جلوگیری از عوارض دیابت

post_image

افرادی که دیابت یا بیماری قند دارند بیشتر از دیگران در معرض خطر ابتلا به سکته های قلبی و مغزی هستند و مشکلات جنسی، عفونتهای مکرر و خرابی دندان را بیشتر از دیگران تجربه می کنند. برای جلوگیری از عوارض دیابت بهتر است این مقاله را با دقت بخوانید.

سکته های قلبی و مغزی

بیماری دیابت در دراز مدت می تواند اثر سوئی بر روی عروق داشته و فرد دیابتی را بیشتر از هر فرد دیگر در معرض خطر بیماری های قلب و عروق مغزی قرار دهد. در مرحله ی اول عوارض دیابت، صدمات وارده بر عروق بزرگی که خون را به قلب و سایر اعضای بدن همچون دستها، پاها و سر حمل می کند سبب می شود که قلب بیشتر و سخت تر کار کرده و این اضافه کاری مداوم سبب سکته های قلبی و سکته های مغزی در اثر بسته شدن عروق کوچکتری که قلب و مغز را تغذیه می کنند می گردد. البته صدمات وارده به عروق در مرحله اول بروز عوارض دیابت، علائم مشخص ندارد ولی بیماران شکایاتی مثل: جوش نخوردن و یا دیر جوش خوردن زخم ها و بریدگی ها. انقباض دردناک عضلات پاها که با استراحت برطرف می شود. سرگیجه های متناوب.

مشکلات روابط جنسی و کاهش میل جنسی

بیماری دیابت در دراز مدت به سلول های عصبی ضایعاتی وارد می کند. این ضایعات عصبی در عوارض دیابت موجب نارسایی فرستادن پیغامهای عصبی گشته و کار سیستم اعصاب را برای مسئولیتهای مختلف دارد مختل می کند. همین مسئله در عوارض دیابت سبب مشکلات جنسی در مردها و زنهای دیابتی می گردد.

ابتلا به عفونتهای پی در پی

افراد دیابتی در معرض خطر عفونتها و مشکلات دیگر پوستی می باشند. برای این که مراقبت از خود را در برابر عوارض دیابت به طور کامل انجام دهید بایستی از پوست خود نیز مراقبت کنید به خصوص ناحیه پاها با اولین علائم عفونت در پا به خصوص و یا در هر نقطه ی دیگری از بدن توجه کرده و یاد بگیرید که چگونه عوارض دیابت را درمان کنید.

راه های مراقبت از پوست

حمام روزانه با صابون های ملایم و آب ولرم و استفاده از نرم کننده های پوست هنگامی که بدن شما هنوز مرطوب می باشد برای جلوگیری از عوارض پوستی دیابت مفید است. این مسئله سبب نرمی پوست و جلوگیری از خارش و خشکی در عوارض دیابت می شود. جلوگیری از صدمات پوستی، بریدگی، خراش و یا فرو رفتن خار و سوزن، بریده چوب و غیره در پوست. در هنگام باغبانی یا تعمیرات، شستن ظروف و تمیزی منزل حتماً دستکش بپوشید. از آفتاب زدگی پرهیز کنید. عینک بزنید. در زمستان در هوای سرد وقتی که سرما و برف شدید می باشد لباس گرم و کافی بپوشید که از سرمازدگی جلوگیری شود ویا کمتر از منزل خارج شوید. بریدگی پا و صدمات پوستی را به سرعت معالجه کنید. محل صدمه را با آب و صابون شسته و آن را پانسمان کنید. اگر زخم یا بریدگی با تمام توجهات شما پس از دو سه روز جوش نخورد و علائم عفونت را در عوارض دیابت مشاهده کردید با پزشک خود مشاوره کنید.

علائم عفونت در عوارض دیابت عبارتند از: سرخی اطراف پوست، گرم بودن پوست، ورم، نبض دار شدن اطراف زخم. خانم های مبتلا به دیابت، بیشتر در معرض عفونتهای مهبل در عوارض دیابت هستند زیرا بالا بودن میزان قند در خون محیط مناسبی برای رشد میکروبها در این محل بوجود می آورد.

علایم عفونت مهبل در عوارض دیابت معمولاً شامل: خارش در محل (مهبل). سوزش هنگام ادرار کردن. ترشحات سفید زنانه. عفونتهای مثانه که اگر در عوارض دیابت به موقع معالجه نشوند عوارض شدیدتری را به وجود می آورند.

علایم عفونت مثانه در عوارض دیابت عبارتند از: تکرر ادرار. احساس پر بودن مثانه ولی مشکل ادرار کردن. احساس سوزش هنگام ادرار کردن. ادرار کدر و یا خون آلود، درد پشت به خصوص در ناحیه پایینی کمر. لطفاً پزشک معالج خود را هنگام بروز عوارض دیابت و هر یک از علائم فوق مطلع کنید.

عفونتهای دهان و دندان

بالا بودن میزان قند خون فرد را در معرض عوارض دیابت و خطر بیماری های لثه و دندان قرار می دهد. توجهات روزانه دهان و دندان، مسواک کردن، استفاده از نخ دندان و استفاده از دهان شوی. مراجعه به دندان پزشک هر شش ماه یک بار لطفاً به دندان پزشک خود اطلاع دهید که شما مبتلا به دیابت هستید.

توجه:

پیروی از رژیم های غذایی تعیین شده توسط تیم بهداشتی برای جلوگیری از عوارض دیابت، خوردن داروها به موقع برای کنترل قند خون، آزمایش قند خون و یادداشت دقیق آن در پرونده خود، چک کردن فشار خون به طور منظم در صورت بالا بودن و کم کردن آن و پیروی منظم از رژیم درمانی خود، آزمایش خون برای HbA هر دو و یا سه ماه یکبار، معاینات سالانه چشم، آزمایشات خون و ادرار کامل سالانه برای جلوگیری عوارض دیابت ناشی از ناراحتی های کلیوی لازم است.

به پزشک معالج و یا پرستار تیم بهداشتی خود علایم زیر را برای جلوگیری از عوارض دیابت گزارش دهید: درد، مور مور شدن یا بی حس شدن در ناحیه انگشتان پا و یا هرگونه مشکل و نارسایی در روابط جنسی. هر روز پاهای خود را به دقت بررسی کنید. آنها را مرتب بشویید. از جوراب نخی و یا پنبه ای استفاده کنید، در صورت بروز هرگونه عارضه آن را گزارش دهید. اگر حامله هستید ویا به فکر آن هستید که صاحب فرزندی بشوید با دکتر خود مشاوره کنید و تحت نظر مستقیم پزشک معالج خود به این کار اقدام نمایید زیرا نگه داشتن میزان قند خون در حد طبیعی در دوران حاملگی خطر عوارض دیابت را برای شما و فرزندتان کاهش می دهد. اگر سیگاری هستید حتماً سیگار را ترک کنید به خصوص اگر برنامه حامله شدن دارید. به یاد داشته باشید که قدرت در دانستن است.

