0

edam001

تجمع مایع سرشار از پروتئین( لنف) در بافت به دلیل اختلال در تخلیه لنف، لنف ادم نامیده می شود.

آسیب شناسی

مایعات بدن از طریق دو سیستم گردش خون و لنف جابجا می شوند.  مویرگ های خونی در هر نقطه از بدن بدون وقفه در حال ترشح آب، پروتئین و سایر مواد به فضای بین سلولی هستند.  قسمت عمده آب و مواد خارج شده از مویرگ ها به داخل وریدها بازجذب شده و مجددا” وارد گردش خون می شوند.

در این میان مولکول های درشت پروتئین قادر به عبور ازجدار وریدها نبوده لذا به همراه مقداری آب وارد عروق لنفی شده و از طریق سیستم گردش لنف از محیط خارج می شوند. مایع لنف در مسیر خود از داخل غدد لنفی، که در واقع ایستگاه های فیلتر کننده لنف به شمار می روند، عبور و  نهایتا” در نزدیکی قلب وارد گردش خون می شود.

اگر بنا به دلایل مختلف سیستم لنفی قادر به خارج کردن مایع لنف ازموضع نباشد، آب و پروتئین در بافت تجمع میابد که به آن ورم لنفی یا لنف ادم می گوییم.  این ورم در هر نقطه ای از بدن می تواند ایجاد شود ولی اغلب در دست یا پا اتفاق می افتد.

علائم و نشانه ها

بیماری بصورت تورم آهسته پا یا دست بدون درد و تغییر در رنگ یا ظاهر اندام بروز می کند. ورم از انگشتان شروع و به طرف بالا گسترش می یابد. معمولا تورم طی چندین ماه و اندک اندک  ایجاد می گردد . ورم در طول روز و با پایین نگه داشتن اندام افزایش می یابد و با بالا نگه داشتن طی خواب شبانه از میزان تورم تا حدی کم می گردد ولی از بین نمی رود .

در اکثر موارد این بیماری بعد از چندین سال از شروع آن و بعد از مراجعات متعدد به پزشکان مختلف و انجام آزمایشات مکرر از سیستم قلبی ، کبدی ، کلیوی و وریدی تشخیص داده می شود.

عوارض

لنف ادم به عنوان یک بیماری پیشرونده می تواند موجب  عوارض آزار دهنده و ناتوان کننده  شود:

ورم لنفی زمینه را برای رشد میکروبها فراهم نموده و عضو مرتبا” دچار عفونت نسج نرم به نام لنفانژیت می شود که در بسیاری از موارد برای درمان به بستری در بیمارستان نیاز است.

سنگینی موجب درد، بی حسی و محدود شدن حرکات عضوشده و کارایی بیمار را درمحیط کار و منزل به مرور کم می کند.

اثرات روانی این بیماری چشمگیر بوده  و به مرور موجب افسردگی و کناره گیری فرد از اجتماع می شود.

همچنین علت ورم دست و پا می تواند مربوط به بیماری لنف ادم باشد.

افراد در معرض ابتلا

به طور قطع نمی توان پیشگویی کرد که چه کسی در آینده دچار لنف ادم خواهد شد، اما وضعیت های خاصی ممکن است احتمال وقوع آن را بیشتر کنند. این موارد عبارتند از:

جراحی های وسیع و تخلیه تعداد زیاد غدد لنفاوی زیر بغل و ناحیه کشاله ران

پرتودرمانی بعد از انجام عمل جراحی به زیر بغل و ناحیه کشاله ران

عفونت دست و یا صدمه به عروق لنفاوی

روش های کنترل

بهتر است با رعایت احتیاطات لازم از بروز لنف ادم تا حد ممکن جلوگیری کرد.

روش های متعددی جهت کنترل لنف ادم پیشنهاد می شود. با استفاده از این روش ها می توان با افزایش سرعت تخلیه لنف و کاهش حجم عضو به منظور نگهداری عضو در سایز مطلوب آن را کنترل کرد برای به حرکت درآوردن مایع لنف در بافت زیرجلدی از روش هایی مانند استفاده از آستین ها و جوراب های کشی همراه با ورزش کردن، پمپ کردن مایع با استفاده از مانورهای انجام شده با دست و یا دستگاه پمپ فشاری، استفاده می شود.

کلیه ورزشهای لازم و نحوه  حفاظت از پوست آموخته میشود. باید توجه داشت که انجام هر گونه ماساژ خشن بر روی عضو صدمه بیشتری را به بافت وارد خواهد کرد.

حرکات ورزشی مخصوص که به منظور افزایش اثر پمپ عضلات بر روی سیستم لنفی طراحی شده، باید به طور مرتب و با توصیه درمانگر در منزل انجام شود.

پوست اندام متورم مستعد به خشکی و ترک خوردگی است.  باید از خشکی پوست که زمینه را برای عفونت آماده می کند، جلوگیری شود.  مرطوب کردن پوست بعد از هر بار دوش گرفتن و نیز قبل از بانداژ نتایج خوبی را به دنبال دارد .

دوره درمان بر حسب میزان ورم متفاوت می باشد و وقتی حجم عضو به حداقل ممکن رسید، اقدام به تهیه آستین یا جوراب کشی مخصوص میشود.

بیمار باید در طی روز آستین یا جوراب کشی را بپوشد.  وضعیت اندام و کیفیت آستین در فواصل زمانی منظم توسط پزشک کنترل می شود که به این ترتیب با حفاظت دقیق از عضو انتظار می رود حجم اندام به مرور کاهش یابد.

“از سری مطالب پزشکی عمومی و غیر تخصصی سایت (اطلاعات  عمومی و غیر تخصصی پزشکی برای افزایش دانش سلامت  و اطلاعات عمومی پزشکی بازدیدکنندگان)”

Print Friendly