1

post_image

به بالا رفتن قند خون در هنگام بارداری، دیابت در حاملگی می گویند که معمولاً در سه ماهه ی دوم و سوم بارداری ظاهر می شود. شایع ترین زمان ایجاد دیابت حاملگی بین هفته های ۲۸-۲۴ حاملگی است. شیوع این نوع از دیابت در مناطق مختلف با یکدیگر متفاوت است ولی می توان گفت که بین ۲ تا ۵ درصد خانم های باردار به این بیماری مبتلا هستند. البته این میزان در خانم های بارداری که دارای عوامل خطر دیابت در حاملگی هستند بیشتر است و حتی ممکن است به ۱۴ درصد برسد. سن بالای ۳۰ سال، چاقی (به خصوص وزن بالای ۹۰ کیلوگرم)، سابقه ی فامیلی از دیابت یا اختلال تحمل گلوکز، پرفشاری خون و سابقه ی آنومالی های جنینی در حاملگی قبلی، از عوارض خطر ابتلا به دیابت در حاملگی است.

تشخیص و درمان

اولین آزمایش برای تشخیص دیابت در حاملگی آزمایش گلوکز می باشد. روش انجام آن به این صورت است که خانم حامله باید ۵۰ گرم گلوکز بخورد و قند خون او یک ساعت بعد آزمایش شود. اگر قند خون او بیشتر از ۱۳۰ باشد به دیابت حاملگی مشکوک می شوند و در صورتی که آزمایش گلوکز مثبت باشد برای تشخیص قطعی مشکوک می شوند و در صورتی که آزمایش گلوکز مثبت باشد برای تشخیص قطعی باید تست تحمل گلوکز ۳ ساعته را انجام داد. در صورتی که تست گلوکز منفی بوده ولی فرد دارای عوامل خطرساز دیابت در حاملگی و نشانه های آن باشد نیز این تست انجام می شود. خانم حامله ابتدا باید به مدت ۸ ساعت ناشتا باشد و سپس ۱۰۰ گرم گلوکز مصرف کند  وقند خون وی ساعت اول، دوم و سوم پس از مصرف قند، اندازه گیری شود. قند خون ناشتا بیشتر از ۱۰۵، قند خون یک ساعت بعد بیشتر از ۱۹۰ و قند خون دو ساعت بعد بیشتر از ۱۶۵ و قند خون سه ساعت بعد بیشتر از ۱۴۵، غیر طبیعی در نظر گرفته می شود. اگر خانم حامله در بیش از دو موقعیت از چهار موقعیت اندازه گیری قند خون، عوارض غیر طبیعی نشان دهد تشخیص دیابت حاملگی قطعی می شود.

عوارض دیابت در حاملگی بر جنین

در صورت عدم تشخیص و درمان دیابت در حاملگی ممکن است خطرات فراوانی برای مادر و جنین ایجاد شود. دیابت در حاملگی حتی ممکن است به مرگ مادر منجر شود که شایع ترین عارضه ی آن انفارکتوس قلبی است. از دیگر عوارض مادرزادی آن، می توان به افزایش احتمال ابتلا به فشار خون بدخیم در حاملگی، زایمان زودرس، سقط پی در پی و افزایش صدمه های ناشی از زایمان از طریق سزارین اشاره کرد. دیابت حاملگی همچنین باعث ایجاد عوارض نامطلوب بر جنین می شود. مرگ و میر جنین حین تولد در زنان مبتلا به دیابت حاملگی دو برابر زنان سالم است. دیابت در حاملگی منجر به درشت اندامی جنین، هیپوگلیسمی و هیپوکلسمی در جنین می شود. در دوران بارداری نمی توان از داروهای پایین آورنده ی قند خون استفاده کرد.

خانم حامله ابتدا باید رژیم غذایی بیماران قندی را رعایت کند. انرژی لازم برای خانم مبتلا به دیابت حاملگی در سه ماهه ی اول بارداری ۲۵ kcal/kg، در سه ماهه ی دوم بارداری ۳۰ kcal/kg و در سه ماهه سوم بارداری ۳۵ kcal/kg است. اگر با رعایت رژیم غذایی به مدت ۱ تا ۲ هفته قند خون ناشتا به کمتر از ۹۵ نرسید، تزریق انسولین لازم می شود. هر چند اختلال تحمل گلوکز در افراد مبتلا به دیابت در حاملگی پس از وضع حمل بر طرف می شود، ولی این خطر وجود دارد که در آینده درصدی از این خانم ها به دیابت بزرگسالان مبتلا شوند. بنابراین افراد مبتلا به دیابت در حاملگی بیشتر از سایر افراد، باید نسبت به کنترل وزن خود و ورزش کردن حساس باشند. دیابت، خطر عفونت دستگاه تناسلی زنانه را بیشتر می کند، و در صورت عدم کنترل می تواند باعث کاهش احتمال تخمک گذاری شود و اختلال در تخمک گذاری می تواند احتمال ابتلا به سرطان رحم را در این افراد بالا ببرد. به طور کل در خانم ها چه مبتلا به دیابت در حاملگی باشند و چه نباشند، توصیه می شود وزن خود را کنترل کنند و سعی کنند ورزش را در برنامه روزانه خود قرار دهند. اگر خانمی در دوران بارداری، مقدار قند خون خود را در محدوده ی مقادیر زیر نگه دارد، پس از حاملگی نیز کنترل بسیار زیادی بر قند خون خواهد داشت و ممکن است هرگز به عوارض دیابت مبتلا نشود. قند خون ناشتا و قبل از غذا کمتر از ۱۰۵mg/dl، قند خون ۱ ساعت بعد از غذا، کمتر از ۱۵۵ mg/dl، قند خون ۲ ساعت بعد از غذا کمتر از ۱۳۰ mg/dl.

خواننده گرامی، پیشنهاد می شود مطالب زیر  را جهت کسب اطلاعات بیشتر در زمینه دیابت بارداری مطالعه فرمایید.

سلامت مادر جنین در دیابت حاملگی

کنترل قند خون

قرص های دیابت

عوارض دیابت حاملگی

پیشگیری از عوارض دیابت

علائم دیابت

منبع: کتاب درمان های فیزیکی و ورزش در دیابت



دکتر سید حسین دهقان منشادی
فوق تخصص غدد و متابولیسم-رشد کودکان
آدرس : تهران خ شریعتی، متروی شریعتی، جنب حسینیه ارشاد، کوچه ارشاد، پلاک ۱، طبقه ۳، واحد ۲۱







روش های افزایش قد

درمان کوتاهی قد

Print Friendly
Share →