خواننده گرامی، پیشنهاد می شود مطلب ” درمان مرض قند ” را جهت کسب اطلاعات بیشتر در زمینه عوارض دیابت مطالعه فرمایید.

منبع: کتاب جدیدترین روش های کنترل دیابت



دکتر سید حسین دهقان منشادی
فوق تخصص غدد و متابولیسم-رشد کودکان
آدرس : تهران خ شریعتی، متروی شریعتی، جنب حسینیه ارشاد، کوچه ارشاد، پلاک ۱، طبقه ۳، واحد ۲۱







روش های افزایش قد

درمان کوتاهی قد

قند خون بالا، علل، عوارض و درمان

post_image

هیپرگلیسمی(بالا رفتن قند خون)

قندخون بالا هنگامی است که میزان قند خون خیلی بیشتر از میزان طبیعی آن بوده و مدتی هم به همان حال باقی بماند.( چه زمانی قند خون بالا را غیر قابل قبول به حساب می آوریم، مربوط می شود به اهداف کلی معالجه و وضعیت کلی جسمانی فرد). هنگامی که قندخون بالارفته و بالا باقی بماند به این معنی است که دیابت فرد از کنترل خارج شده است. البته این افزایش قند خون می تواند هم به تدریج بالا رفته و هر روز به میزان آن اضافه شده و یا ناگهانی ولی سریع افزایش یابد.قند خون بالا به دو صورت می تواند اتفاق بیافتد، یکی پس از خوردن مقدار زیاد غذا، دوم هنگامی که فرد بیمار می شود.

علل بالارفتن میزان قندخون

۱- کاهش مقدار انسولین تزریقی و یا مصرف قرص های دیابت.

۲- بیماری و یا وجود استرس های متفاوت(روانی – فیزیکی)

۳- خوردن بیش از حدّ معمول مواد غذایی.

۴- کاهش و یا حذف ورزشهای برنامه ریزی شده و مورد نیاز

علایم

علاوه بر آزمایشات معمول روزانه که به طور منظم برای قند خون بالا انجام میدهید بایستی قند خون را در موارد زیر هم آزمایش کنید:

  • تشنگی غیرمعمول
  • گرسنگی غیرمعمول
  • پوست خشک همراه با خارش
  • تکرّر ادرار
  • شب ادراری
  • خستگی و خواب آلودگی غیرعادی
  • تارشدن دید
  • عفونت

درمان دیابت

قند خون بالا جزو فوریت های پزشکی نیست اما اگر بیش از حدّ تحمل بدن باشد، فوریت پزشکی محسوب شده و بایستی به سرعت چاره جویی شود. در حالات دیگر قند خون بالا می تواند از طرق زیر کاهش یابد:

  • سرموقع غذا خوردن
  • تزریق و یا مصرف مقدار تجویزشده انسولین و قرصهای دیابت
  • آزمایش قندخون روزانه و یا به تعداد دفعاتی که پزشک معالج صلاح می داند.
  • ورزش های منظم و برنامه ریزی شده.

اگر قندخون بالای ۲۴۰ باشد و درهمان حال بماند یا اگر شما احساس بیماری می کنید بایستی پزشک معالج قند خون بالا و یا پرستار دیابت خود را مطلع کنید.

عوارض دیابت در درازمدت می تواند بسیارجدّی بوده و شنیدن آن برای بیماران قند خون بالا خوش آیند نباشد، اما مهم است که بدانیم و بیشتر و بهتر در درمان قند خون بالا بکوشیم. آمار نشان می دهد که سالیانه ۱۲۰۰۰ مورد جدید کوری در اثر قند خون بالا در امریکا وجود دارد. توجه به علایم و نشانه های ناراحتی های چشمی در قند خون بالا نقش عمده ای در جلوگیری از دست دادن دید دارد.

توجه:

افرادی که بیش از ده سال مبتلا به بیماری قند بوده اند احتمالاً بیشتر با عوارض چشمی دیابت روبرو می شوند. در داخل چشم عروق بسیار ظریفی هستند که چشم را تغذیه می کنند. قند بالای خون و فشارخون بالابه تدریج به این عروق صدمه زده و این عروق صدمه دیده پاره شده و سبب خونریزی داخل چشم می شوند.

نگه داشتن قندخون در حدّ طبیعی(کنترل خوب) و میزان فشار خون در حدّ پایین از صدمات عروق خونی جلوگیری می کند.

معالجه با لیزر، عروق صدمه دیده را ترمیم کرده و از کورشدن حتمی جلوگیری میکند.(البته هنگامی درمان قند خون بالا موفقیت آمیز است که عروق به طور کامل از بین نرفته باشند).

راه های مراقبت از دید چشم

اندازه گیری فشار خون به طور منظم و مکرر. ترک سیگار. معاینه سالانه چشم در افراد قند خون بالا توسط چشم پزشک امر بسیار مهمی است زیرا در مراحل اولیه، صدمات چشمی، علایمی از خود نشان نمی دهد و اگر هریک از علایم دیابت و قند خون بالا مشاهده شد فوری به چشم پزشک مراجعه کنید.

  • تارشدن دید و دو تا دیدن.
  • از دست دادن میدان دید.
  • دیدن نقطه های سیاه.
  • فشار و درد در چشم.
  • ضعف دید در نور کم.

 عوارض کلیوی دیابت

آمار نشان می دهد که سالانه در حدود ۴ هزار بیمار قند خون بالا به عوارض کلیوی دچار می شوند. افرادی ۲۰ سال سابقه ابتلا به قند خون بالا را دارند (بیشتر در مورد افرادی است که در جوانی دچار دیابت شده اند). فشار خون بالا، قند خون بالا، عفونت های مکرر. عروق کوچ کلیه، مواد زاید بدن را دفع می کند، در دراز مدت در اثر صدمه دیدن این عروق، کار تصفیه خون از مواد زاید توسط کلیه مختل شده و اگر زود به فکر چاره نباشیم کلیه ها کاملاً از کار می افتد. بنابراین کنترل فشار خون، قند خون و معالجه سریع عفونت ها می تواند از این عارضه در قند خون بالا جلوگیری کند.

صدمات اولیه عروق کلیه ها علائم چندانی ندارند اما آزمایشات منظم ادرار و خون نشان خواهد داد که کلیه ها مواد زاید را دفع می کنند یا بالعکس موادی را که مورد نیاز بدن بوده و بایستی به جریان خود بازگردد را دفع می کند. صدمات جزئی در شروع بیماری را می توان با تغذیه مناسب و دارو معالجه کرد. توجه به تغییرات و ناراحتی های ناشی از صدمات عروق کلیه و معالجات فوری و به موقع آن، کلیه ها را از ضایعات شدیدتر و از کار افتادن کامل آن حفظ می کند. از کار افتادگی کلیه ها در قند خون بالا را می توان با دیالیز معالجه کرد و بالاخره در صورت از دست دادن کامل کلیه ها، پیوند کلیه امکان پذیر است (شرایط امکان آن بایستی توسط پزشک معالج تعیین شود).

