0

post_image

عوارض دیابت شامل عوارض حاد متابولیک و عوارض دیر رس و همچنین ناهنجاری های متفرقه دیگر می باشد که در زیر با عوارض حاد متابولیک آشنا می شویم. این عوارض شامل هیپوگلیسمی، کتواسیدوز دیابتی و کمای هیپراسمولار غیر کتونیک می باشد که در مورد هر یک به صورت جداگانه به بحث می پردازیم.

هیپوگلیسمی

عارضه ی هیپوگلیسمی که در دیابتی های وابسته به انسولین، به خصوص در مواقعی که کوشش می شود سطح گلوکز خون در حالت ناشتا و هیپرگلیسمی پس از غذا در محدوده ی طبیعی حفظ شود، شایع است از عوارض حاد متابولیک می باشد. هیپوگلیسمی ممکن است به علت فراموش کردن یک وعده ی غذایی با انجام فعالیت های غیر قابل پیش بینی ایجاد شود، اما ممکن است بدون وقوع علت شناخته شده ای نیز پدیدار شود. بروز هیپوگلیسمی در عوارض حاد متابولیک و در طول روز با علایم سیستم اتونوم نظیر تعریق، تحریک پذیری، لرزش و گرسنگی مشخص می شود. اما در هنگام خواب ممکن است بدون علامت باشد یا منجر به تعریق شبانه، رؤیاهای ناخوشایند و سردرد صبحگاهی شود. حمله های هیپوگلیسمی در عوارض حاد متابولیک، خطرناک است و در صورت تکرار عاقبتی ناخوشایند یا حتی کشنده دارد. اگر بیمار هوشیار باشد می توان از شیرینی، آب نبات یا آشامیدنی های حاوی قند استفاده کرد و اگر بیمار هوشیار نباشد تزریق داخل وریدی گلوکز ضروری است.

کتواسیدوز دیابتی

این نوع از عوارض حاد متابولیک در بیماران مبتلا به دیابت نوع اول دیده می شود و از نظر بالینی با بی اشتهایی، سردرد، تهوع، استفراغ، عمیق شدن تنفس و افزایش میزان تولید ادرار آغاز می شود. درد شکمی ممکن است وجود داشته باشد و در صورت عدم درمان این عوارض حاد متابولیک، شخص ممکن است به کما برود. کتواسیدوز دیابتی را می توان با انسولین به صورت داخل وریدی یا تزریق عضلانی (اما نه زیر پوستی) درمان کرد. هم چنین بی کربنات درمانی در بیماران مبتلا به اسیدوز شدید (PH بالای ۷) به ویژه در صورت هیپوتانسیون توصیه می شود، هم چنین برای درمان کتواسیدوز دیابتی و عوارض حاد متابولیک باید از فسفات بی کربنات و پتاسیم استفاده کنیم.

کمای هیپراسمولار (سندرم غیر کتونیک هیپراسمولار)

کمای دیابتی غیر کتونیک معمولاً یکی از عوارض حاد متابولیک و عوارض دیابت غیر وابسته به انسولین است. این سندرم با کم آبی شدید بدن ناشی از دیورزمداوم هیپرگلیسمیک تحت شرایطی که بیمار قادر به نوشیدن مقادیر کافی آب برای مقابله با مایعات از دست رفته از راه ادرار نمی باشد، همراه است. بیماران دیابتی پیر که دچار انفارکتوس مغزی یا عفونت می شوند ممکن است دچار هیپرگلیسمی شدید شوند گاهی تزریق زیاد کربوهیدرات، مصرف داروهایی مانند مانیتول و اوره و حتی استروئیدها نیز ممکن است باعث بروز کمای هیپراسمولار شوند. در عوارض حاد متابولیک از نظر بالینی، بیماران با هیپرگلیسمی شدید، افزایش اسمورالیته ی پلاسما و کاهش حجم پلاسما به همراه نشانه های مربوط به سیستم عصبی مرکزی در محدوده ی بین کاهش هوشیاری تا کما مشاهده می شوند. حرکت های صرعی گاهی از نوع جاکسونی ناشایع نیست و همی پلژی موقتی نیز ممکن است دیده شود.

میزان مرگ و میر در کمای هیپراسمولار بالاست (بیشتر از ۵۰ درصد) اما در بعضی منابع گفته شده است که به تازگی ۱۰ تا ۲۰ درصد رسیده است. در نتیجه، درمان فوری کمای هیپراسمولار در عوارض حاد متابولیک ضروری است. مهم ترین اقدام درمانی تجویز سریع مقادیر زیادی از مایعات داخل وریدی برای برقراری گردش خون و جریان ادرای است.

خواننده گرامی، پیشنهاد می شود مطالب زیر  را جهت کسب اطلاعات بیشتر در زمینه عوارض دیابت مطالعه فرمایید.

دارو های درمان دیابت نوع ۲

کنترل قند خون

قرص های دیابت

عوارض دیابت حاملگی

پیشگیری از عوارض دیابت

علائم دیابت

منبع: کتاب درمان های فیزیکی و ورزش در دیابت



دکتر سید حسین دهقان منشادی
فوق تخصص غدد و متابولیسم-رشد کودکان
آدرس : تهران خ شریعتی، متروی شریعتی، جنب حسینیه ارشاد، کوچه ارشاد، پلاک ۱، طبقه ۳، واحد ۲۱







روش های افزایش قد

درمان کوتاهی قد

Print Friendly
Share →