0

post_image

از آنجا که نعوظ نیازمند یک توالی دقیق از اتفاقات است، ناتوانی و اختلال نعوظ در مردان با اختلال در هر یک از این اتفاقات می تواند بروز یابد. این توالی شامل تکانه های عصبی در مغز، ستون فقرات، و ناحیه ای اطراف آلت تناسلی و همچنین واکنش عضلات، بافت های فیبری، سیاهرگها و سرخرگها در نزدیکی اجسام غاری می شود. آسیب رسیدن به اعصاب، سرخرگها، عضلات صاف، و بافت های فیبری که معمولا درنتیجه بیماری حاصل می شود، یکی از متداولترین دلایل ایجاد ناتوانی نعوظ می باشد. بیماریهایی مثل دیابت، مشکلات کلیوی، اعتیاد به الکل، تصلب بافت، تصلب شریان، بیماری های عروقی، و بیماری های عصب شناسی تقریباً ۷۰% از موارد ناتوانی نعوظ را تشکیل میدهند. بین ۳۵ تا ۵۰ درصد از مردهای دیابتی دچار ناتوانی نعوظ می شوند. در ادامه با روش های درمان اختلال نعوظ بیشتر آشنا می شویم. با ما همراه باشید:

روش های درمان اختلال نعوظ

روش‌های درمان رایج برای اختلال کارکرد نعوظ عبارتند از:

  • درمان خوراکی اختلال نعوظ

مهارکننده‌‌های فسفودی استراز نوع ۵ مثل سیلدنافیل(ویاگرا) و تادالافیل در اختلال در نعوظ ، داروی خط اول محسوب می‌شود. این داروها از طریق افزایش گوانوزین منوفسفات حلقوی و در نتیجه شل شدن سلول‌های عضله صاف، اختلال کارکرد نعوظ را بهبود می‌بخشند.

عوارض جانبی درمان خوراکی اختلال نعوظ

بعضی بیماران ممکن است با مصرف سیلدنافیل دچار عوارض جانبی مرتبط با گشادشدن عروق در بافت‌هایی غیر از پنیس مثل شبکیه چشم ، دچار اختلال دید «دید مات آبی رنگ» شوند( ناشی از اثرات مهارکننده‌های فسفودی استراز نوع ۵ بر فسفودی استراز نوع ۶ در شبکیه) ، که البته اختلال دید گذرا است و به نظر نمی‌رسد که خطرناک باشد.

عارضه جدی‌تر که ممکن است توسط مهارکننده‌های فسفودی استراز نوع ۵ ایجاد شود عبارت است از نوروپاتی اپتیک قدامی ایسکمیک غیرشریانی که بصورت تغییرات در حدت بینایی بروز می کند؛اگر این تغییرات ایجاد شد، بیماران باید به چشم‌پزشک مراجعه کنند. تغییرات حدت بینایی نباید با عارضه بی‌خطر «دید مات آبی‌رنگ» ناشی از مهار فسفودی استراز نوع ۶ در شبکیه چشم که پیش از این ذکر شد، اشتباه شود. این داروها در بیمارانی که سابقه این وضعیت را دارند نباید تجویز ‌شوند. بیمارانی که مهارکننده‌های فسفودی استراز نوع ۵ را دریافت می‌کنند باید از خطر  تغییرات حدت بینایی آگاه شوند.

با توجه به همراهی شایع اختلال کارکرد نعوظ با بیماری شریان کرونر، این احتمال وجود دارد که درمان با مهارکننده‌ فسفودی استراز نوع ۵ ممکن است ایسکمی کرونر را تسریع کند.

درمان اختلال نعوظ با هر روشی، ممکن است اندکی خطر انفارکتوس میوکارد را افزایش دهد و علت واضح آن افزایش مختصر در فعالیت بدنی هنگام آمیزش و افزایش فعالیت سمپاتیک و به دنبال آن افزایش فشارخون و میزان ضربان قلب است.

از آنجا که استفاده از مهارکننده‌های فسفودی استراز نوع ۵ همراه با نیترات‌ها ممکن است ایجاد کم‌فشاری خون کند، این ترکیب دارویی قویا کنتراندیکه است.  برای درمان اختلال کارکرد نعوظ در بیماران دچار بیماری شریان کرونرتوصیه های دیگری باید انجام شود.