عوارض عروقی پا در بیماران با قند خون بالا که ممکن است منجر به قطع قسمتی از پا و یا ساق پا گردد:

افرادی که بیماری قند دارند در معرض خطر مشکلات عروق پا هستند. تقریباً ۲۰ هزار نفر بیمار قند خون بالا در آمریکا سالانه ناچار به قطع قسمتی از پا یا قطع کامل پا می شوند. پیشگیری از عوارض ناشی از اختلال کار عروق و در صورت بروز، معالجه به موقع می تواند از عواقب وخیم جلوگیری کند. میزان عوارض عروقی پا در افرادی که ۴۰ سال یا بیشتر دارند و در حدود ۱۰ سال است که مبتلا به قند خون بالا می باشند بالا است. قند خون بالا می تواند به عروق پا صدماتی وارد کرده و در نتیجه جریان خون را به محل کاهش داده و فرد را در معرض خطر زخم ها و عفونت های بیشتری قرار دهد. قند خون بالا اعصاب پا را هم صدمه می رساند. هنگامی که زخم کوچکی و یا بریدگی مختصری در پا به وجود بیاید، به علت صدمات وارده به اعصاب پا، توسط مریض احساس نمی شود. در نتیجه در اثر پیشرفت زخم و عفونی شدن آن، صدمات غیر قابل جبرانی به پوست، عضلات و استخوان پا وارد می شود.

توجه داشته باشید که پوشیدن کفش تنگ، بی توجهی به بهداشت، پوشیدن جورابهای غیر نخی و یا غیر پنبه ای می تواند ایجاد مشکل کند. کفش راحت بپوشید، پاها را تمیز نگه دارید، هنگام کوتاه کردن ناخن های پا توجه داشته باشید که صدمه ای به بافت اطراف ناخن وارد نیاورند. از جورابهای نخی و یا پنبه ای استفاده کنید. هر روز هنگام پوشیدن و در آوردن جورابها، پاهای خود را به دقت مورد معاینه قرار دهید. اگر تغییری در پوست می بینید بلافاصله از گروه بهداشتی خود کمک بگیرد. (توجه: اگر ناخنهای شما خیلی خشک و محکم شده اند، قبل از کوتاه کردن ناخنها، پاها را در آب ولرم برای مدتی بخیسانید.)

چگونه خطر عوارض قند خون بالا را کاهش داده و یا از آن جلوگیری کنید؟ بعضی افراد با داشتن بیماری قند هرگز عوارض دراز مدت قند خون بالا را تجربه نمی کنند. بعضی افراد ممکن است به یکی از عوارض دراز مدت ذکر شده مبتلا شوند و تعدادی دیگر از چندین عارضه قند خون بالا رنج ببرند. در هر حال به درستی معلوم نیست که چرا افراد مختلف عوارض متفاوتی را تجربه کرده و یا بالعکس مبتلا به هیچ عارضه ای نمی شوند. اما می دانیم که با توجه و اجرای دستورالعمل های معالجه ای نه تنها سلامت عمومی فرد حفظ می شود بلکه خطر بروز عوارض قند خون بالا کاهش می یابد.

کنترل قند خون

شواهد بسیاری نشان می دهند که نگه داشتن میزان قند خون در حد طبیعی و یا نزدیک به میزان طبیعی خطر عوارض چشمی قند خون بالا را ۷۶ درصد، عوارض کلیوی را ۵۶ درصد و عوارض و صدمات عصب را تا ۶۰ درصد کاهش می دهد. کنترل خوب فشار خون. کنترل چربی خون (کلسترول و تری گلیسیرید). ترک سیگار. به خاطر داشته باشید کاهش خطر بروز عوارض قند خون بالا فقط از طریق کنترل درست قند خون امکان پذیر است. کنترل قند خون یعنی توجه به تغذیه، داروهای مصرفی، ورزش و به طور کلی شناخت قند خون بالا و درک برنامه کلی درمانی قند خون بالا می باشد.

خواننده گرامی، پیشنهاد می شود مطلب ” درمان مرض قند ” و ” روش های درمان هیپوگلیسمی ” را جهت کسب اطلاعات بیشتر در زمینه دیابت مطالعه فرمایید.

منبع: کتاب جدیدترین روش های کنترل دیابت



دکتر سید حسین دهقان منشادی
فوق تخصص غدد و متابولیسم-رشد کودکان
آدرس : تهران خ شریعتی، متروی شریعتی، جنب حسینیه ارشاد، کوچه ارشاد، پلاک ۱، طبقه ۳، واحد ۲۱







روش های افزایش قد

درمان کوتاهی قد

دیابت در حاملگی

post_image

به بالا رفتن قند خون در هنگام بارداری، دیابت در حاملگی می گویند که معمولاً در سه ماهه ی دوم و سوم بارداری ظاهر می شود. شایع ترین زمان ایجاد دیابت حاملگی بین هفته های ۲۸-۲۴ حاملگی است. شیوع این نوع از دیابت در مناطق مختلف با یکدیگر متفاوت است ولی می توان گفت که بین ۲ تا ۵ درصد خانم های باردار به این بیماری مبتلا هستند. البته این میزان در خانم های بارداری که دارای عوامل خطر دیابت در حاملگی هستند بیشتر است و حتی ممکن است به ۱۴ درصد برسد. سن بالای ۳۰ سال، چاقی (به خصوص وزن بالای ۹۰ کیلوگرم)، سابقه ی فامیلی از دیابت یا اختلال تحمل گلوکز، پرفشاری خون و سابقه ی آنومالی های جنینی در حاملگی قبلی، از عوارض خطر ابتلا به دیابت در حاملگی است.

تشخیص و درمان

اولین آزمایش برای تشخیص دیابت در حاملگی آزمایش گلوکز می باشد. روش انجام آن به این صورت است که خانم حامله باید ۵۰ گرم گلوکز بخورد و قند خون او یک ساعت بعد آزمایش شود. اگر قند خون او بیشتر از ۱۳۰ باشد به دیابت حاملگی مشکوک می شوند و در صورتی که آزمایش گلوکز مثبت باشد برای تشخیص قطعی مشکوک می شوند و در صورتی که آزمایش گلوکز مثبت باشد برای تشخیص قطعی باید تست تحمل گلوکز ۳ ساعته را انجام داد. در صورتی که تست گلوکز منفی بوده ولی فرد دارای عوامل خطرساز دیابت در حاملگی و نشانه های آن باشد نیز این تست انجام می شود. خانم حامله ابتدا باید به مدت ۸ ساعت ناشتا باشد و سپس ۱۰۰ گرم گلوکز مصرف کند  وقند خون وی ساعت اول، دوم و سوم پس از مصرف قند، اندازه گیری شود. قند خون ناشتا بیشتر از ۱۰۵، قند خون یک ساعت بعد بیشتر از ۱۹۰ و قند خون دو ساعت بعد بیشتر از ۱۶۵ و قند خون سه ساعت بعد بیشتر از ۱۴۵، غیر طبیعی در نظر گرفته می شود. اگر خانم حامله در بیش از دو موقعیت از چهار موقعیت اندازه گیری قند خون، عوارض غیر طبیعی نشان دهد تشخیص دیابت حاملگی قطعی می شود.

