخوردن غذا حداقل به مدت ۸ ساعت.

. قند خون در هر زمان از روز برابر یا بیش از ۲۰۰ میلی‌گرم درصد در فردی که دارای علایم بیماری است.

. قند خون برابر یا بیش از ۲۰۰ میلی‌گرم درصد، ۲ ساعت بعد از مصرف گلوکز به میزان g 75.1 به ازای هر کیلوگرم وزن (حداکثر ۷۵ گرم). به این آزمایش تست تحمل گلوکزOGTT) ) گفته می‌شود.

تست تحمل گلوکز به ندرت در کودکان برای تشخیص دیابت نوع یک مورد استفاده قرار می‌گیرد زیرا غالباً میزان قند خون در این بیماران به صورت تصادفی بیش از ۲۰۰ میلی‌گرم درصد است و نیاز به تست تحمل گلوکز وجود ندارد.

. HbA1C بیش یا مساوی ۵٫۶ درصد. از این تست غالباً برای تشخیص دیابت نوع ۲ در بالغین استفاده می‌شود. باید توجه کرد HbA1C کمتر از ۵٫۶ درصد تشخیص دیابت را کنار نمی‌گذارد. یعنی فرد ممکن است دیابتی باشد در عین حال HbA1C زیر ۵٫۶ درصد داشته باشد.

وجود قند در ادرار (گلوکز اوری) به تنهایی ممکن است نشان‌دهنده دیابت نباشد. در زمانی که قند در ادرار مشاهده شود باید با آزمایش خون وجود بیماری دیابت را اثبات کرد. زیرا در بعضی بیماری‌های کلیوی اطفال، با قند خون طبیعی خون نیز ممکن است قند در ادرار مشاهده شود. بنابراین وجود قند در ادرار شک‌برانگیز است و اثباتی نیست.

دیابت نوع یک یا دو ؟

در دیابت نوع یک کمبود انسولین وجود دارد ولی در دیابت نوع ۲، مقاومت به انسولین و کمبود نسبی انسولین وجود دارد.

افتراق این دو نوع دیابت بر اساس تاریخچه بیماری معاینات فیزیکی و نتایج آزمایشگاهی صورت می‌گیرد.

۱٫ تظاهرات بالینی

نسبت‌های بدنی: کودکان مبتلا به دیابت نوع ۲ غالباً چاق هستند (BMI³۹۵ بر اساس سن و جنس). ولی کودکان دیابت نوع یک غالباً چاق نیستند و سابقه‌ی کاهش وزن در هفته‌های اخیر را دارند. اگرچه در ۲۵ درصد موارد کودکان مبتلا به دیابت نوع یک اضافه وزن دارند (BMI بین ۸۵ تا ۹۵ درصد بر اساس سن و جنس)

 سن: دیابت نوع ۲ غالباً در کودکان بعد از شروع بلوغ تظاهر می‌کند ولی سن بروز دیابت نوع یک غالباً زیر ۱۰ سال است. تقریباً تمام موارد دیابت نوع ۲ در کودکان بالای ۱۰ سال تظاهر می‌کند.

مقاومت به انسولین: در مبتلایان به دیابت نوع ۲ غالباً علایمی مانند آکانتوزیس نیکریکانس (وجود پوست ضخیم و سیاه رنگ) در پشت گردن، زیر گردن، زیر بغل، زیر پستان‌ها و در موارد شدید در کشاله ران، پرفشاری خون، اختلالات چربی‌های خون و تخمدان پلی کیستیک نیز دیده می‌شود. این علایم بسیار به ندرت در دیابت نوع یک دیده می‌شود. در امریکا در ۵۰ تا ۹۰ درصد موارد دیابت نوع ۲ نوجوانان، اکانتوزیس تیگریکانس دیده می‌شود.

سابقه‌ی خانوادگی: در دیابت نوع یک فقط در ۱۰ درصد موارد سابقه خانوادگی وجود دارد در صورتی که در دیابت نوع ۲ در ۷۵ تا ۹۰ درصد موارد سابقه خانوادگی  این نوع دیابت وجود دارد.

۲٫ یافته‌های آزمایشگاهی

 آنتی‌بادی‌ها: در دیابت نوع یک- آنتی‌بادی بر علیه سلول‌های بتا، گلوتامیک اسید دکربوکسیلات (GAD))، تیروزین فسفاتاز (IA2)، انسولین و ترانسپور ترزینک ۸ (ZnT8) دیده می‌شود. اگرچه عدم وجود آنتی‌بادی‌های فوق تشخیص دیابت نوع یک را کنار نمی‌گذارد.

در ۳۰ درصد موارد در مبتلایان به دیابت نوع ۲ نیز آنتی‌بادی‌های فوق ممکن است مشاهده شوند. در واقع این افراد مبتلا به دیابت نوع یک با پیشرفت کند بوده‌اند که در بزرگسالی تظاهرات بالینی خود را نشان داده است.

 اندازه‌گیری انسولین و C-peptide

مقادیر بالای انسولین و C-peptide نشان‌دهنده‌ی دیابت نوع ۲ است. مقادیر ۲ ماده فوق در دیابت نوع یک بسیار پایین است.

اگر دیابت به علت تخریب سلول‌های بتا به وجود آید به آن نوع یک می‌گویند. اگر این تخریب به علت واکنش‌های ایمنی باشد به آن ۱A و اگر در اثر عوامل دیگر به وجود آمده باشد به آن ۱B می‌گویند.
 

منبع : دکتر اسدالله حبیب



دکتر سید حسین دهقان منشادی
فوق تخصص غدد و متابولیسم-رشد کودکان
آدرس : تهران خ شریعتی، متروی شریعتی، جنب حسینیه ارشاد، کوچه ارشاد، پلاک ۱، طبقه ۳، واحد ۲۱







روش های افزایش قد

درمان کوتاهی قد

زندگی روزمره دیابتی ها

21402_orig

با کمی برنامه‌ریزی و تغییرات، شما می‌توانید همه‌ی فعالیت‌های روزمره زندگی مانند ورزش کردن را از نو شروع نمایید.

بعد از برطرف شدن شوک اولیه‌ی ناشی از تشخیص دیابت، زندگی خانواده با بیماری تطابق پیدا می‌کند. با کمی برنامه‌ریزی و تغییرات، شما می‌توانید همه‌ی فعالیت‌های روزمره زندگی مانند ورزش کردن را از نو شروع نمایید.

دیابت نباید کودک شما را از رسیدن به ایدآل‌های زندگی محروم نماید. تعداد زیادی ورزشکار المپیکی، فوتبالیست حرفه‌ای، نماینده‌ی کنگره، هنرپیشه‌ی سینما و ستاره‌ی پاپ مبتلا به دیابت نوع۱وجود دارد.در این‌جا راهنمایی های اولیه برای کنترل بهتر دیابت کودک شما ارایه می‌شود.

منبع : دکتر اسدالله حبیب



دکتر سید حسین دهقان منشادی
فوق تخصص غدد و متابولیسم-رشد کودکان
آدرس : تهران خ شریعتی، متروی شریعتی، جنب حسینیه ارشاد، کوچه ارشاد، پلاک ۱، طبقه ۳، واحد ۲۱







روش های افزایش قد

درمان کوتاهی قد