داروهای خوراکی ضد دیابت

post_image

دیابت شیرین، بیماری مزمنی است که در حال حاضر علاج قطعی ندارد و تنها می توان از ایجاد مشکلات کوتاه مدت و دراز مدت آن پیشگیری کرد و بروز آنها را تحت کنترل در آورد. نقش آموزش بیمار، حمایت غذایی، ورزش مناسب، پایش قند خون، داروهای خوراکی ضد دیابت، به وسیله خود بیمار با هدف حفظ میزان قند در محدوده ی قابل قبول در پیشگیری و کنترل مرض قند اهمیت بسیار دارد.

دیابت (diabetes) از واژه ی یونانی diabainein به معنی دفع کردن و عبور دادن است که بیشتر درباره ی مایعات از قبیل ادرار به کار می رود و به دلیل آن که این بیماری با دفع مقادیر زیاد ادرار همراه است به این نام موسوم شده است. دیابت اختلال پیچیده متابولیسم کربوهیدرات، چربی و پروتئین است که عمدتاً در اثر کمبود یا فقدان کامل ترشح انسولین و یا مقاومت به انسولین روی می دهد. واژه ی شیرین ترجمه ی لغت یونانی «mellitus» به همین معنی است و در مجموع، نام دیابت شیرین (diabetes mellitus) در مقابل بیماری دیگری موسوم به دیابت بی مزه (diabetes insipidus) بیان می شود.

کنترل دقیق مرض قند به منظور کاهش خطر بروز عوارض دراز مدت بیماری ضروری است. این کار از نظر تئوری با رعایت رژیم غذایی، انجام ورزش و کاهش وزن (در دیابت نوع ۲) و استفاده از انسولین (در دیابت نوع ۱ و دیابت نوع ۲ مقاوم به داروهای خوراکی، عمدتاً در افرادی که به مدت طولانی دچار دیابت هستند) امکان پذیر است. علاوه بر این با در نظر گرفتن بالاتر بودن خطر بروز بیماری قلبی عروقی، تعدیل شیوه زندگی به منظور کنترل فشار خون و کلسترول، کاهش استعمال دخانیات و ترجیحاً ترک آن، رژیم غذایی مناسب، پوشیدن جوراب و کفش مخصوص و در صورت لزوم مصرف قرص های ضد فشار خون ضرورت دارد.

درمان دیابت نوع ۱ با تزریق انسولین، انجام ورزش و رعایت رژیم غذایی صورت می گیرد.

درمان دارویی مرض قند

درمان دارویی دیابت نوع ۱، در اکثر موارد عبارت است از ترکیبی از انسولین رگولار (regular) یا NPH و یا آنالوگ های انسولین صناعی (مثل Apidra, Humalog, Novolog) . داروهای خوراکی ضد دیابت در درمان دیابت نوع ۱، بدون استفاده از انسولین مؤثر واقع نمی شوند و همراه نمودن آنها با انسولین ضروری نیست. تنها در موارد غیر معمول مقاومت قابل ملاحظه به انسولین، ممکن است بعضی داروهای ضد دیابت خوراکی (مثل بیگوآنیدها) همراه با انسولین مفید واقع شوند.

داروهای خوراکی ضد دیابت به صورت تنها یا همراه با انسولین در مورادی که دیابت به داروهای خوراکی صرف پاسخ نمی دهد در دیابت نوع ۲ به کار می روند. برای درمان دیابت ۲، ابتدا باید از کاهش وزن، رعایت رژیم غذایی دیابتی و ورزش استفاده کرد و در صورت عدم کنترل قند خون، داروهای خوراکی ضد دیابت مصرف نمود و در صورت ناکافی بودن این داروها در مرحله بعد از انسولین استفاده می شود. رژیم غذایی دیابتی، بر طبق دستور العمل انجمن دیابت امریکا، عبارت است رژیم متعادل حاوی مقدار کم چربی، کلسترول و قندهای صاده.

انواع داروهای خوراکی ضد دیابت

داروهای خوراکی ضد دیابت عبارتند از:

بیگوآنیدها (مانند متفورمین یا گلوکوفاژ)، مهارکننده های آلفا- گلوکوزیداز (که جذب گلوکز را کاهش می دهند؛ مانند آکاربوز و میگلیتول)، مهارکننده های دی پپتیدیل پپتیداز IV (مانند استیاگلیپتین)، داروهای محرک ترشح انسولین (سولفونیل اوره ها؛ مانند کلرپروپامید، تولازومید و تولبوتامید که نسل او سولفونیل اوره ها هستند و گِلی مپیرید، گِلی پیزید، گِلی بنکلامید که نسل دوم سولفونیل اوره ها به شما می آیند، ) و بالاخره تیازولیدینیدیون ها که موجب کاهش مقاومت به انسولین و افزایش مصرف گلوکز می شوند (مانند روزگلیتازون و پیوگلیتازون).

برای آشنایی با ” درمان دیابت با انسولین ” بر روی لینک کلیک کنید.

منبع: کتاب بیماری های غدد

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
You need to agree with the terms to proceed

فهرست
Call Now Buttonتماس و مشاوره