عوارض دیابت در حاملگی بر جنین

در صورت عدم تشخیص و درمان دیابت در حاملگی ممکن است خطرات فراوانی برای مادر و جنین ایجاد شود. دیابت در حاملگی حتی ممکن است به مرگ مادر منجر شود که شایع ترین عارضه ی آن انفارکتوس قلبی است. از دیگر عوارض مادرزادی آن، می توان به افزایش احتمال ابتلا به فشار خون بدخیم در حاملگی، زایمان زودرس، سقط پی در پی و افزایش صدمه های ناشی از زایمان از طریق سزارین اشاره کرد. دیابت حاملگی همچنین باعث ایجاد عوارض نامطلوب بر جنین می شود. مرگ و میر جنین حین تولد در زنان مبتلا به دیابت حاملگی دو برابر زنان سالم است. دیابت در حاملگی منجر به درشت اندامی جنین، هیپوگلیسمی و هیپوکلسمی در جنین می شود. در دوران بارداری نمی توان از داروهای پایین آورنده ی قند خون استفاده کرد.

خانم حامله ابتدا باید رژیم غذایی بیماران قندی را رعایت کند. انرژی لازم برای خانم مبتلا به دیابت حاملگی در سه ماهه ی اول بارداری ۲۵ kcal/kg، در سه ماهه ی دوم بارداری ۳۰ kcal/kg و در سه ماهه سوم بارداری ۳۵ kcal/kg است. اگر با رعایت رژیم غذایی به مدت ۱ تا ۲ هفته قند خون ناشتا به کمتر از ۹۵ نرسید، تزریق انسولین لازم می شود. هر چند اختلال تحمل گلوکز در افراد مبتلا به دیابت در حاملگی پس از وضع حمل بر طرف می شود، ولی این خطر وجود دارد که در آینده درصدی از این خانم ها به دیابت بزرگسالان مبتلا شوند. بنابراین افراد مبتلا به دیابت در حاملگی بیشتر از سایر افراد، باید نسبت به کنترل وزن خود و ورزش کردن حساس باشند. دیابت، خطر عفونت دستگاه تناسلی زنانه را بیشتر می کند، و در صورت عدم کنترل می تواند باعث کاهش احتمال تخمک گذاری شود و اختلال در تخمک گذاری می تواند احتمال ابتلا به سرطان رحم را در این افراد بالا ببرد. به طور کل در خانم ها چه مبتلا به دیابت در حاملگی باشند و چه نباشند، توصیه می شود وزن خود را کنترل کنند و سعی کنند ورزش را در برنامه روزانه خود قرار دهند. اگر خانمی در دوران بارداری، مقدار قند خون خود را در محدوده ی مقادیر زیر نگه دارد، پس از حاملگی نیز کنترل بسیار زیادی بر قند خون خواهد داشت و ممکن است هرگز به عوارض دیابت مبتلا نشود. قند خون ناشتا و قبل از غذا کمتر از ۱۰۵mg/dl، قند خون ۱ ساعت بعد از غذا، کمتر از ۱۵۵ mg/dl، قند خون ۲ ساعت بعد از غذا کمتر از ۱۳۰ mg/dl.

خواننده گرامی، پیشنهاد می شود مطالب زیر  را جهت کسب اطلاعات بیشتر در زمینه دیابت بارداری مطالعه فرمایید.

سلامت مادر جنین در دیابت حاملگی

کنترل قند خون

قرص های دیابت

عوارض دیابت حاملگی

پیشگیری از عوارض دیابت

علائم دیابت

منبع: کتاب درمان های فیزیکی و ورزش در دیابت



دکتر سید حسین دهقان منشادی
فوق تخصص غدد و متابولیسم-رشد کودکان
آدرس : تهران خ شریعتی، متروی شریعتی، جنب حسینیه ارشاد، کوچه ارشاد، پلاک ۱، طبقه ۳، واحد ۲۱







روش های افزایش قد

درمان کوتاهی قد

عوامل بلوغ زودرس

post_image

عوامل زیادی در شروع بلوغ و بلوغ زودرس اهمیت دارند ولی بیشتر بار عوامل بلوغ زودرس وابسته به ژنوم افراد است. در واقع این ژنتیک است که تعیین می‌کند در چه سنی فرد وارد بلوغ زودرس شود اما چنین به‌نظر می‌رسد که سایر عوامل نیز بر سن شروع و البته پیشرفت تکامل بلوغ تاثیرگذارند. تغذیه، وضعیت عمومی سلامت، موقعیت جغرافیایی و البته حالت روانی همگی می‌توانند از عوامل موثر بر شروع بلوغ باشند.

اینکه در بیشتر موارد نشانه های بلوغ در یک دختر تقریبا در همان زمانی که مادرش بلوغ را تجربه کرده ظاهر می‌شود، نشان می‌دهد ژنتیک بر زمان آغاز این پدیده اثر مستقیم دارد. این در واقع در ساختار بدن فرد تعیین شده است اما این تنها ژن نیست که تعیین‌کننده است. برخی عوامل محیطی هم این ژن را می‌پرورانند، از جمله وزن، قد و تغذیه.