  • درمان تزریقی اختلال نعوظ

تزریق داروهای موثر بر عروق به طریق داخل کاورنو( در قاعده پنیس تزریق می شود ) مثل  آلپروستادیل و پاپاورین (مهارکننده غیراختصاصی فسفودی استراز) نیز ممکن است در درمان اختلال نعوظ به کار رود. آلپروستادیل، شکل پایدار پروستاگلاندین (ای ۱ ) با افزایش غلظت آدنوزین مونوفسفات حلقوی و کاهش غلظت کلسیم داخل سلولی منجر به شل شدن سلول‌های عضله صاف می‌شود . هنگامی که درمان تک دارویی قادر به ایجاد نعوظ مناسب نبود، درمان تزریقی به عنوان درمان جایگزین استفاده می شود.

عوارض درمان تزریقی اختلال نعوظ

 درد پنیس و  فیبروز پنیس از عوارض نادر در روش تزریق داخل کاورنو است. کنتراندیکاسیون‌های درمان تزریقی عبارتند از: سابقه نعوظ دایم، بیماری یا آنمی سلول داسی شکل، میلوم مولتیپل و ترومبوسیتوپنی؛

  • درمان اختلال نعوظ با تستوسترون

درمان اختلال نعوظ با تستوسترون به طور شایع در مردان دچار اختلال کارکرد نعوظ که دارای سطح  پایین تستوسترون هستند، توصیه می‌شود.بیمارانی که تستوسترون دریافت می‌کنند باید پس از ۳-۱ ماه و پس از آن حداقل به طور سالانه از نظر موارد زیر مجدداً توسط پزشکشان مورد ارزیابی قرار گیرند:

عوارض جانبی شامل ژنیکوماستی، آپنه هنگام خواب، تشدید یا بروز علایم دستگاه ادراری تحتانی ناشی از بزرگی خوش‌خیم پروستات، سرطان پروستات، افزایش سطح خونی تستوسترون، افزایش میزان کلسترول ، اریتروسیتوز، افزایش میزان آنزیم‌های کبدی و کاهش باروری وچگونگی کارکرد نعوظ . ارزیابی‌های مجدد دوره‌ای باید شامل موارد زیر باشد. شمارش کامل سلول‌های خون، اندازه‌گیری آنتی‌ژن اختصاصی پروستات PSA و نیز معاینه انگشتی رکتوم. درمان اختلال نعوظ با تستوسترون در بیمارانی که پس از ۳ ماه پاسخ ندادند، باید قطع شود.

  • درمان اختلال نعوظ با کارگذاری وسیله در پنیس

کارگذاری وسایل در پنیس ممکن است در بیمارانی که به درمان‌های ذکر شده پاسخ نمی‌دهند یا کسانی که استفاده از دارو و یا تزریق در آنها کنتراندیکه است، استفاده شود.

وسیله ایجاد خلأ برای نعوظ از طریق ایجاد خلأ ، منجر به سفتی پنیس  می‌شود. در درمان اختلال نعوظ با کارگذاری وسیله در پنیس، یک نوار لاستیکی که دور قاعده پنیس قرار داده می‌شود، خون را در پنیس نگه  می‌دارد. شایع‌ترین وسیله مورد استفاده، پروتز پنیس است که با روش جراحی در داخل پنیس کار گذاشته می‌شود. دو نوع عمده پروتز عبارتند از: قابل انعطاف و قابل تورم. انتخاب نوع پروتز به خواست فرد، وضعیت بدن وی و چالاکی دست وی که ممکن است بر توانایی به کار بردن وسیله موثر باشد، بستگی دارد. با توجه به پایداری پروتز در ابتدا باید روش‌های غیرتهاجمی را  توصیه کرد.  بسیاری از بیماران و شرکای جنسی آنها از این رویکرد راضی هستند.

درمان عوامل خطرزای زمینه‌ای و بیماریهای همراه – به عنوان مثال توصیه به کاهش وزن، افزایش فعالیت بدنی، کاهش استرس و قطع استعمال دخانیات ومواد مخدروالکل – ممکن است کارکرد نعوظ را بهبود بخشد. انتخاب نوع درمان اختلال نعوظ باید با توجه به علاقه و انتظار بیمار و شریک جنسی وی صورت گیرد.

برای آشنایی با ” اختلال عملکرد جنسی در مردان ” بر روی لینک کلیک کنید.

منبع: پزشک خانواده. دوحا کلینیک



دکتر سید حسین دهقان منشادی
فوق تخصص غدد و متابولیسم-رشد کودکان
آدرس : تهران خ شریعتی، متروی شریعتی، جنب حسینیه ارشاد، کوچه ارشاد، پلاک ۱، طبقه ۳، واحد ۲۱







روش های افزایش قد

درمان کوتاهی قد

Print Friendly
Tagged with:  
Share →