عواملی باعث بلوغ زودرس می شوند که کاملاً و به درستی برای ما شناخته نشده اند. یک محور مهم در بدن وجود دارد که ممکن است دربرگیرنده عوامل مربوط به بلوغ جنسی باشد که به نام محور هیپوتالاموس ـ هیپوفیز و غدد جنسی یا غدد فوق کلیوی، مورد توجه بسیار است. هیپوفیز هورمونهای گنادوتروپین را ترشح می کند و هیپوتالاموس هورمونهای محرک هیپوفیز را می سازد و آزاد می کند و این مسیر هورمونی به غدد هدف یعنی غدد جنسی یا فوق کلیوی ختم می شود. قبل از شروع بلوغ زودرس ترشحات هورمونی گنادوتروپین از هیپوفیز کم است ولی احتمالاً تحت تأثیر غدد جنسی مردانه کنترل می شود. برای اینکه در نمونه های تجربی و آزمایشگاهی دیده شده که اگر فرد مذکری قبل از بلوغ زودرس اخته شود در واقع کنترل غدد جنسی بر هورمون گنادوتروپین کاهش یافته و سطح «گنادوتروپین ها» افزایش می یابد. با شروع دوره بلوغ سطح هورمونهای جنسی بخصوص در خواب اوج می گیرد و بعد از اینکه بلوغ زودرس شروع شد سطح هورمونهای جنسی و FSH/LH در طول روز و بیداری نیز افزایش می یابد. آندروژنها نیز توسط غدد یاد شده ساخته می شود.
تستوسترون یا هورمون جنسی مردانه در زندگی جنینی از حدود هفته هفتم حاملگی در غدد جنین مذکر شروع به ساخته شدن می کند و ترشح آن افزایش می یابد. ترشح و افزایش تستوسترون باعث تغییرات و شکل گیری اعضای تناسلی خارجی یک فرد مذکر می شود. بلوغ در یک نوجوان مذکر با رویش مو در صورت، عقب رفتن خط رویش مو در پیشانی، وضعیت ظاهری بدن و لگن و اندامها، رویش مو در زیر بغل و ناحیه زهار به طرف بالا و به شکل لوزی شروع می شود. تغییر صدا نیز تقریبا در همین زمان و با بلوغ زودرس اتفاق می افتد. تمامی این فرآیندها از حدود ۱۱، ۱۲ سالگی شروع می شوند و غالبا در یک دوره ۵ ساله تکمیل می شوند. البته سن شروع بلوغ زودرس و مراحل تکمیل آن در افراد مختلف متغیر است.

بلوغ زودرس جنسی

بلوغ جنسی در سنین قبل از ۹ سالگی در پسرها به عنوان یک رویداد غیر طبیعی تلقی می شود. بلوغ زودرس واقعی یا بلوغ هم جنسی Isosexual کامل، زمانی به وجود می آید که مردسازی ناقص و فرآیند اسپرماتوژنز (ساختن اسپرم) روی داده باشد. در حالی که بلوغ زودرس کاذب یا بلوغ زودرس هم جنسی ناقص در مواردی به وجود می آید که مردسازی بدون ساخت اسپرم اتفاق افتاده باشد. یعنی اینکه تشکیل آندروژن ناشی از فعال شدن زودرس سیستم هیپوفیز ـ هیپوتالاموس نیست. هرچند افتراق این دو در بلوغ زودرس مشکل است، اما این تفاوت وجود دارد.
مجموعه علل یا سندرومهایی که منجر به مردسازی زودرس می شوند شامل تومورهای سلول لیدیگ «سلول مولّد آندروژن»، تومورهای مترشحه گنادوتروپین کوریونیک انسانی یا (HCG)، تومورهای غده فوق کلیوی، هیپرپلازی و پرکاری مادرزادی غده فوق کلیوی، تجویز آندروژن یا هیپرپلازی و پرکاری سلولهای لیدیگ می باشند. در همه این موارد دیده شده که سطح تستوسترون یا «هورمون جنسی مردانه» پلاسما به صورت نامتناسب با سن افزایش قابل توجهی پیدا می کند. و علایم بلوغ زودرس جنسی و صفات ثانویه جنسی بروز پیدا می کند. تومورهای سلول لیدیگ در کودکان به ندرت دیده می شود اما باید توجه داشت در مواردی که اندازه بیضه های کودک متقارن نیست احتمال تومور سلول لیدیگ وجود دارد و باید معاینات و آزمایشات لازم صورت گیرد. بقیه تومورهای فوق الذکر از جمله تومور مردساز غده فوق کلیوی نیز مقادیر زیادی در نهایت تستوسترون می سازند که باعث دگرگونی شرایط عادی کودک می شوند و بلوغ زودرس جنسی اتفاق می افتد.

یکی از عوامل بلوغ زودرس جنسی در پسران، هیپرپلازی مادرزادی یا افزایش فعالیت غده فوق کلیوی است که منجر به افزایش سطح ماده ای به نام ۱۷ هیدروکسی پروژسترون و در نتیجه افزایش سطح آندروژن می شود. در این اختلال افزایش ترشح گنادوتروپین ممکن است در اوایل ثانویه بوده به طوری که بلوغ زودرس واقعی پس از آن روی دهد.

خواننده گرامی، پیشنهاد می شود مطلب ” درمان بلوغ زودرس ” و ” علت بلوغ زودرس ” را جهت کسب اطلاعات بیشتر در زمینه بلوغ زودرس مطالعه فرمایید.

منبع: تاپ ناز و آزمایشگاه نیلو



دکتر سید حسین دهقان منشادی
فوق تخصص غدد و متابولیسم-رشد کودکان
آدرس : تهران خ شریعتی، متروی شریعتی، جنب حسینیه ارشاد، کوچه ارشاد، پلاک ۱، طبقه ۳، واحد ۲۱







روش های افزایش قد

درمان کوتاهی قد

بیماری دیابت چیست؟

بیماری دیابت چیست؟

 بیماری دیابت وضعیتی است که بدن برخی غذاها را نمی تواند تحمل کند، به دلیل اینکه موجودی و تولید هورمون انسولین به مقدار کافی نیست. برای درک این بیماری بسیار پیچیده، اجازه دهید شروع به بحث درباره ی آن کنیم که چگونه بدنمان به طور طبیعی غذاهایی را که می خوریم به مصرف می رساند.

مرحله ی سوخت و ساز:

ذای بدنمان در روش های متعددی بکار گرفته می شود. مهمترین طبقات غذایی سه قسمت است که عبارتند از: کربوهیدرات ها: تقریباً در تمام غذاها وجود دارد. اکثر آنها مواد قندی و نشاسته ای است. میوه جات، عسل، نوشیدنی های ملایم از نظر مواد قندی غنی است، در حالیکه نان، غلات و ماکارونی سرشار از نشاسته است. سبزیجات نیز حاوی کربوهیدرات است، اما آنها، هم شامل مواد قندی و هم نشاسته ای است کربوهیدرات ها سوخت و سوز سریع بدن را از نظر گرما و انرژی تأمین می کنند. پروتئین ها: پروتئین در مواد غذایی نظیر گوشت، مرغ (ماکیان)، ماهی، سویا و کشک وجود دارد. در میان سایر مواد غذایی، پروتئین ها مواد ضروری بدن را می سازند و ماهیچه های بدن و سایر بافت ها و اندام ها را ترمیم می کنند. چربی ها: مواد خوراکی نظیر کره، روغن های طباخی و سُس مایونز حاوی چربی است. چربی ها همچنین کمک به سلول ها و بافت های بدن کرده و فراورده ذخیره ای سوخت و ساز و انرژی را تأمین می کنند. هر ماده ی غذایی که می خوریم و می آشامیم در معده و روده هضم می شود. در طول عمل  گوارش، برخی غدد شیره ی گوارشی منتشر می کنند. (آنزیم ها) در روده این آنزیم ها مواد غذایی را به مواد ساده تر تجزیه کرده در نتیجه آن می تواند جذب شود و در خون و لنفها پخش می شود. عمل گوارش اغاز دوره ی مداوم تغییراتی است که متابولیسم نامیده می شود. متابولیسم اشاره به تمام مراحلی است که بدن تجزیه می کند، تبدیل کرده، جذب کرده و به مصرف می رساند یا غذا را ذخیره می کند. متابولیسم همچنین تمام واکنش های شیمیایی را که در داخل بدن روی می دهد و هنگامی که در حال خوردن، خوابیدن، کار کردن یا بازی هستیم، مورد بحث قرار می دهد. زمانی که کربوهیدرات ها (مواد قندی و نشاسته ای) توسط شیره ی گوارشی مراحلی را طی می کنند، تبدیل به قندی به نام گلوکز می شوند. گلوکز نوعی قند است که در خون یافت می شود. توجه داشته باشید که گلوکز، با وجودیکه قند نامیده می شود همان شکر یا قندی نیست که معمولاً در آشپزی استفاده می کنیم یا در سفره یا میز می گذاریم آن ساکروز است. شکر خوردنی، مواد نشاسته ای و تمام کربوهیدرات ها در طول عمل گوارش تبدیل به گلوکز می شوند. گلوکز منبع اصلی سوخت و ساز برای انرژی است که بدن به آن نیاز دارد. گلوکز زمانی که نیاز داریم در بدن سوزانده می شود و یا برای مصارف بعدی ذخیره می شود. بعد از هضم کربوهیدرات، گلوکز در رگ های گردش خون پخش می شود، اگرچه، گلوکز به طور مؤثر جایی که نیاز به آن است، بدون انسولین نمی تواند وارد سلول های بدن شود. انسولین هورمونی است که به وسیله ی لوزالمعده تولید می شود، یعنی غده ای که عقب معده قرار دارد. ذخیره سازی: انسولین مراحلی را کنترل کرده و تمام سوخت بدن را ذخیره می کند (کربوهیدرات ها، پروتئین ها و چربی ها). اما در معالجه ی دیابت بیشتر نگران فعل و انفعال انسولین و عمل هضم کربوهیدرات ها یا گلوکز هستیم، انسولین وظایف متعددی دارد. انسولین به گلوکز یا قند خون کمک می کند تا از میان سلول های بدن عبور کرده و انرژی بدن را تأمین می کند. انسولین همچنین با ذخیره سازی فرآورده های اندوخته ای گلوکز در ماهیچه ها و کبد مورد بحث قرار می گیرد. این اندوخته ها در قالب گلیکوژن (Glycogen) ذخیره می شود، که در مواقع مورد نیاز به گلوکز تبدیل می شود. در این روش انسولین مقدار گلوکز حمل شده در رگ های خونی را تنظیم کرده و از ساختن آن ممانعت و جلوگیری می نماید.

 کمبود انسولین: به طورطبیعی، لوزالمعده، انسولین را در مقیاسی به نوع و مقدار غذای مصرف شده منتشر می کند: به طور کلی با غذای بیشتر، انسولین بیشتری رها می شود. با وجود این، در بیماری دیابت بدن مقدار کافی انسولین تولید نمی کند (یا احتمالاً اصلاً ترشح نمی کند) یا قادر نیست از فرآورده ی موجود به طور صحیح استفاده کند. دیابت یک بیماری سوخت و ساز است، که گاهی اوقات با متابولیسم بدن اشتباه می شود. بدون انسولین کافی، کربوهیدرات ها مراحلی را طی نمی کنند یا به طور مؤثر به کار گمارده نمی شوند. بیشتر گلوکز به جای اینکه مورد مصرف قرار گیرد یا ذخیره شود، در رگهای خونی باقی می ماند و بدن تمام انرژی را که بایستی بگیرد دریافت نمی کند. گلوکز غیر قابل استفاده در رگ های خونی ساخته می شود. ضمناً کلیه ها در حدود ۴۰ گالن خون در روز تصفیه می کنند. مقداری از اب و فرآورده های زائد از بدن دفع شده، اما مقدار زیاد مواد تصفیه  شده ی دیگر شامل بیشتر گلوکز، دوباره به رگ های خونی جذب می شوند. اگر گلوکز موجود بیش از مقداری باشد که کلیه ها بتوانند جذب کنند در آن صورت به ادرار می ریزد. بنابراین مقداری گلوکز از بین می رود و به انرژی تبدیل نمی شود. در واقع نام کامل بیماری، دیابت بیماری، دیابت ملیتوز است.

انواع مختلف دیابت

 در واقع امروزه چنین تصور می شود که دیابت ملیتوز واقعاً از خانواده ی بیماری های مختلف است که مسائل متعددی را در سوخت و ساز کربوهیدرات ها وارد می کند. اما یک مورد به طور مشترک وجود دارد: اینکه موردی در فرآورده ی انسولین یا روشی که انسولین موجود استفاده می شود نادرست است، بنابراین در سطح بالایی قند در رگهای خونی پدید می آید. به دلیل اینکه انواع مختلف دیابت، علتهای متعددی دارد و متضمن مسائل گوناگونی است، درمان های مختلفی وجود دارد و جنبه های متعدد یادگیری زندگی با بیماری را مورد بحث قرار می دهد.

– افراد وابسته با انسولین

کلمه دیابت سبب می شود اکثر افراد تصوری روزانه از تزریق انسولین، رژیم غذایی سخت و دشوار و عوارض و عواقب جدی از این بیماری داشته باشند. نوع دیابتی که این افراد معمولاً درباره ی وابسته به انسولین دارند افکارشان بسیار طاقت فرسا و شدید است. در این نوع بیماری، لوزالمعده معمولاً انسولین به مقدار خیلی کم و یا اصلاً تولید نمی کند. بنابراین افراد در دیابت نوع اول، برای ادامه زندگی نیاز به تزریق انسولین به طور روزانه دارند، یعنی آنها افراد وابسته به انسولین هستند. این افراد باید بدقت غذای روزانه و فعالیتهایشان را با تزریق انسولین تنظیم کنند. سیستم سه قسمتی رژیم غذایی، فعالیت و انسولین پیچیده است. اگر این سیستم از تنظیم خارج شود فوریتهای دیابتی از قبیل لطمه و صدمه به انسولین اتفاق می افتد.

–  افراد غیر وابسته به انسولین

دیابت از نوع غیر وابسته به انسولین به مراتب بسیار عمومی و مشترک نسبت به دیابت افراد وابسته به انسولین است که اکثر افراد درباره ی آن شنیده اند. بیش از ۹۰ درصد تمام مبتلایان به بیماری دیابت، غیر وابسته به انسولین هستند. در این نوع از بیماری، لوزالمعده مقداری انسولین ترشح می کند، گاهی اوقات به طور طبیعی یا حتی بالاتر از مقدار طبیعی. اغلب، با وجودیکه انسولین موجود است، به طریقی به طور صحیح عمل نمی کند. انسولین کمکی نمی کند گلوکز به داخل سلول های بدن برسد. در معالجه ی افراد غیر وابسته به انسولین عقیده بر این است که میزان قند خون هم به وسیله ی افزایش فرآورده ی انسولین و هم استفاده ی بهتر از انسولین که قبلاً در بدن موجود است کنترل می شود. نخستین رسانه در کم کردن تقاضای بدن به انسولین، از دست دادن وزن و تغییر و تحولات رژیم غذایی است، که در این کتاب بعداً با جزئیات بیشتری سخن خواهیم گفت. اکثر بیماران گاهی اوقات به عنوان بخشی از معالجه شان نیاز به سایر درمان ها دارند (داروهای ضد دیابت خوراکی یا تزریق انسولین) و گاهی اوقات این درمان ها تا تمام عمر ادامه می یابد. حتی اگر انسولین قسمتی از درمان محسوب شود، افراد با این نوع (نوع دوم) از دیابت وابسته به انسولین نیستند تا ازعلائم سخت افراد وابسته به انسولین اجتناب کنند.

بیماری دیابت

چه موقع بیماری دیابت غیر وابسته به انسولین اتفاق می افتد؟

 دیابت در نزد افراد غیر وابسته به انسولین (نیدم) معمولاً در میان افراد بالغ روی می دهد. در حدود دو سوم از تمام موارد پس از سن ۴۰ سالگی تشخیص داده می شود. بنابراین این نوع بیماری قبلاً به نام مرحله ی شروع در میان افراد بالغ یا حمله ی دیابتی بالغین نامیده می شد. در باقیمانده ی این کتاب از شرایط افراد وابسته به انسولین یا از شرایط افراد وابسته به انسولین صحبت خواهیم کرد.

علائم و نشانه ها

دیابت غیر وابسته به انسولین معمولاً، به آهستگی (بتدریج)، در طی سالها و بعد از شروع احتمالاً سال های مدید تشخیص داده نمی شود. چگونگی توسعه ی سریع آن و اینکه چه علائمی در آن ظاهر می شود از فردی به فرد دیگر متفاوت است. خیلی به ندرت، علائم اخطار دهنده ی اولیه وجود ندارد. گاه گاهی، یک علامت اولیه ممکن است نتیجه ی پیچیده ای از تشخیص ندادن دیابت باشد، نظیر عفونت در دستگاه ادراری یا مسائل و مشکلات بصری (دیداری) یا مسائل مربوط به جریان خون. سه نمونه از علائم بیماری دیابت، هنگام ظاهر شدن، افزایش تشنگی، گرسنگی و افزایش دفع ادرار است.

دفع ادرار مکرر و تشنگی زیاد:

 هنگامی که قند اضافی در رگ های خونی از میان کلیه ها طغیان می کند، آب بیشتری همراه با آن دفع می شود. شما مجبورید اغلب ادرار کنید. در نتیجه بدنتان آب زیادی از دست می دهد که این امر باعث تشنگی زیادتان می شود. پیوستن تشنگی با دفع ادرار مکرر و فکر نکردن درباره ی این مشکلات همانند علائمی از برخی نابهنجاری یا بیماری بدن امر ساده و آسانی است.

از دست دادن وزن و گرسنگی زیاد:

 گرچه مرض چاقی (فربهی)، چنانکه اشاره کردیم در بین افراد غیر وابسته به انسولین بیشتر همگانی است، از دست دادن وزن نیز می تواند قبل از تشخیص بیماری روی دهد و آن را تحت کنترل در آورد. در موارد نادر در افراد وابسته به انسولین، ممکن است از دست دادن سریع وزن ناشی از قادر نبودن بدن به سوخت و ساز مواد قندی باشد. وقتی که مواد قندی بیشتری، از طریق ادرار دفع می شود، به انرژی تبدیل نمی شود. در نتیجه بدن باید انرژی را از مواد چربی و بافت های پروتئینی به دست آورد. در بعضی موارد، این امر باعث از دست دادن وزن و افزایش گرسنگی می شود. از دست دادن وزن حتی اگر غذا به قدر کافی خورده شود برای ارضاء گرسنگی ادامه می یابد. علائم همگانی و مشترک اضافی دیگری، هنگام ظاهر شدن، شامل یک یا بیشتر موارد پایین است.

ضعف و خستگی:

هنگامی که گلوکز به طور کامل به منظور تأمین انرژی استفاده نمی شود و بدن مجبور است خودش آن انرژی را تأمین کند منجر به احساس کلی ضعف و خستگی می شود.

مسائل و مشکلات مربوط به پوست:

پوست، به ویژه در اطراف ناحیه ی تناسلی احتمالاً توأم با خارش است. احتمالاً عفونت های پوستی وجود دارد و بریدگی ها به تدریج التیام می یابد.

علائم دیگر:

دیابت همچنین می تواند سبب نامشخص به نظر آمدن بینایی یا سایر مسائل مربوط به چشم شود و بعضی اوقات همراه با دردهای معده یا استفراغ است. بعضی افراد احساس درد یا بی حسی یا خارش و سوزش در پنجه ی پا و انگشتان دارند. چنانکه می بینید، اکثر این علائم نسبتاً مبهم هستند. بنابراین قابل درک است که اکثر افراد درباره ی مراجعه به پزشک فکر نمی کنند. بعلاوه، در حدود یک سوم از افراد غیر وابسته به انسولین اصلاً علائمی ندارند. معمولاً بالاتر از ۴۰ سال و دارای وزنی اضافه هستند. اینگونه افراد غالباً با یک آزمایش عادی به بیماری خود پی می برند.

تشخیص

بیماری دیابت با علائم یا بدون علائم بسیار ساده است. تشخیص آن توسط نمونه برداری از خون و ادرار و آزمایش آنها برای گلوکز انجام می گیرد. اگر مقدار گلوکز خیلی بالا باشد، مبتلا به بیماری دیابت هستید.

درمان

اگرچه دیابت غیر وابسته به انسولین بسیار همگانی و عمومی است، هنوز هیچ کس علت آن را نمی داند. با وجود این، برخی عوامل در سوابق زندگی تان ممکن است شما را بیشتر مستعد این بیماری بنماید. یک عامل مهم سابقه ی خانوادگی بیماری است. این نوع از دیابت در زندگی دیر به وقوع می پیوندد و گرایش آن متوجه افراد خانواده است. هرچه افراد بیشتری از خانواده این بیماری را داشته باشند مثل آن است که اعضاء دیگر خانواده را نیز به آن مبتلا خواهد کرد. اگر شما وارث این بیماری هستید، عوامل دیگری ممکن است باعث ایجاد بیماری دیابت گردد. اضافه وزن عمومی ترین عامل بشمار می رود. قبل از این که بیماری تشخیص داده شود اکثریت مبتلایان به بیماری دیابت دارای وزن اضافی هستند هنگامی که به سن (عمر) یا سابقه ی خانوادگی تان نمی توانید کمک کنید اگر دارای اضافه وزن هستید حداقل می توانید کاری در این مورد بکنید. قسمت عمده و مهم برنامه ی درمانی تان، از دست دادن وزنتان خواهد بود.

هدف درمان بیماری دیابت، بهبود دادن مصرف انسولین بدن، کاهش نیاز بدن به انسولین، تولید انسولین بیشتر و در نتیجه کنترل گلوکز در خون است. این اهداف در روش های متعددی می تواند به اجرا در آید. معالجه در افراد غیر وابسته به انسولین شامل یک یا بیشتر موارد پایین است.

رژیم غذایی:

اولین قدم در معالجه ی انواع مختلف بیماری دیابت، رژیم غذایی مناسب است. در صورت نیاز و یا نیاز نداشتن به کم کردن وزن، نوع و مقدار غذایی که می خورید مهم خواهد بود. در اکثر موارد در دیابت از نوع غیر وابسته به انسولین صرفاً توسط رژیم غذایی مناسب کنترل می شود. به طوریکه حتی گاهی اوقات قبل از این که وزن زیاد بدن کاهش یابد، گلوکز خون (قند خون) بسرعت شروع به پایین رفتن می کند. رژیم غذایی مبتلایان به بیماری دیابت مبنی بر غذاهای عادی، با تأکید در انواع و مقادیری است که باید مصرف شود. خوراکی هایی که غنی از مواد قندی است نظیر آبنبات (شیرینی جات) عسل و اکثر دسرها را از برنامه ی غذایی خود حذف کنید. اما بیشتر غذاهای مورد علاقه تان را حداقل گاه گاهی می توانید در برنامه ی غذایتان بگنجانید.

ورزش:

برای بیشتر افراد، پیاده روی زیاد یا یک برنامه ی ورزشی ممکن است توصیه شود. فعالیت فیزیکی (بدنی) منظم، گلوکز خون را پایین آورده و مصرف انسولین بدن را بهبود می یابد. فعالیت ورزشی کمک به کم کردن وزنتان کرده و خطر گرفتگی رگ های قلب را کم می کند.

کاهش وزن:

برای اکثر افراد مبتلا به بیماری دیابت که دارای اضافه وزن هستند، کاهش وزن از طریق رژیم غذایی و ورزش امری اجباری است.

داروهای خوراکی:

 اگرچه، محققان علاج این بیماری را نیافته اند، با وجود این پیشرفت زیادی در کنترل کردن بیماری دیابت به عمل آمده است. بعلاوه در انواع مختلف انسولین، داروهای ضد دیابت مانند sulfonylureas موجود است. در مبتلایان به بیماری دیابت غیر وابسته به انسولین به نظر می رسد که داروی sulfonylureas موجود است. در مبتلایان به بیماری دیابت غیر وابسته به انسولین به نظر می رسد که داروی sulfonylureas باعث می شود که انسولین بدن بهتر کارکند، همچنین سبب تحریک لوزالمعده برای تولید بیشتر انسولین می شود. اکثر مبتلایان به بیماری دیابت غیر وابسته به انسولین که تحت کنترل رژیم غذایی و ورزش نیستند می توانند به وسیله داروهای خوراکی که متصل به رژیم غذایی است کنترل شوند. برای این دسته از افرادی که رژیم غذایی کاهش وزن و داروی sulfonylureas خوراکی اثر نکرده است ممکن است نیاز به تزریق انسولین داشته باشند.

انسولین:

گاه گاه، برای شروع درمان در مبتلایان به بیماری قند، غیر وابسته به انسولین، تزریق انسولین توصیه می شود تا قند خون را به طور سریع پایین آورد. در سایر موارد، نظیر در طول بیماری جدی و خطرناک یا مواقع اضطراب آور و پرهیجان، تزریق انسولین نیز ممکن است لازم شود. تزریق کردن به خودتان ممکن است کمی هراس آور باشد. اما اگر نیاز به انسولین دارید، پزشک یا پرستارتان به نگرانی تان پی برده و یاری تان می کند. همچنین به یاد داشته باشید که حتی اگر به طور موقتی نیاز به تزریق انسولین دارید، یا اگر جزء افراد غیر وابسته به انسولین هستید که نسبت به رژیم غذایی و کاهش وزن عکس العمل نشان ندادید، و ممکن است با انسولین کنترل شوید، حتی در این موقع نیز، نوع دیابت شما تغییر نمی کند، از نوع افراد غیر وابسته محسوب شده و از نوع افراد وابسته به انسولین به شمار نمی ریود. ممکن است فقط قادر به برگشتن به رژیم غذایی و ورزش شوید، یا با یک داروی ضد دیابت کنترل شوید.

آزمایش:

 قسمت  دیگربرنامه ی درمانی تان، آزمایش کردن خونتان و احتمالاً ادرار است تا میزان قندتان بررسی شود. که به نظر امری ناراحت کننده است اما مهم می باشد. در ابتدا این آزمایش نشان خواهد داد که چگونه درمان خوب اثر کرده است. بعد از این که بیماری دیابت تان تحت کنترل در آمد، آزمایش ساده تغییر و تحولات بدنتان را نشان خواهد داد. این آزمایش همچنین کمک می کند که احساس کنید تندرستی تان تحت کنترل است.

دیابت و طول عمر

 اگر به چگونگی تأثیر بیماری دیابت در بدنتان پی ببرید، احتمالاً باعث کاهش اضطراب و نگرانی تان خواهد شد. در دیابت افراد غیر وابسته به انسولین، با وجودیکه موارد غیر منتظره ی مبتلایان به بیماری دیابت از قبیل اغماء (بیهوشی) می تواند اتفاق بیفتد (هنگامی که قند خون خیلی بالا یا خیلی پایین می رود (چنین مواردی کمیاب هستند. موقعی که قندخون خیلی بالا است در آن موقعیت ها به خوبی محافظت شده اید چون هنوز مقداری انسولین ترشح می کنید. براساس برنامه ی درمانی تان، اگرچه احتمالاً گاه گاهی علائم آگاه کننده ی فوری از قند خون پایین ممکن است داشته باشید، اما این علائم معمولاً آسان و ساده در کشف کردن و درمان هستند. اکنون چنین تصور می شود که بعضی از عوارض بیماری می تواند پیشگیری و یا توسط کنترل کردن قند خون کند شود. دیگران به وسیله ی مراقبت کردن از سلامتی کلی تان می توانند به شما کمک کنند. با تشخیص به موقع بیماری، و برنامه های درمانی مناسب، اکثر مبتلایان به بیماری قند احساس راحتی کرده و همانند افراد معمولی و سالم به مدت طولانی عمر می کنند.



دکتر سید حسین دهقان منشادی
فوق تخصص غدد و متابولیسم-رشد کودکان
آدرس : تهران خ شریعتی، متروی شریعتی، جنب حسینیه ارشاد، کوچه ارشاد، پلاک ۱، طبقه ۳، واحد ۲۱







روش های افزایش قد

درمان کوتاهی قد